Πέμπτη, 8 Νοεμβρίου 2007

Γιά τόν συνονόματό μου

Γιά τόν Ἰωάννη Μεταξᾶ καί τό ΟΧΙ τῆς 28ης Ὀκτωβρίου 1940 ἔχουν λεχθεῖ πολλά. Οἱ ἀριθμολόγοι καί πάσης φύσεως οἰωνοσκόποι θά παρατηρήσουν ὅτι οἱ ἡμερομηνίες τῶν τελευταίων ἡμερῶν τοῦ Ὀκτωβρίου τό 1912 καί τό 1940 ἦταν σημαδιακές γιά τόν Μεταξᾶ.
Τήν 1η φορά ἦταν, μαζί μέ τόν Β. Δούσμανη, ἐκπρόσωπος τῆς Ἑλλάδος στίς διαπραγματεύσεις γιά τήν παράδοση τῆς Θεσσαλονίκης ἀπό τήν Ὀθωμανική αὐτοκρατορία στό βασίλειο τῆς Ἑλλάδος, μέ τούς συμμάχους μας στόν Α' Βαλκανικό πόλεμο νά ἐποφθαλμιοῦν τήν νύμφη τοῦ Θερμαϊκοῦ, ὅπου καμμιά πληθυσμιακή ὁμάδα δέν ἦταν πάνω ἀπό 50%, ἄρα ὁ στρατός πού θά ἔμπαινε στήν Θεσσαλονίκη θά ἔκανε οὔτως ἤ ἄλλως κατοχή ( ἐνῶ στά νησιά τοῦ ΒΑ Αἰγαίου, μέ συμπαγή σχεδόν ἑλληνικό πληθυσμό, ὁ ἑλληνικός στρατός εἶχε πολύ εὐκολότερο ἔργο, συνεπῶς δέν τά 'κατέλαβε', ὅπως κάποιοι δόλιοι ἐπεχείρησαν νά παραχαράξουν τήν Ἱστορία "συνωστιζόμενοι", ἀλλά πράγματι τά ἀπελευθέρωσε - οἱ δέ δόλιοι τράπηκαν σέ "ἀπελπισμένη φυγή" ἀπό τήν συνειδητοποιημένη, εὐτυχῶς, σιωπηρά πλειοψηφία).
Τήν 2η φορά ὁ Μεταξᾶς καλοῦνταν νά συνειδητοποιήσει τίς συνέπειες τῆς καθαρῆς ἐπιλογῆς του σέ ἕναν πόλεμο μύρια τοῖς ἑκατό βρώμικο. Οἱ Βρεττανοί κατόρθωσαν νά παρασύρουν τούς Ἰταλούς κάνοντάς τους νά πιστέψουν ὅτι ἤμασταν εὔκολη λεία καί νά ἐπιτεθοῦν. Ὅταν ὁ Χίτλερ ἔμαθε γιά τήν Ἰταλική ἐπίθεση κατά τῆς Ἑλλάδος ζήτησε νά συναντήσει ἐπειγόντως τόν Μουσολίνι στήν Φλωρεντία. Ὅμως ἡ καθυστέρηση τοῦ τραίνου γιά 30 μοιραῖα λεπτά τήν κατέστησε ἄχρηστη, ὁ πόλεμος ξεκίνησε, ὁ Μουσολίνι κόμπαζε καί ὁ Χίτλερ ἦταν τόσο θυμωμένος πού δέν τοῦ μιλοῦσε. Καί τί νά τοῦ ἔλεγε, ὅτι ἔμπλεξε τόν Ἄξονα σέ μιά ἐπιχείρηση ὑψηλοῦ κινδύνου καί ἀμφιβόλου ὀφέλους;
Ὡστόσο οἱ Γερμανοί προσπάθησαν νά διαπραγματευθοῦν μέ τόν Μεταξᾶ τήν ἀνακωχή μέ τούς Ἰταλούς, χωρίς ὑποχώρηση τῶν ἑλληνικῶν δυνάμεων ἀπό τήν βόρειο Ἤπειρο καί λέγεται ὅτι ἔταξαν μέχρι καί Κύπρο καί Δωδεκάνησα σέ περίπτωση πού ὁ Ἄξων κέρδιζε τόν πόλεμο. Μιᾶς ὅμως καί ἡ Ἱστορία γράφεται ἀπό τούς νικητές, καί ἀλήθεια νά ἦταν αὐτά, δέν θά τό μάθουμε ποτέ θετικά.
