Προ-αστ(ε)-ίατρος

Ἐπιστροφή στή δραχμή μέ τούς δικούς μας ὅρους

2011-10-18T23:26:00.000+03:00

Στήν ἱστοσελίδα μου (http://sites.google.com/site/proasteiatros) ὁ ἐπισκέπτης διαβάζει ὅτι

"Ἡ Ἑλλάς θά σωθεῖ ἄν γυρίσει στή δραχμή".

Δέν πρόκειται γιά πυροτέχνημα ἐν θερμῷ, ἀλλά γιά ἁπλῇ καί ἐφαρμόσιμη πρόταση ὁποτεδήποτε θελήσουμε, χωρίς νά χρειαζόμαστε τήν ἄδεια τῶν κοινοτικῶν ἤ τῶν τροϊκανῶν!

Ὅπως στά δικαστήρια οἱ μετατροπές ποινῶν σέ πρόστιμα ( ἐξαγορές ) γίνονται βάσει τῆς "μεταλλικῆς", τῆς ὁποίας ἡ ἰσοτιμία πρός τό νόμισμα τῆς χώρας μεταβάλλεται, ἔτσι καί γιά τήν ἐπανεκκίνηση τῆς οἰκονομίας μας ἡ καθιέρωση τῆς λογιστικῆς δραχμῆς θά ἦταν σωτήρια λύση.

Ὅπως τόν τελευταῖο ἑνάμιση χρόνο περίπου πρίν τήν φυσική εἰσαγωγή τοῦ εὐρώ, εἴχαμε τήν λογιστική ἀναφορά του σέ κάθε συναλλαγή, ἔτσι καί τώρα ἡ "λογιστική δραχμή" ( ἔστω λδρχ ), τῆς ὁποίας ἡ ἰσοτιμία πρός τό εὐρώ θά μεταβάλλεται καθημερινῶς θά ἀλλάξει τό οἰκονομικό κλίμα ἐντός τῆς χώρας μας. Ἐννοεῖται ὅτι θά ὑποτιμηθεῖ, ἀφήνοντας πίσω τήν ἀναλογία 1:340,75.

Παράδειγμα: Ἔστω ὅτι στήν ἀρχή κάποιου μήνα ἰσχύει 1€ = 500 λδρχ. Ἄν ὁ μισθός ἑνός ὑπαλλήλου εἶναι 400.000 λδρχ, τότε αὐτός θά λάβει 800 €. Τόν ἑπόμενο μήνα ἡ ἰσοτιμία γίνεται 1€ = 560 λδρχ. Τότε αὐτός θά λάβει 714,28 €. Καθώς ὅμως οἱ τιμές θά ἐκφράζονται σέ λδρχ., ἡ μείωση τῆς ἀγοραστικῆς δύναμης ( προκειμένου γιά ἐγχώρια προϊόντα καί ὑπηρεσίες ) θά εἶναι μηδαμινή, διότι ἐκεῖνο πού μᾶς ἐνδιαφέρει εἶναι οἱ μεταβολές τῶν τιμῶν σέ λδρχ.

Τό εὐρώ θά ἐξακολουθήσει νά εἶναι τό νόμισμα τῆς χώρας σέ φυσική μορφή, ὅμως μέ τήν καθιέρωση τῆς λδρχ. ἐπανακτοῦμε τό πολύτιμο ἐργαλεῖο τῆς ὑποτιμήσεως! Ρῆτρες γιά περιορισμό τῶν διακυμάνσεων στίς τιμές ἀγαθῶν καί ὑπηρεσιῶν εἶναι ἀπαραίτητες, ὥστε νά μήν αἰσχροκερδοῦν οἱ πάσης φύσεως ἐπιτήδειοι. Τό δημόσιο ὀφείλει νά δώσει τό καλό παράδειγμα, ἐπανορθώνοντας τά αἴσχη πού διέπραξε μέ τήν ἀλλαγή τοῦ νομίσματος, ὅταν ἐν μιᾶ νυκτί τά παράβολα τῶν 1000 δρχ. ἔγιναν τῶν 5€, δηλ. ἀνατιμήθηκαν 70%!

Οἱ ἐξαγωγές μας θά γίνουν φθηνότερες καί ἡ ἀνταγωνιστικότης θά πάψει νά εἶναι θεωρητικό ζητούμενο γιά τήν οἰκονομία μας.

Ποιοί θά ἀντιδράσουν; Μά φυσικά οἱ τραπεζίτες! Ἐξαιτίας τους ἡ μετάβαση στό εὐρώ ἔγινε τόσο ἀπότομα.

Ὅμως καιρός εἶναι νά ἐπανορθώσουμε τό ὀλέθριο λάθος πού ὡς κοινωνία κάναμε 30 χρόνια πρίν τέτοια μέρα. Τό ΠΑνελλήνιο Σύστημα Ὁλοκληρωτικῶν Καταστροφῶν καιρός εἶναι νά μπεῖ στό χρονοντούλαπο τῆς ἱστορίας καί ἡ διαρρεύσασα τριακονταετία νά γίνει μιά κακή ἀνάμνηση. Οἱ καιροί οὐ μενετοί καί ἦρθε ἡ ὥρα νά ἔχουμε καί στήν Ἑλλάδα τήν πραγματική πτώση τῆς δικτατορίας. Ἄς γίνει ἡ δική μας ἐπανάσταση τῶν γαρυφάλλων καί μέ λαϊκή αὐτοργάνωση, ἐν ἀνάγκη διά τῆς ἱδρυθησομένης Ἑλληνικῆς Μαφίας, ἐπιτέλους, νά ξεκινήσουμε τήν ἀνασυγκρότηση τῆς πατρίδας μας. Ὅλα τά ἄλλα εἶναι ἁπλῶς χάσιμο χρόνου.

Ὁ δράκος τοῦ Μπρέτον Γούντς - 3η συνέχεια μέ ἀνοιχτό τέλος

2011-09-19T22:06:00.001+03:00

Ἄσχετα μέ τό παρασκήνιο τῆς ὑπόθεσης Στρώς - Κάν, τό ἄδειο θησαυροφυλάκιο στό Φόρτ Νόξ ὑποδεικνύει τί περιμένει καί τήν Εὐρώπη!

Τό χρέος τῶν ΗΠΑ ὀφείλεται στό ὅτι κάθε δολλάριο πού τυπώνεται ἀπό τήν ἰδιωτική FED, χρεώνεται στό ἀμερικανικό δημόσιο, δηλ. στούς ἀμερικανούς φορολογουμένως! Σήμερα ( Σεπτέμβριος 2011 ), τό ἀμερικανικό δημόσιο χρέος εἶναι κάπου 300% τοῦ ΑΕΠ, πολύ πάνω ἀπό τό εὐρωζωνικό ὅριο τοῦ 170% πού τέθηκε γιά τήν Ἑλλάδα ὡς ὅριο χρεοκοπίας.

Τό κοστούμι πού ράφτηκε στό Μάαστριχτ καί στή Λισσαβώνα γιά τίς εὐρωπαϊκές χῶρες φαίνεται πώς θέλει πιά μεταποίηση. Τό ζήτημα εἶναι ποιός γιά ποιανοῦ τό ὄφελος θά τήν ἀναλάβει.