Ὅπως δέν θά διαλευκανθεῖ καί τό μυστήριο περί τοῦ θανάτου τοῦ Μεταξᾶ τόν Ἰανουάριο τοῦ '41. Ἄν στά παραπάνω προσθέσουμε καί τό ἄλλο μυστήριο γιά τόν χρυσό τῆς Τραπέζης Ἑλλάδος, πού εἴτε ὁ Μεταξᾶς φυγάδευσε σέ μυστική τοποθεσία εἴτε οἱ Βρεττανοί ἅρπαξαν μές στήν ἀναμπουμπούλα τῆς ἐπερχόμενης γερμανικῆς εἰσβολῆς, σέ συνδυασμό μέ τόν περίεργο θάνατο τοῦ Κορυζῆ ( πρωθυπουργός μετά τόν Μεταξᾶ, διοικητής τῆς Τ.τ.Ε. ὥς τότε ), ἔχουμε δολοπλοκίες μέ βρεττανική ἀνάμειξη ὅσες θέλουμε.
Ὁ Μεταξᾶς εἶχε μιλήσει δημοσίως μόνο στίς 30.10.1940 σέ συνέντευξη τύπου. Κρατοῦμε δύο ἀποσπάσματα. Στό ἕνα καλεῖ τούς δημοσιογράφους νά καλύψουν εἰδησεογραφικά τόν πόλεμο, τόν ὁποῖο προέβλεψε μακρύ, μέ μόνο περιορισμό τόν πατριωτισμό τους, δηλώνοντας ὅτι δέν θέλει νά χρησιμοποιήσει λογοκρισία γιά τό ποιές εἰδήσεις θά ἀποκαλύπτονται καί ποιές ὄχι ( σ.σ.:ἄς θυμηθοῦμε καί τήν βύθιση τῆς "Ἕλλης", ἡ ὁποία ὀρθῶς ἀποσιωπήθηκε ). Στό ἄλλο μᾶς δίνει τήν πρόγνωσή του γιά τήν ἔκβαση τοῦ πολέμου, λέγοντας ὅτι ἡ Γερμανία θά χάσει τελικά, ἐπειδή δέν κατάφερε στήν Δουνκέρκη τό ἀποφασιστικό πλῆγμα κατά τῶν ἀντιπάλων της, ἄν καί βρισκόταν σέ πολύ εὐνοϊκή θέση μέ τόν χρόνο νά λειτουργεῖ σέ βάρος τοῦ Ἄξονα.
Ἡ θέση μου εἶναι ὅτι ὁ Μεταξᾶς πρέπει νά κριθεῖ θετικά ἀπό τήν Ἱστορία γιά τό 1940 καί τό 1912. Ὅσοι θέλουν πάντως καταδίκη του, ἄς μήν προσπαθοῦν νά ἀμαυρώνουν τό ΟΧΙ τῆς 28ης Ὀκτωβρίου. Ἦταν ἡ τελευταία μέχρις στιγμῆς φορά πού ἀντισταθήκαμε σέ κατακτητή, γιά τοῦτο καί θυμόμαστε τήν ἀρχή καί ὄχι τό τέλος τοῦ πολέμου γιά τήν χώρα μας. Τό τέλος ἐπεφύλασσε ἀρκετή ντροπή, μέ τόν Τσῶρτσιλ νά καλεῖ τά Χριστούγεννα τοῦ 1944 νά ἀρχίσει ἀπό τήν Ἀθήνα ὁ Γ΄ Παγκόσμιος Πόλεμος καί ἡ μετατροπή μας σέ βρεττανοαμερικανικό προτεκτορᾶτο καί ὁ σπαραγμός πού ἀκολούθησε ἦταν τό τίμημα ἀποφυγῆς τῶν χειροτέρων ( σήμερα πιά ἔχουν σωπάσει ὅσοι ἐπί 4,5 δεκαετίες θρηνοῦσαν πού ἡ πατρίδα μας δέν ἐντάχθηκε στό κομμουνιστικό στρατόπεδο, ἐπειδή εἶναι πασιφανές πώς σέ μιά τέτοια περίπτωση θά ἤμασταν σήμερα 100 φορές χειρότερα ἀπό τήν πρό δεκαπενταετίας - 1992 - Ἀλβανία ). Ἐπανερχόμενος στά ἐπιβαρυντικά γιά τόν Μεταξᾶ, προτρέπω τούς κατηγόρους του