Ἡ αἰτία τῆς εἰσόδου τῶν ΗΠΑ στόν Α' Π.Π. ἦταν ἡ ἵδρυση κεντρικῆς τράπεζας, πού μέχρι τότε δέν εἶχαν. Μόλις βρέθηκε πρόθυμος πολιτικός νά συμφωνήσει καί στά δύο αὐτά ( ἡ συμμετοχή στόν πόλεμο μᾶλλον ἦταν προπέτασμα καπνοῦ γιά νά μήν γίνει ἀντιληπτή ἡ σκλαβιά πού ἑτοιμάστηκε γιά τόν ἀμερικανικό λαό ), ἀναδείχθηκε πρόεδρος καί ὅλα πῆραν τό δρόμο τους!

Μέ ἀφορμή τό χρέος τῶν PIIGS ( γουρουνιῶν ) τῆς εὐρωζώνης, δέν μποροῦμε νά ἀποκλείσουμε νά χαλκεύονται τέτοιου εἴδους δεσμά καί γιά τήν Εὐρώπη. Ἡ Γερμανία ( καί πάλι ) ἐνεργεῖ κοντόφθαλμα, ἡ Ἑλλάς ζεῖ σέ συνθῆκες πολέμου καί τό σκηνικό στήνεται σιγά σιγά.

Πρίν ἡ οἰκονομική κρίση ἔρθει ἀπό τήν ἀντίπερα ὄχθη τοῦ Ἀτλαντικοῦ, πρόχειρες ἐκτιμήσεις περιέγραφαν μιά ἑπταετία ὕφεσης, δηλ. τό 2015 τό ΑΕΠ μας θά ἐπανέρχονταν στά ἐπίπεδα τοῦ 2008. Ἀμέσως μετά τόν Β' Π.Π., τό 1945, τό ἑλληνικό ΑΕΠ εἶχε βυθιστεῖ κάτω ἀπό τοῦ 1938, χώρια οἱ ἀπώλειες ἀνθρωπίνων πόρων. Μά καί τώρα, πού ἡ κρίση ὠθεῖ ἀνθρώπους παραγωγικῆς ἡλικίας νά μεταναστεύουν ἀπό τήν Ἑλλάδα, πάλι χάνουμε ἀνθρωπίνους πόρους ...
Πόλεμος χωρίς στρατό, ἀλλά μέ στρατιές λαθρομεταναστῶν, αἰσχροκερδούντων ( πού ἀντί νά πᾶνε φυτευτοί, σέ συνεργασία μέ Ρώσους καί Βρεττανούς, γιά τίς κομπίνες πού ἔκαναν ἤ κάνουν σέ βάρος χωρῶν, ἀναγορεύονται σέ συνομιλητές τοῦ κατοχικοῦ πρωθυπουργοῦ μας, πιθανοῦ αἰσχροκερδοσκόπου εἰς βάρος τῆς Ἑλλάδος!), ἐγχωρίων καί ἀλλοδαπῶν ἁρπακτικῶν καί ἀναξίων πωλητικῶν ( δέν εἶναι ἀνορθογραφία!) γίνεται στή χώρα μας. Καί μεῖς καθόμαστε καί τούς κυττᾶμε ... Καθηγητά Ζαββέ, γίνεται νά κλωνοποιήσουμε τόν Θεόδωρο Κολοκοτρώνη καί τόν Ἄρη Βελουχιώτη;

Ὁ δράκος τοῦ Μπρέτον Γούντς, 2η συνέχεια

2011-07-07T19:59:00.002+03:00

Ὁ γνωστός μας κ. Στρώς Κάν διέπραξε τό μοιραῖο σφᾶλμα νά θέλει νά δεῖ πού βρίσκεται ὁ ἀμερικανικός χρυσός, κατά μία ἐκδοχή. Ἄμ, εὐκολότερα κύρ Ντομινίκ μου βρίσκεις Ἀλβανό τουρίστα, Δανό χουλιγκάνο, Τοῦρκο εὐρωεργολάβο, Νεοζηλανδή παρθένα ( κατά Π. Κωστόπουλο ), Σκωτσέζο χουβαρδᾶ, Ἑβραῖο ζητιάνο, Βούλγαρο ἐκπολιτιστή καί Λίβυο ραδιοερασιτέχνη, μαζεμένους, παρά τό ἐλάχιστο ψῆγμα χρυσοῦ τῶν γιάνκηδων! Τό ὄνομα Γιόχαν Ἄουγκουστ Σοῦτερ δέ σοῦ λέει κάτι; Δηλ. παραλίγο νά ἀποκαλυφθεῖ, πέραν πάσης ἀμφιβολίας, ὅτι κάθε τυπωμένο δολλάριο δέν ἔχει κανένα ἀντίκρυσμα! Πάλι καλά πού ὁ Στρώς Κάν ἐπέζησε. Σέ αὐτό βοήθησαν καί τό ὅτι:

Δέν ἐπέμεινε καί πολύ γιά διπλωματική ἀσυλία ( ἡ ἀνακοίνωση τῶν πολιτειακῶν διωκτικῶν ἀρχῶν τῆς Ν. Ὑόρκης ἀφήνει ἀδιευκρίνιστο τό ζήτημα αὐτό, κάνοντας ἀλλαγή σκηνικοῦ, ἁπλῶς)
Μόλις παραιτήθηκε ἀπό τήν διεύθυνση τοῦ Δ.Ν.Τ., ὁ δικαστής τόν ἀποφυλάκισε ὑπό ὅρους. Τί ἄλλαξε καί μέσα σέ τρεῖς μέρες ( Δευτέρα 16 ὥς Πέμπτη 19 Μαΐου 2011 ) ἔγιναν δεκτοί; Μόνο ἡ παραίτηση, τίποτε ἄλλο!

Στό youtube τά βιντεάκια γιά τό ἀμερικανικό ὄνειρο εἶναι λίαν ἐνδιαφέροντα. Δεῖτε τα καί θά καταλάβετε ὅτι μιά τέτοια διαδικασία ἔχει μπεῖ μπρός καί γιά τήν Εὐρωζώνη, μέ ἀφορμή τό ἑλληνικό χρέος καί τίς χῶρες P.I.G.S. Ἄλλωστε, ἡ συμμορία τῶν 'ἐκσυγχρονιστῶν' χρέωνε τήν πατρίδα μας κάθε πού δέν μποροῦσε νά τυπώσει πληθωριστικό χρῆμα. Δηλ. γιά νά ἀποφύγουμε τήν πρόσκαιρη ἀπώλεια ἀγοραστικῆς δύναμης, ἐπιλέγουμε τήν μόνιμη! Μόνο στήν ἁρπαχτή εἴχαμε, τελικά, ἐκσυγχρονισμό τήν μαύρη περίοδο 1996 - 2004, πού ξεκίνησε μέ τήν προδοσία τῶν Ἰμίων καί τέλειωσε μέ τήν προδοσία τοῦ σχεδίου Α(ὐ)νάν.

Τό κεντρικό ἐρώτημα εἶναι ἕνα: πουθενά στήν εὐρωζώνη δέν ἔχει γίνει ἀντιληπτή ἡ παγίδα πού ἑτοιμάζεται γιά τούς πληθυσμούς της; Ὅταν μάλιστα τήν ΕΚΤ ἀναμένεται νά ἀναλάβει ἄνθρωπος τῶν διεθνῶν λαμογίων ( ἔμπιστος τῆς Goldmann Sachs ) ;;;

Στίς 25.10.1981, ὁ ἀρχιδημαγωγός Ἀνδρέας Παπανδρέου στήν προσκυνηματική του συνέντευξη στό ἀμερικανικό κανάλι NBC ( τῆς χώρας του ) ἔλεγε: "Ἡ Γιάλτα καί τό Πότσδαμ εἶναι πολύ παλιά γιά νά καθορίζουν τίς τύχες τῶν λαῶν". Γιά τό Μπρέτον Γούντς μιλιά ὅμως ... Γιά νά δοῦμε, τί ἀποφάσισαν οἱ νικητές τοῦ 2ου Π.Π., προκειμένου νά μήν ἔχουν ( ;;; ) τήν πολιτική τύχη τῶν ἡττημένων. ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Ο δράκος του Μπρέτον Γούντς - νουβέλα σε συνέχειες

2011-06-27T20:08:00.002+03:00

Στίς ἀρχές τοῦ 1959 3 εἰδεχθῆ ἐγκλήματα συγκλόνισαν τήν Θεσσαλονίκη. Στό πρῶτο, ἀπό τύχη τά θύματα ἐπιβίωσαν. Ἡ θεωρία τοῦ "δράκου", τοῦ μοναδικού δράστη καί τῶν τριῶν, ἦταν μιά ὑπόθεση ἐργασίας τοῦ τότε ἀστυνομικοῦ διευθυντῆ Θεσσαλονίκης ( καί κουμπάρου τοῦ Βασίλη Τσιτσάνη ), Νίκου Μουσχουντῆ. Δυστυχῶς, ἡ εὐπαθής ἤδη ὑγεία του δέν ἄντεξε τίς νυχτερινές ἔρευνες γιά τόν δράκο στό ὑγρό περιβάλλον τοῦ δάσους τῶν χιλιόδενδρων ( Σεΐχ Σού ) καί πέθανε. ( Στήν κηδεία του ἔκλαιγαν γοερά πολλοί μικροκακοποιοί, πού ὁ Μουσχουντῆς προσπαθοῦσε, ἱδίᾳ φιλοτιμίᾳ, νά ἐπαναφέρει στήν ὁδό τῆς νομιμότητος. Σήμερα τό ὄνομά του φέρει μιά πλατεία κοντά στό διοικητήριο ).

Σχεδόν πέντε χρόνια ἀργότερα συνελήφθη καί καταδικάσθηκε εἴς θάνατον ὁ Ἀριστείδης Παγκρατίδης, κριθείς ἔνοχος καί γιά τά τρία αὐτά ἐγκλήματα. Πολλά καί σαφῶς καλύτερα ἔχουν γραφτεῖ γιά τήν ὑπόθεση. Λέω ἁπλῶς ὅτι κάπου στά 1990 ἔγινε ἀπό ὁμάδα φοιτητῶν καί καθηγητῶν τῆς νομικῆς ἐπανάληψη τῆς δίκης τοῦ Παγκρατίδη καί, μέ βάση τά τότε στοιχεῖα ἐκ τῆς δικογραφίας ὁ ἀτυχής κρίθηκε ἀθῶος! Καί ἦταν ἀτυχής διότι συνελήφθη ὡς εἰσβαλών σέ ἕνα ὀρφανοτροφεῖο "γιά νά πλανέψει μιά κοπέλα" ( ὅπως εἶπε μετά στίς ἀνακρίσεις ), τήν ἑπομένη τῆς προφυλακίσεως μιᾶς σειρᾶς ἀξιωματικῶν τῆς χωροφυλακῆς γιά τήν ὑπόθεση Λαμπράκη ( συνεπῶς ἡ Ἀστυνομία ἤθελε νά ἀποκαταστήσει τό γόητρό της ἐξιχνιάζοντας τήν ὑπόθεση τοῦ "δράκου" ). Ἐκτός ἀπό τό γόητρο ὅμως ὑπῆρχε καί τό ποσό τῶν 100.000 δραχμῶν, σημαντικό τότε, μέ τό ὁποῖο ὁ "δράκος" εἶχε ἐπικηρυχθεῖ. Φαίνεται πώς τό μοιράστηκαν (;) οἱ δύο μοίραρχοι στούς ὁποίους ὁ Παγκρατίδης "ὁμολόγησε". Ἄλλωστε ἡ ἀνακοίνωση τῆς Χωροφυλακῆς ἔλεγε "ἀνακρινόμενος ὁμολόγησε", παραλείποντας νά πεῖ ὅτι κρατήθηκε 9 μέρες στήν Ἀσφάλεια, μέ στέρηση τροφῆς καί νεροῦ, προτοῦ προσαχθεῖ σέ ἀνακριτή καί εἰσαγγελέα. Τά λεφτά ἦταν πολλά ( ἔνα καλό διαμέρισμα στή Θεσσαλονίκη τό 'παιρνες τότε μέ τόσα ... )

Μισό αἰώνα περίπου ἀργότερα ἀπό κεῖνο τό Σάββατο 7.12.1963, συνελήφθη πάλι Σάββατο 14.5.2011 στή Ν. Ὑόρκη ὁ Ντομινίκ Στρώς Κάν, ἐπικεφαλῆς τοῦ Δ.Ν.Τ., κατηγορούμενος ὡς βιαστής ἐναντίον μιᾶς καμαριέρας ξενοδοχείου τῆς πόλης. Λίγες μέρες ἀργότερα, συνελήφθη, μέ τήν ἴδια κατηγορία (τυχαῖο; δέ νομίζω! ) ὁ Μαχμούντ Ἀμπντελσαλάμ Ὅμαρ, Αἰγύπτιος πρώην τραπεζίτης, πάλι στή Ν. Ὑόρκη, πάλι μετά μήνυση καμαριέρας ξενοδοχείου.

Πέρα ἀπό τά ἀνέκδοτα καί τίς συνωμοσιολογίες περί τήν γαλλική πολιτική σκηνή, ἡ σύμπτωση τῶν δύο διευρύνει τίς ὑποψίες, πέρα ἀπό τήν ἀπόπειρα τοῦ Νικολά Σαρκοζύ νά παραμείνει πρόεδρος τῆς Γαλλίας γιά ἄλλα 5 χρόνια ἤ τοῦ Σάυρους Βάνς, νεώτερου, νά παραμείνει γενικός εἰσαγγελέας Ν. Ὑόρκης ( τό ἀξίωμα εἶναι αἱρετό! ). Τό κοινό μέ τήν ὑπόθεση Παγκρατίδη εἶναι καί πάλι ... τά λεφτά.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Ὄψεις τῆς κατοχῆς πού βιώνει ἡ πατρίδα μας

2011-03-13T19:40:00.001+02:00

Ὑποτίθεται πώς ἡ παρέμβαση τοῦ Δ.Ν.Τ. θά ἐπέφερε ἐσωτερική ὑποτίμηση, δηλ. ἀποδοχῶν καί τιμῶν ἀγαθῶν καί ὑπηρεσιῶν. Κατ' αὐτόν τόν τρόπο, ἡ ἐσωτερική ἀγορά θά λειτουργοῦσε σέ χαμηλότερες τιμές, μέ μεγαλύτερη πιθανότητα νά παράγει ἀνταγωνιστικά προϊόντα. Φεῦ!