νά τόν ψέξουν γιά τήν συμπεριφορά του στήν Μικρασιατική ἐκστρατεία, γιά τήν ὁποία ὁ Γ. Βλάχος τῆς Καθημερινῆς ἔγραψε περίπου ὅτι ἔπρεπε νά ἐκτελεστεῖ! Ὁ Μεταξᾶς ἔκατσε στήν ἄκρη, ἀρνούμενος νά συμμετάσχει σέ μιά χαμένη, κατά τόν ἴδιο, ὑπόθεση, μή βοηθώντας ἄν μή τι ἄλλο τούς συνεξορίστους του στήν Κορσική πού ὡς κυβέρνηση, χάρη στό πλειοψηφικό καί τήν σύμπραξη μέ τό ΚΚΕ, ἔπρεπε νά διαχειριστοῦν σέ μιά μεταβαλλόμενη δυσμενῶς γιά τήν χώρα μας συγκυρία τό μικρασιατικό. Ὅμως ὁ Μεταξᾶς ἦταν στρατιωτικός, ἔχοντας ἀναδειχθεῖ στήν θέση του αὐτή μέ δαπάνες τῶν πολιτῶν καί ἡ συμπεριφορά του αὐτή δέν ἦταν ἔντιμη καί σέ καιρό πολέμου ἰσοδυναμοῦσε μέ λιποταξία. Σά νά μήν ἔφθαναν αὐτά, τήν ἑπομένη τῆς καταστροφῆς τῆς Σμύρνης, ἐπισκέπτονταν τόν γ.γ. τοῦ ΚΚΕ Ἰ. Κορδᾶτο, τόν γνωστό ἱστορικό, κρατούμενο στίς φυλακές Συγγροῦ (σ.σ.: δέστε ἀχαριστία, χάρη στό ΚΚΕ κέρδισαν τίς ἐκλογές τοῦ 1920, τίς τελευταῖες μέ σφαιρίδιο, ἄν καί μέ 7000 ψήφους λιγότερους τῶν "Φιλελευθέρων" τοῦ Ἐλ. Βενιζέλου, καί
ἐδίωκαν τούς κομμουνιστές ) γιά νά τοῦ προτείνει κυβέρνηση συνεργασίας, πρόταση πού ὁ Κορδᾶτος ἀρνήθηκε. Ἡ κίνηση αὐτή ἐξόργισε τόν Γ.Α.Βλάχο (Γ.Α.Β.), πιθανῶς ἐκφράζοντας καί τούς φόβους ὅτι κινδύνευε καί τό πολιτικό σύστημα τῆς Ἑλλάδος, ἄν μέ τόν τρόπο αὐτόν τό ΚΚΕ κατόρθωνε, μετά μιά ἐθνική καταστροφή, νά βρεθεῖ στήν ἐξουσία. Λίγα χρόνια μετά ὁ Κορδᾶτος διαγράφηκε ἀπό τό ΚΚΕ ἐπειδή διαφώνησε μέ τήν ἀπειλούμενη ἀπεμπόληση τῆς Μακεδονίας ἤ πιό ἁπλά, ἐπειδή σκέφθηκε ὅτι πρῶτα πρέπει νά εἴμαστε πατριῶτες καί μετά κομμουνιστές.
Καί ἄλλο ἕνα ἐπιβαρυντικό γιά τόν Μεταξᾶ εἶναι πώς ὅταν καθιερώθηκε ἡ κοινωνική ἀσφάλιση ( προσοχή, τό ΙΚΑ ἱδρύθηκε τό 1934, πρό Μεταξᾶ ), ἐπέβαλε ἔκτακτη συνεισφορά, βάζοντας τίς ἐπιχειρήσεις νά πληρώσουν εἰσφορές καί γιά 5 χρόνια πίσω. Βέβαια, δέν εἶναι καί τελείως ἐπιβαρυντικό. Ἔκανε ἴσως καλά πού ἐξασφάλισε τήν χρηματοδότηση τοῦ ἀσφαλιστικοῦ, ὅμως ξεκίνησε μιά τακτική ἀντιεπενδυτική χωρίς ἀνάλογο ὄφελος γιά τούς ἐργαζομένους. Οἱ μετέπειτα κυβερνήσεις τόν ξεπέρασαν, καθιστώντας ἔτσι τήν Ἑλλάδα τήν τελευταία κομμουνιστική χώρα τοῦ δυτικοῦ κόσμου.

Σάββατο, 29 Σεπτεμβρίου 2007

Ἐπαγγελματικά ἐπίκαιρα

Δυσμενής μεταχείριση τῶν γιατρῶν: γιά πόσο ἀκόμη;

Με το παρόν επιθυμώ να θίξω ένα ζήτημα εντιμότητας της Πολιτείας προς μια ομάδα πολιτών που ταλαιπωρήθηκε σφοδρά ως τις 7.3.2004 και εξακολουθεί να ταλαιπωρείται, δυστυχώς…
Όπως η στρεβλωμένη θέσπιση και εφαρμογή του «Καποδίστρια» το 1997 ( οποία ύβρις για τον πρώτο κυβερνήτη της νεώτερης Ελλάδος! ) δημιούργησε μύρια όσα προβλήματα στην ελληνική ύπαιθρο, πολύ περισσότερα από όσα υποτίθεται ότι έλυνε, το ίδιο έγινε και το 2000-02 στην Υγεία, από τον ίδιο υπουργό! Μια μόνο βλαπτική περίπτωση της περιόδου αυτής είναι και το Π.Δ. 84/01. Οι υπογράφοντες αυτό μάλλον πρέπει να ξαναπάνε στο δημοτικό να μάθουν ανάγνωση και να βάζουν σε σειρά τα νοήματα όσων διαβάζουν! Είναι διαθέσιμο στην ιστοσελίδα του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών ( www.isathens.gr ) .
Με τις διατάξεις αυτού του απαράδεκτου νομοθετήματος ο ελευθεροεπαγγελματίας ιατρός γίνεται δέσμιος μιας γραφειοκρατικής διαδικασίας που απαιτεί 17 (!) πιστοποιητικά και τον βάζει σε αναμονή αρκετών μηνών, ενώ στο μεταξύ τα έξοδά του τρέχουν. Είναι τραγικότατη ειρωνεία να ακούμε ή να διαβάζουμε για απλούστερες, διαφανέστερες, εν τέλει εντιμότερες, διοικητικές διαδικασίες και εμείς να αντιμετωπιζόμαστε ως δεύτερης κατηγορίας πολίτες.
Ακολουθούν ορισμένα παραδείγματα για το απαράδεκτο των ρυθμίσεων του Π.Δ. 84/01:
  • 147 ευρώ παράβολο ζητάνε για ένα ιατρείο, 147 και για άλλον ένα κρίκο μιας αλυσίδας διαγνωστικών κέντρων. Από κοινωνική δικαιοσύνη σκίζουμε! Πού είναι η στήριξη στον νέο επαγγελματία; Πληροφορίες θέλουν την επικείμενη αναμόρφωση του Π.Δ. 84/01 να οξύνει το πρόβλημα … Μα επιτέλους, τι συμβαίνει;
  • Έγγραφα πολεοδομίας (!) απαιτούνται για όλα ανεξαιρέτως τα ιατρεία, ασχέτως αν τα περισσότερα υπάγονται στην κατηγορία των γραφείων. Δηλαδή όσοι ενοικιάζουμε ιατρείο να γινόμαστε, άθελά μας, ελεγκτές πολεοδομικών παραβάσεων των ιδιοκτητών μας! Οι πολεοδομίες είναι μακράν πρώτες στο ... αγώνισμα της διαφθοράς !...
  • Υπουργική εγκύκλιος έδινε εντολή στις διευθύνσεις υγείας των νομαρχιών να μην αναζητούν τα πολεοδομικά έγγραφα, όμως ικανός αριθμός νομαρχιών δεν την εφαρμόζει, επειδή δεν μπορεί με μια εγκύκλιο να καταργείται διάταξη προεδρικού διατάγματος. Τυπικά δεν έχουν άδικο, διότι απαιτείται νομοθετική ρύθμιση, που δεν έγινε ως τώρα.