Μέχρι τώρα, μόνο ὑποτιμήσεις ἀποδοχῶν εἴδαμε, μέ σταθερά μειούμενη ἀγοραστική δύναμη, ὅπερ σημαίνει ἔτι βαθύτερη ὕφεση.

Μήπως οἱ ἐντολοδόχοι τοῦ κ. Στρώς Κάνν προετοίμασαν τό ἔδαφος τοιουτοτρόπως ὤστε νά ἁρπάξουν ἐθνικό πλοῦτο; Πολύ χοντροκομμένο τό κόλπο τους γιά νά περνᾶ ἀπαρατήρητο! Δηλ. μᾶς ἔριξαν τά σκατά, στά ὁποῖα βυθιστήκαμε κατά τόν D.S.K. "καί μάλιστα πολύ βαθιά", γιά λίπασμα στό χωράφι μας ( ὅπως ἀποπειρᾶται ὁ Θανάσης Βέγγος στήν ταινία "Ἀπό ποῦ πᾶνε γιά τή χαβούζα" ) γιά νά γίνει αὐτό παραγωγικότερο! Ρέ Στρώς Κάνν, ἐπειδή δέν ξέρουμε, δέ μᾶς δείχνεις καί πῶς βοσκᾶνε σέ ἕνα τέτοιο χωράφι;

Μιά ἐπίσης σημαντική ὄψη τοῦ πολέμου καί τῆς κατοχῆς πού βιώνει ἡ Ἑλλάδα μας εἶναι καί τό λεγόμενο μεταναστευτικό. Γιατί λεγόμενο;

Ἐπειδή ὅποιος ζητᾶ πολιτικό ἄσυλο δέν εἰσέρχεται λαθραῖα σέ μιά χώρα. Εἰσέρχεται φανερά, ὡς ἱκέτης. Ἡ ὑπόθεση Ὀτσαλάν ἦταν μιά πρόβα γιά ὅσα ἔγιναν μέ τούς λαθρομετανάστες τῆς "Ὑπατίας"! Εἰς ἀμφοτέρας τάς περιπτώσεις, ἡ λογική καί ἡ νομιμότης τρώθηκαν καίρια. Ἀρκοῦσε τότε μιά σύλληψη τοῦ Ὀτσαλάν γιά παράνομη εἴσοδο στή χώρα καί ἀπέλασή του στή Χάγη, ἀντί νά γίνουμε κουβαλητές καί ρουφιάνοι τῶν Τούρκων. Ἀρκοῦσε τώρα σύλληψη ὅσων κουβάλησαν ἐπιδεικτικά τούς λαθρομετανάστες μέχρι τή Νομική Σχολή, ναυλώνοντας πλοῖα ἀπό τήν Κρήτη ὥς τόν Πειραιᾶ γιά νά μήν ἀποτελέσει κακό προηγούμενο.

Τό ἐπαπειλούμενο εἶναι ὄχι μόνο ἡ δημογραφική ἀλλοίωση καί ἡ νόθευση τῆς λαϊκῆς βουλήσεως στήν Ἑλλάδα, ἀλλά ὅτι στήν πραγματικότητα ἐπίκειται ἐξανδραποδισμός παντός εὐρισκομένου ἐν Ἑλλάδι, γηγενοῦς τε καί ἀλλοδαποῦ. Σέ τί διαφέρει αὐτό πού συμβαίνει ἀπό τό δουλεμπόριο ἄλλοτε πρός Ἀμερική; Στό ὅτι μᾶς ἀναγγέλλουν πῶς καί μεῖς οἱ γηγενεῖς κάτοικοι Ἑλλάδος, γιά δοῦλοι προοριζόμαστε.

Οἱ διεθνεῖς οἰκονομικοί πάτρωνές μας καί οἰ έγχώριοι συνεργάτες τους - δωσίλογοι ἐργάζονται πρός αὐτήν τήν κατεύθυνση. Ἐμεῖς, τί περιμένουμε καί δέν ἀρχίζουμε νά τούς χαλᾶμε τά σχέδια;

Ἡ τύχη τῆς Δημοκρατίας ( στήν κυριολεξία ) στή γενέτειρά της, τήν Ἑλλάδα

2011-02-27T00:27:00.000+02:00

Ἐσχάτως ἀνακινεῖται ἡ ἐκλογική τρομοκρατία πού συνηθέστατα ἀσκεῖται τόν τελευταῖο μισό αἰώνα στήν πατρίδα μας, ὥστε ἡ ἐκτελεστική ἐξουσία, ὁμοῦ μέ τόν Τύπο, τήν 4η ἐξουσία, νά εὐνουχίζει τίς δύο ἄλλες, πρωτίστως τήν νομοθετική. Τό ἀποτέλεσμα εἶναι ἡ λαϊκή κυριαρχία νά καταντᾶ κενό γράμμα, ἰδίως στήν παροῦσα συγκυρία πού ἔχουμε κατοχική, προδοτική καί δωσιλογική συμμορία πού παριστάνει τήν κυβέρνηση στή χώρα μας.

Ἀναντίρρητα, καθένας ἐξ ἡμῶν εὐθύνεται γιατί τήν κρίσιμη ἡμέρα, πρό τῆς κάλπης πρυτανεύει ἡ βλακεία καί, ἐπιρρεπεῖς σέ συναισθηματικές στρεβλώσεις, ἐπιβραβεύουμε τούς τυρράνους καί τούς ὑπηρέτες αὐτῶν! Διότι ὅποιος ἔχει ἐξαπατήσει τόν λαό καί ὑφαρπάξει τήν ἐξουσία, τί εἶναι; Τύρρανος.

Ἡ παρακάτω ἰδέα δέν εἶναι μόνιμη ἀντιμετώπιση τοῦ προβλήματος, ἀλλά προτεινομένη μέθοδος ἀπεμπλοκῆς ἀπό τόν βοῦρκο πού ἔχουμε πέσει.

Επειδή τόσα χρόνια προκοπή δεν είδαμε με την δι' επιλογής ψήφο, ας ψηφίσουμε στην τύχη. ΝΑ ΠΑΜΕ ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΚΑΛΠΕΣ!!! Η ΑΠΟΧΗ ΕΝΙΣΧΥΕΙ ΑΥΤΟΥΣ ΑΚΡΙΒΩΣ ΠΟΥ ΛΟΙΔΟΡΟΥΜΕ!!! ΠΡΟΣΕΞΤΕ:

Α) Παίρνουμε τα ψηφοδέλτια που μας δίνει ο εκλογικός αντιπρόσωπος

Β) Τα μετράμε για να είμαστε σίγουροι πως είναι όσα και τα κόμματα που συμμετέχουν στις εκλογές (των πιο μικρών περιλαμβανομένων)

Γ) Τα ανακατεύουμε, σαν να πρόκειται να τραβήξουμε κλήρο.