  • Το αλλοπρόσαλλο των ρυθμίσεων παραδέχεται, εμμέσως πλην σαφώς, η διοίκηση. Το Π.Δ. 84/01 προέβλεπε τριετή περίοδο προσαρμογής των υφισταμένων κατά την δημοσίευσή του (10.4.01) ιατρείων. Ευτυχώς, στη λήξη της περιόδου αυτής, ο τότε υπουργός Υγείας ( Απρίλιος 2004 ) ορθώς έδωσε και άλλη παράταση και έκτοτε δίνονται παρατάσεις επί παρατάσεων, νομοθετικά. Όμως η λύση αυτή είναι αποσπασματική …
  • Είναι φανερό πως η εξομοίωση όλων γενικά των ιατρείων είναι λάθος. Τα παθολογικού τύπου ιατρεία είναι, από λειτουργικής πλευράς, γραφεία και δεν χρησιμοποιούν ούτε ραδιενεργά υλικά ( όπως τα ακτινολογικά εργαστήρια ή τα πυρηνικής ιατρικής ) ούτε μολυσματικά ( όπως τα μικροβιολογικά ). Άραγε για τα δικηγορικά γραφεία ή τα τεχνικά γραφεία των μηχανικών ή τα λογιστικά γραφεία απαιτούνται 17 δικαιολογητικά και αναμονή μηνών, με απαγόρευση λειτουργίας τους εντός της κατοικίας του επαγγελματία, με ό,τι αυτό σημαίνει από οικονομικής πλευράς;
Από τα παραπάνω συνάγεται ότι έχουμε δυσμενή μεταχείριση σε βάρος πολιτών. Σε μια χώρα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αυτό δεν μπορεί να συνεχίσει να γίνεται ανεκτό. Ως «εργάτης υγείας» θα χρησιμοποιήσω κάθε δίκαιο μέσον για να εξασφαλίσω την εργασία μου και καλώ και άλλους συναδέλφους μου να πράξουν το ίδιο. Ειλικρινά όμως δεν θα ήθελα να καταδικαστεί η Ελληνική Δημοκρατία επί των ημερών της παρούσας κυβέρνησης επειδή συντηρεί μια κατάσταση που οι ανάξιοι προκάτοχοί της καθιέρωσαν. Θέλω να πιστεύω πως αυτό οφείλεται σε αβλεψία, γι’ αυτό άλλωστε και συντάσσω την παρούσα. Όμως οι ανοχές και οι αντοχές μιας σκληρά δοκιμασμένης και διωγμένης ομάδας επαγγελματιών από τις απάνθρωπες πολιτικές μιας εικοσαετίας τείνουν πια στο μηδέν.
Προτείνω επομένως, μιας και επίκειται αναμόρφωση του Π.Δ. 84/01, απόσυρση του ισχύοντος σήμερα, γιατί ένα νομοθετικό έκτρωμα δεν παίρνει βελτιώσεις. Πρόκειται για το βιβλίο υστερίας των προηγουμένων κυβερνήσεων σε βάρος των γιατρών. Ζητείται κυβέρνηση με τόλμη να μας απελευθερώσει από τον συνωστισμό νομοθετημάτων της περασμένης εικοσαετίας σε βάρος μας. Διαφορετικά, η απελπισμένη φυγή αναζήτησης του δίκαιου εκτός της πατρίδας είναι μονόδρομος.