Δ) Μπαίνουμε στο παραβάν. ΔΕΝ ΨΑΧΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΣΤΥΛΟ, ΔΕΝ ΘΑ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ!!!

Ε) Αναποδογυρίζουμε τα ψηφοδέλτια και τα ανακατεύουμε λίγο ακόμη.

ΣΤ) Τραβάμε ένα στην τύχη και χωρίς να δούμε ποιου κόμματος είναι το βάζουμε στο φάκελλο ΑΣΤΑΥΡΩΤΟ ( αφού δεν βλέπουμε την επωνυμία του κόμματος ) και τον κλείνουμε.

Ζ) Βγαίνουμε από το παραβάν και το ρίχνουμε στην κάλπη!

Ας αποφασίσει η τυφλή θεά τύχη ποιοι θα κυβερνήσουν ( φανερά ) την Ελλάδα. Μπορεί έτσι να κλονισθούν και οι κρυφοί κυβερνήτες μας!

Και όσο για τους βο(υ)λευτές, ας αναδειχθούν με κλήρωση στα πρωτοδικεία. Δεν εγγυάται κανείς ότι η Βουλή θα ξαναγίνει Ναός της Δημοκρατίας. Αλλά τουλάχιστον διατηρούμε την ελπίδα για κάτι τέτοιο.

Το μήνυμα που στέλνουμε προς όλους είναι σαφές: Εμπιστευόμαστε την τύχη, δεν σας εμπιστευόμαστε τις τύχες μας! Άει σιχτίρ λαμόγια!

Τό τέλος τῆς σιωπῆς

2011-02-13T20:46:00.002+02:00

Πολύς καιρός κύλησε ἀπό τότε πού τό ἱστολόγιο αὐτό "μίλησε" γιά τελευταία φορά. Κάποτε ὅμως ἔρχεται ἡ στιγμή πού ἡ σιωπή πρέπει νά πάψει. Γιά λόγους προσωπικῆς ἀξιοπρέπειας καί κοινωνικῆς εὐθύνης.

Ἤδη ἡ πατρίδα μας βρίσκεται ὑπό κατοχήν, χειρότερη καί ἀπό τήν πολυαιώνια ὀθωμανική, γιά τήν ὁποία γνωστός τηλεσταθμός λαθρεμπόρων - πρακτόρων ἐπιχειρεῖ νά πείσει ὅτι ἦταν περίοδος ... προόδου (!), ἀλλά καί τήν ναζιστική.

Οἱ ἀνακοινώσεις γιά ἀποκρατικοποίηση, μέ τό πρόσχημα τῆς ὁποίας θά ἐκποιηθεῖ ἐθνικός πλοῦτος ἔρχονται σέ συνέχεια τῆς πρωθυπουργικῆς δήλωσης ὅτι εἴμαστε σέ συνθῆκες μειωμένης ἐθνικῆς κυριαρχίας. Ἄν ὁ πρωθυπουργός ἤθελε, μποροῦσε νά ἐπιχειρήσει τήν ἀποκατάσταση τῆς ἐθνικῆς κυριαρχίας. Οἱ 9 ἀκτίνες τοῦ ἥλιου πού ἀποτελεῖ ἔμβλημα τοῦ κόμματός του σημαίνουν τίς 9 συλλαβές τῶν λέξεων "ἐθνική ἀνεξαρτησία". Καμμιά διάθεση ἀπό καμμιά πολιτική δύναμη προσεγγίσεως, ἔστω, τοῦ "δικτάτορα" ( τόσο ξέρουν, τόσο λένε, παραπλανώντας γιά ἄλλη μιά φορά ὅσους περισσότερους μποροῦν ... ) Ἰωάννη Μεταξᾶ, ἡ κυβέρνηση τοῦ ὁποίου ἀρνήθηκε νά βυθίσει τόν ἑλληνικό λαό σέ δυστυχία προκειμένου νά ἱκανοποιηθοῦν οἱ πιστωτές τῆς χώρας.

Θά περίμενα ἀπό μιά κυβέρνηση πού ἐργάζεται ὑπέρ τῆς Ἑλλάδος νά ἀπαιτήσει τήν καταβολή ἀπό τήν Γερμανία τῶν πολεμικῶν ἀποζημιώσεων καί τοῦ ληστρικοῦ "δανείου", μετακυλίοντας πρός τό διάδοχο κράτος τοῦ 3ου Ράιχ μέρος τῶν ἑλληνικῶν χρεῶν, ἰσόποσο τῶν παραπάνω ἀδιαμφισβητήτων ἀπαιτήσεων. Ἀπό πουθενά δέν προκύπτει παραίτηση τῆς Ἑλλάδος ἀπό τά δικαιώματά της, μέ ὑπογραφή ὁποιασδήποτε κυβερνήσεως μεταπολεμικά.

Θά περίμενα, ἐπίσης, πρίν φθάσουμε στό ἔσχατο σημεῖο, τήν κρίσιμη ἡμέρα τοῦ Μαΐου 2010, πού ἔληγαν δυό μεγάλα ὁμολογιακά δάνεια τοῦ δημοσίου, ἕνα 30-ετές τοῦ 1980 καί ἕνα 10-ετές τοῦ 2000, ἀμφότερα δραχμικά, νά ἐκδοθεῖ ἕνα λαϊκό ὁμόλογο, μέ ἐπιτόκιο ἑλκυστικό γιά τόν πολίτη, μέν, κατώτερο, δέ, ἐκείνου τῶν διεθνῶν ἀγορῶν. Κάτι τέτοιο ἔγινε τό 1990, μέ ρήτρα ECU (πρόδρομο τοῦ εὐρώ ) καί 12%, πού "ξελάσπωσε" τή χώρα μας μέ κόστος ὄχι τόσο ὑψηλό ὅσο ὁ συνδυασμός νομίσματος καί ἐπιτοκίου δείχνει. Ποιός ἐχέφρων ἀμφιβάλλει ὅτι τό ἑλληνικό φιλότιμο ( λέξη ἀμετάφραστη σέ ἄλλες γλῶσσες ) θά συντελοῦσε σέ ταχύτατη πλήρωση τῶν δημοσίων ταμείων;