Παρασκευή, 28 Σεπτεμβρίου 2007

Τί καλό ἔχει βγάλει ἡ Ἀγγλία;

Στίς 27 Σεπτεμβρίου 1825, ὁ αὐτοδίδακτος μηχανικός Γεώργιος Στέφενσων κίνησε ἀτμομηχανή σέ ράγιες μεταξύ Στόκτον καί Ντάρλιγκτον στήν Ἀγγλία. Ἡ εὐλογημένη αὐτή ἐφεύρεση, ὁ σιδηρόδρομος ἔμελλε νά ἀλλάξει σημαντικά τόν ροῦ τῆς ἀνθρώπινης ἱστορίας, ἐπί τά βελτίῳ. Αὐτό δέν τό ἔχουν ἀντιληφθεῖ διάφοροι τοπικοί παραγοντίσκοι στήν χώρα μας καί ἐμφανίζονται ὡς ἄλλοι Ἀη Γιώργηδες σκοτώνοντας τόν δράκο τοῦ ἐλαφροῦ ἤ βαρέως σιδηροδρομικοῦ συστήματος πού δῆθεν θά χαλάσει τήν πόλη τους. Χειρότεροι κάποιοι ἄλλοι, πού παραμονές ἐκλογῶν, μέ λαθροσυσκέψεις σέ ἄσχετα μέρη μέ ἄσχετους βάζουν σταθμό τοῦ προαστιακοῦ στόν Ἰσθμό, βαφτίζοντάς τον "Λουτράκι" καί τό πλασάρουν γιά ... ἔλευση τοῦ προαστιακοῦ στό Λουτράκι! Καί ὅλοι μαζί ἐπιχειροῦν νά παραπλανήσουν τόν κόσμο, λέγοντας ὅτι δῆθεν ἀναβαθμίζουν, ἀναπτύσσουν κλπ τά μέσα σταθερῆς τροχιᾶς ( τραῖνο ὑπεραστικό, προαστιακό, τράμ, μετρό ) ἤ τό σύστημα ὑγείας, ἐνῶ στήν πραγματικότητα τά ὑπονομεύουν μέ τέχνη, πρός ὄφελος τοῦ αὐτοκινητιστικοῦ λόμπι ἤ τῶν μεγαλοκλινικαρχῶν, ἀντίστοιχα, παραβιάζοντας ἀνοιχτά ὥς καί τό κοινοτικό δίκαιο. Ὁρίστε ὁμοιότητες χόμπι καί ἐπαγγέλματός μου, ἀντίστοιχα.

40 χρόνια

... ὄχι ( ἀκόμη ) φούρναρης, ἀλλά κάτι κάνουμε καί μεῖς, μετά 4 δεκαετίες ζωῆς συμπεπληρωμένες. Γιά τούς σημειολόγους, πάντως, οἱ ἀρτοποιοί ἔχουν προστάτη τους τόν Ἅγιο Παντελεήμονα, γιατρό στό ἐπάγγελμα!
Ὡς γιατρός, ἐπί τῇ εὐκαιρία τῶν 40-ῶν μου γενεθλίων στίς 26.9.2007 ( παγκόσμια ἡμέρα ναυτιλίας ἡ 26η Σεπτεμβρίου καί ἐπέτειος τῆς βυθίσεως τοῦ 'Σαμίνα' ), συστήνω τήν περιήγηση στό www.real.age.com μέ εἰλικρινέστατη ἀπάντηση στίς ἐρωτήσεις. Ἄς κλείσουμε μέ ἕναν μικρό διαγωνισμό, μιᾶς καί περί πλοίων ἐν παρόδῳ ὁ λόγος: Ἀν τό αἰδοῖον ἕλκει πλοῖον, τί κάνει τό πέος; Στήν προηγούμενη φράση περί ναυτιλίας κλπ, θά βρεῖτε ἕνα στοιχεῖο βοηθείας.

Σάββατο, 22 Σεπτεμβρίου 2007

Ἡμέρα χωρίς αὐτοκίνητο ἡ σημερινή, γιά ὅσους τό ξέχασαν. Ἀντί ἀναμασημάτων, μιά προτροπή:

Νά περπατᾶμε ὅσο τό δυνατόν περισσότερο!

  1. Φιλοσόφους περιπατητικούς εἴχαμε, ἐποχούμενους ἤ ἔστω ἔφιππους ὄχι.
  2. Ἀρχίζουμε καί τελειώνουμε τίς ζωές μας πεζοί ( ἀκόμη καί τά θύματα τῶν τροχαίων δυστυχημάτων ).
  3. Γιατί νά διαλέξουμε τήν ἀπομόνωση τοῦ Ι.Χ. παρά τήν, ἄτυπη ἔστω, συντροφικότητα τῆς δημόσιας συγκοινωνίας, τοῦ ποδηλάτου ἤ τῆς πεζοπορίας;




Ἀεί ἐπίκαιρο

Φωτιά καί τσεκούρι στούς προσκυνημένους!
καπετάν Θοδωράκης Κολοκοτρώνης