Φεῦ! Ὁ λύκος πού φύλαγε τά πρόβατά μας, ἐν προκειμένῳ ἡ "Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος", τήν ὁποία εἶχε λαμπρύνει ἕνας Ξενοφῶν Ζολώτας, τήν ἑπομένη τῶν ἐκλογῶν τοῦ 2009, δολίως καί ἐκ πονηρᾶς προμελέτης ( διότι ἡ ἐκδοχή τῆς βλακείας δέν εὐσταθεῖ ) ἄνοιξε τό δρόμο στούς διεθνεῖς τοκογλύφους, μέ πρῶτον καί χειρότερο τόν πιδαμιγιώτη Σόρος, δείχνοντας τήν ὁλάνοιχτη οἰκονομική κερκόπορτα. Γιατί νά δείξουν ἔλεος οἱ ἐχθροί μας, ὅταν γιά πολλοστή φορά βρίσκονται προδότες ἀνάμεσά μας; Ὀρθῶς μερίς κυβερνητικῶν βουλευτῶν ἔφεραν τό θέμα στή Βουλή, χωρίς νά τολμήσουν νά δοῦν πέρα ἀπό τίς τεχνοκρατικές μπαροῦφες ἐνοχῆς πού ἐξέπεμψαν κυβέρνηση καί ΤτΕ. Μά πῶς νά τολμήσουν οἱ ἐκπρόσωποι, "ἔρημοι καί ἀπρόσωποι"; Τό μαῦρο καταβρώμικο ναρκωχρῆμα καθορίζει τή σύνθεση τοῦ ναοῦ τῆς Δημοκρατίας, χρηματοδοτώντας τούς ἐκλεκτούς τῆς τηλεοπτικῆς διαπλοκῆς καί ἀποχαύνωσης καί οἱ λίγοι πού θά μποροῦσαν νά ἀντισταθοῦν συνήθως εἶναι ἐκβιάσιμοι, ἀκόμη καί μέ τήν ἀπειλή τῆς ζωῆς προσφιλῶν τους προσώπων.

Εἴδαμε τήν ἄνοιξη τοῦ 2008 βίντεο πού ἔδειχνε πώς νοθεύτηκε ἡ ψῆφος τῶν βουλευτῶν γιά νά ἀναθεωρηθεῖ τό Σύνταγμα. Οὐδεμμία συνέχεια ἀποδόσεως εὐθυνῶν ὑπῆρξε, εἴτε τιμωρίας ὡς συκοφαντῶν ὅσων κατασκεύασαν ἤ χρησιμοποίησαν, μέ ὁποιονδήποτε τρόπο, τό ἐπίμαχο βίντεο εἴτε καθάρσεως τῆς πολιτείας ἀπό τούς νοθευτές. Ἐπίτηδες, ἰσχυρίζομαι, ἀφέθηκε ἡ κηλίδα καί οὐδείς καί οὐδεμμία ἐκ τῶν 300 ἀπαίτησε νά ἀρθεῖ ὁ ἐξευτελισμός αὐτός. Καί ἐμεῖς οἱ πολίτες τό ἀνεχθήκαμε. Γιά τοῦτο, ἄς μήν ἀποροῦμε πού ἐκτός ἀπό μείωση ἐθνικῆς, θά ἔχουμε μείωση καί λαϊκῆς κυριαρχίας. Καί τότε θά ἔχει ὁλοκληρωθεῖ ἡ ἐξαπάτησή μας ἀπό τόν πολιτικό φορέα πού γιά πολλοστή φορά ὑφάρπαξε τήν ψῆφο μας, ὅπως πράττει ἀτιμωρητί τά τελευταῖα 30 χρόνια!

Πάει κάπου μισός αἰώνας πού ὁ παππούς καί ὁμώνυμος τοῦ νῦν πρωθυπουργοῦ τῆς χώρας εἶχε χαρακτηρίσει τήν τότε κυβέρνηση, τοῦ ἀντιπάλου του, ὡς "ἐσωτερική κατοχή" καί τήν ἀντιπολίτευση, τῆς ὁποίας ἡγεῖτο, "ἐθνική ἀντίσταση". Πέραν τοῦ ὀξύμωρου νά ὁμιλεῖ γιά ἐθνική ἀντίσταση ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος διεκπεραίωσε, ὡς πρωθυπουργός, τήν ἀλλαγή κατακτητῆ τό 1944 ( ἀπό τούς Γερμανούς στούς Βρεττανούς - ἄλλωστε ὁ Τσῶρτσιλ μᾶς ἀποκάλεσε "κατεχόμενη χώρα" ), εἶναι φανερό πώς ἡ Ἱστορία ἐπαναλαμβάνεται.

Δέν ξέρω ἄν ἐπαναλαμβάνεται σάν τραγωδία ἤ σάν πλάκα, μά μιά κυβέρνηση πού δέν πετᾶ αὐθωρεί καί παραχρῆμα ἔξω ἀπό τήν πατρίδα μας τά ἁρπακτικά τοῦ ἐθνικοῦ πλούτου καί δέν στέργει στό αὐτονόητο νά ὁρίσει τήν ἑλληνική ΑΟΖ στήν ἀνατολική Μεσόγειο, ἑφαπτομένη τῆς ἀντίστοιχης κυπριακῆς, μόνο ὡς προδοτική, κατοχική, δωσιλογική καί ἀνθελληνική μπορεῖ νά χαρακτηριστεῖ καί ἡ ἀπομάκρυνσή της εἶναι ἀδήριτη ἀνάγκη, ὥστε νά ἐξασφαλιστεῖ ἡ ἐθνική μας ἐπιβίωση! Ὅποιες πολιτικές καί κοινωνικές δυνάμεις τῆς δίνουν καθ' οἰονδήποτε τρόπο, ἄμεσο ἤ ἔμμεσο, εὐθύ ἤ πλάγιο, πίστωση χρόνου, καθίστανται αὐτομάτως συνένοχοι στήν προδοσία!

Σημ: Πιδαμιγιῶτες εἶναι οἱ βόρειοι γείτονές μας, οἱ καί Σκοπιανοί λεγομένοι. Ἄς τούς ἀποκαλοῦμε ἔτσι ὅσο ἡ ἐπίσημη ὀνομασία τῆς χώρας τους εἶναι "Π.Γ.Δ.Μ.". Ἀντιστροφή τῶν 2 τελευταίων γραμμάτων γίνεται χάριν εὐφωνίας.

Ο Μικρός Ήρως - το τέλος της ιστορίας στο χαρτί

2010-09-15T23:23:00.001+03:00

Μέ ἀφορμή τή χιουμοριστική βιντεοσειρά στό youtube πού ξεκίνησα μέ τίτλο "Ἠχόρραμα τῆς Κατοχῆς" πρίν λίγες μέρες, γραμμένο πάνω στόν καμβά τοῦ "Μικροῦ Ἥρωος", τοῦ ὁποίου ἀναγνώστης εἶμαι καί ἐγώ, παραθέτω τήν ὑπόθεση τῶν συμπληρωματικῶν τευχῶν 799 και 800.

Ἡ δικτατορία ἔκλεισε τόν "Μικρό Ἥρωα", τό τελευταῖο τεῦχος τοῦ ὁποίου, μέ ἀριθμό 798, κυκλοφόρησε στίς 18.6.1968, σημαδιακή ἐπέτειο, τοῦ Βατερλώ. Ὅμως, μόνο γιά τούς φίλους τοῦ Γιώργου Θαλάσση καί τῆς παρέας του δέν ἦταν Βατερλώ. Μετά τή δικτατορία, τό περιοδικό "Ἀντί" ἐξέδωσε 2 ἀκόμη τεύχη, πού ἀριθμήθηκαν 799 καί 800 στόν τόμο 101, ὥστε νά κλείσει "ὁμαλά" ἡ γραπτή ἱστορία τοῦ Μ.Η. Καί λέω γραπτή, γιατί ἡ ἄγραφή του, στίς καρδιές μας, δέν τελειώνει ποτέ. Οὔτε ὅταν πέθανε ὁ Θάνος Ἀστρίτης ἤ Στέλιος Ἀνεμοδουρᾶς τόν Μάιο τοῦ 2000 τέλειωσε, ψέμματα;

Τεύχος 799, "Θανάσιμη Υποψία" ( γραμμένο από πολυσυγγραφική ομάδα ):

Πρωτοφανής σιγή ασυρμάτου από το αρχηγείο της Μέσης Ανατολής για 10 μέρες αναγκάζει τον Γιώργο Θαλάσση να καλέσει τα στελέχη των εγχώριων αντιστασιακών οργανώσεων για να αναλάβουν δράση μόνοι τους. Η ορισμένη συνάντηση αρχίζει αναπάντεχα, με μια απειλή όπλου για τον Γιώργο, που πηγαίνει μόνος να συναντήσει τους άλλους αντιστασιακούς. Εξουδετερώνει τον ένοπλο και αφού τον ξεγελά τάχα ξεφεύγοντας, τον παρακολουθεί, αλλά το έργο του διακόπτει μια γερμανική περίπολος.

Επιστρέφοντας στο σπίτι διηγείται στους συντρόφους του τι συνέβη και αποφασίζει να σταλεί ένα μήνυμα στο στρατηγείο Μέσης Ανατολής με υπογραφή της Κατερίνας αυτή τη φορά. Ο Χ-1 απαντά ξερά και τυπικά ορίζοντας συνάντηση με έναν πράκτορά τους σε λίγες μέρες.

Στο ραντεβού με τον πράκτορα πηγαίνει ο Σπίθας, τον οποίο παρακολουθεί ο Λίλιπουτ. Ενώ ο Σπίθας μουρμουρίζει το σύνθημα για να μην το ξεχάσει, δέχεται μια ροπαλιά στο κεφάλι και απάγεται. Ο άγνωστος απαγωγέας φωνάζει στα σκοτεινά προς τον έντρομο Λίλιπουτ ότι το Παιδί - Φάντασμα πρέπει να κάνει ό,τι του πει, αν θέλει να ξαναδεί τον Σπίθα ζωντανό.

Επιστρέφοντας ο Λίλιπουτ είπε στον Γιώργο και την Κατερίνα τι είχε συμβεί. Ο Γιώργος, πιστεύοντας ότι ο ένοπλος που του επιτέθηκε και ο απαγωγέας του Σπίθα είναι ίσως το ίδιο πρόσωπο, βγαίνει το επόμενο βράδυ μόνος μήπως και τον συναντήσει. Ξεφεύγει τελευταία στιγμή τη σύλληψή του από γερμανική περίπολο σε ένα αδιέξοδο ( σ.σ.: ας θυμηθούμε και το 1ο τεύχος! ), αλλά κάνοντας να φύγει, αντικρύζει έναν μαυροφορεμένο μασκοφόρο που του δίνει τις οδηγίες σε ένα χαρτί, επιβεβαιώνοντάς του ότι κρατά αιχμάλωτο τον Σπίθα.

Οι εντολές του απαγωγέα είναι να διαβιβάσει ο Γιώργος στον Χ-1 ότι συνάντησε τον πράκτορά τους και να τους πει και κάποια συνθηματικά που θα το επιβεβαιώνουν, τηλεφωνώντας του έπειτα να του πει τι έγινε. Μην ξέροντας πώς μπορεί να εμπλέκεται το μήνυμα του αρχηγείου με την περίεργη αυτή υπόθεση, στέλνουν το μήνυμα που ζήτησε ο απαγωγέας του Σπίθα, παραλλάζοντας ελαφρά τα συνοδευτικά συνθηματικά του Γιώργου. Αποκρυπτογραφώντας την απάντηση του στρατηγείου ξεκινούν σε λίγες ώρες να εντοπίσουν μιαν αγγλίδα πράκτορα στο ξενοδοχείο Μ. Βρεττανία στο Σύνταγμα, με τη βοήθεια ενός σερβιτόρου αντιστασιακού. Εν τω μεταξύ ο Λίλιπουτ μαθαίνει ότι ο τηλεφωνικός αριθμός των απαγωγέων του Σπίθα ανήκει σε έναν δικηγόρο, άσχετο με την όλη υπόθεση!

Την ίδια στιγμή, ο Σπίθας σε ένα σπίτι στο Χαλάνδρι υποβάλλεται σε βασανιστήριο. Ενώ είναι δεμένος, ο απαγωγέας του, τρώει μπροστά του ψητό γουρουνόπουλο! Το βασανιστήριο και η αυξανόμενη λιγούρα του Σπίθα είναι αρκετά για να σπάσει τα δεσμά του και να επιτεθεί στον βασανιστή του. Την ίδια στιγμή όμως επεμβαίνουν ο μασκοφόρος απαγωγέας του και μια συνεργάτις του. Είναι λοιπόν τρεις. Ο μασκοφόρος παριστάνει τον "καλό ασφαλίτη" για να του πει ο Σπίθας λεπτομέρειες που θα τον βοηθήσουν να πιάσει το Παιδί - Φάντασμα, με αντάλλαγμα όσα ψητά γουρουνόπουλα θελήσει. Ο Σπίθας αρνείται να καταδώσει και τη σκυτάλη παίρνει η τρίτη της παρέας, Σινιόρα Μόρτε, που τον αρχίζει στις βουρδουλιές.

Όμως, με υπεράνθρωπη προσπάθεια ελευθερώνεται από τα δεσμά του και εξουδετερώνει και τη Σινιόρα Μόρτε και τον πρώτο βασανιστή του, τον Μικρό Πάολο. Έπειτα, πάει στην κουζίνα, καταβροχθίζει ό,τι φαγώσιμο βρίσκει και ξεφεύγει.

Την ίδια ώρα, η Κατερίνα μπαίνει στο ξενοδοχείο της Μ. Βρεττανίας, μα πριν προλάβει να πει ή να κάνει οτιδήποτε, ένα πιστόλι την απειλεί λέγοντάς της ότι εδώ ο κύκλος έκλεισε.

Τεύχος 800 "Ένα φάντασμα από το παρελθόν" ( γραμμένο από τον Στέλιο Ανεμοδουρά )

Ενώ ο Γιώργος ανησυχεί για το τι μπορεί να έχει συμβεί στην Κατερίνα, εμφανίζεται ο Σπίθας σε κακό χάλι. Η αφήγησή του παραξενεύει τον Γιώργο, του οποίου τις σκέψεις διακόπτει ένα σφύριγμα του ασυρμάτου στο απόρρητο μήκος κύματος του Χ-1, ο οποίος αυτοπροσώπως του λέει να μην έρθουν σε επαφή με την πράκτορά τους στο ξενοδοχείο Μ. Βρεττανία και να τον ξανακαλέσει σε μισή ώρα στο ίδιο μήκος κύματος.

Εν τω άμα, ο άγνωστος που απειλεί με το όπλο του την Κατερίνα της μιλά σιγά, σα να θέλει να μην αποκαλυφθεί. Την οδηγεί σε έναν διάδρομο και ... την απελευθερώνει, λέγοντάς της ότι ήταν λάθος να αναζητήσει τη Μίς Στόρμ, επειδή είναι πράκτωρ των Γερμανών! Η φωνή του σα να είναι γνωστή στην Κατερίνα, χωρίς να ξέρει από πού ... Όσο να το σκεφτεί, εκείνος εξαφανίζεται.

Η Κατερίνα επιστρέφει στο σπίτι τους και σώζει τη ζωή του Σπίθα από πείνα, επειδή είχε ορκιστεί να μην ξαναφάει τίποτε αν την είχαν πιάσει οι Γερμανοί πριν πάρουν εκδίκηση. Διηγούνται όλοι προς αλλήλους τι είχε συμβεί και ο Γιώργος δεν μπορεί να εξηγήσει τι ρόλο παίζει ο άγνωστος. Τους απομόνωσε μεν από το στρατηγείο, αλλά τους έσωσε κιόλας!

Καθώς όμως έχει έρθει η ώρα να ξαναμιλήσει με τον αρχιστράτηγο της Μέσης Ανατολής, καλεί τον Χ-1 στο απόρρητο μήκος κύματος. Ο στρατηγός τους ζητά συγνώμη για την πολυήμερη ραδιοφωνική απομόνωση, η οποία ήταν αναγκαία για να μην προδωθούν σε έναν άγνωστο παρεμβολέα, του οποίου η ταυτότητα είναι πλέον γνωστή στο αρχηγείο: είναι ο ... Σεϊτάν Αλαμάν, ο οποίος δεν σκοτώθηκε τελικά στην έκρηξη στα υπόγεια του Αγ. Μάρκου στη Βενετία ( βλ. τόμο 5 ).

Όλοι δοκιμάζουν μεγάλη έκπληξη, η οποία μεγεθύνεται όταν ο στρατηγός τους αποκαλύπτει τις εκδηλωμένες προθέσεις του Σεϊτάν Αλαμάν, που έχει μεταστραφεί και θεωρεί τους Ναζί εχθρούς του και ετοιμάζεται να παραδώσει τον Μικρό Πάολο και τη Σινιόρα Μόρτε στους Συμμάχους!

Ο Γιώργος διακόπτει τον Χ-1, αναρωτώμενος μήπως πρόκειται για παγίδα. Ο αρχιστράτηγος συμμερίζεται την ανησυχία του και του αναθέτει να εξακριβώσει τι συμβαίνει στ' αλήθεια.

Έτσι ο Γιώργος καλεί στο γνωστό μήκος κύματος του ασυρμάτου τον Σεϊτάν Αλαμάν να συναντηθούν δια ζώσης και επαναλαμβάνει την κλήση και αυτός και οι σύντροφοί του. Εν τέλει, αυτός απαντά και ο Γιώργος, που έχει στο μεταξύ ειδοποιήσει και άλλες αντιστασιακές οργανώσεις, του βάζει όρους ασφαλείας για τη συνάντησή τους ( θα τον περιμένει ο Λίλιπουτ, ο οποίος θα παρακολουθείται από ενόπλους δικούς τους, θα του δέσει και τα μάτια κλπ ). Ο Σεϊτάν δέχεται και πράγματι οδηγείται στο σπίτι των παιδιών χωρίς τίποτε κακό να συμβεί.

Η συνάντηση με την ομάδα του Παιδιού - Φάντασμα είναι μια αποκάλυψη. Ο Σεϊτάν Αλαμάν τους διηγείται πώς σώθηκε τότε στη Βενετία, χάρη σε έναν γεροντάκο που τον περιμάζεψε αναίσθητο, αλλά όχι νεκρό από την έκρηξη. Ο γεροντάκος του είπε ότι ξέρει ποιος είναι και τι έχει κάνει, γιατί μέσα στον πυρετό του από τα τραύματα, ο Σεϊτάν παραμιλούσε. Και δοκίμασε τη μεγαλύτερή του έκπληξη όταν ο γεροντάκος του είπε ότι δεν είναι θαυμαστής ούτε του Μουσολίνι ούτε του Χίτλερ, αλλά Έλληνας, που όμως δεν διαννοείται να βλάψει έναν λαβωμένο και ας είναι εχθρός!

Εκείνο το περιστατικό ανέτρεψε τα πάντα στη ζωή του Σεϊτάν Αλαμάν. Και ενώ ο Γιώργος του ζητά απτές αποδείξεις για όσα λέει και κυρίως για το ότι έχει αλλάξει, ο Σεϊτάν τους απειλεί με όπλο! Και εμφανίζονται και η Σινιόρα Μόρτε και ο Μικρός Πάολο! Υπό την απειλή των όπλων τους, τα Ελληνόπουλα αιχμαλωτίζονται και η Μόρτε καθησυχάζεται, επειδή αμφέβαλε για τον Σεϊτάν και τον παρακολούθησε. Σχεδόν πείστηκε από την ιστορία του και ήταν έτοιμη να τον πυροβολήσει, μα εκείνος πρόλαβε και τράβηξε πιστόλι εναντίον του Γιώργου και των συντρόφων του.

Η Μόρτε ανοίγει το παράθυρο, προκαλώντας τον Γιώργο να ξεφύγει, θυμίζοντάς του ότι είναι 4ο πάτωμα. Όμως την κρίσιμη στιγμή, ο Λίλιπουτ ή παιδί - λάστιχο, κάνει το άλμα και ξεφεύγει να ειδοποιήσει τους πατριώτες! Η Μαριάννα, όπως είναι το όνομα της Μόρτε, σημαδεύει εξ επαφής το Γιώργο, ώστε να προκαλέσει επέμβαση της Κατερίνας και να την πυροβολήσει και αυτήν. Ο Σεϊτάν την διακόπτει όμως γιατί πρέπει να φύγουν από κει με τους αιχμαλώτους τους.

Ναρκώνοντάς τους με αέριο, τους μεταφέρουν στο κρησφύγετό τους όπου τους κρατούν δεμένους, Γιώργο, Σπίθα και Κατερίνα. Ο Σεϊτάν έρχεται κοντά τους, ενώ λείπουν οι άλλοι και κόβει τα δεσμά του Γιώργου. Η ξαφνική εμφάνιση της Μαριάννας και του Μικρού Πάολο καθυστερεί, για λίγο όμως, την απελευθέρωσή τους. Σύντομα στις καρέκλες των βασανιστηρίων αντί για την Κατερίνα βρίσκεται η Μαριάννα, ενώ ο Πάολο το σκάει, μην τολμώντας να αναμετρηθεί.

Ενώ τα Ελληνόπουλα και ο Σεϊτάν μετά από λίγο φεύγουν με την κρατούμενή τους, πέφτουν σε μια περίπολο που φέρνει ο Πάολο, ο οποίος μιλά πάντα με λεπτή κοριτσίστικη φωνή. Αρχίζουν εκατέρωθεν πυροβολισμοί. Λίγο πριν φύγουν, ο Σεϊτάν έχει αποκαλύψει με τον πλέον αδιαμφισβήτητο τρόπο ότι έχει αλλάξει στρατόπεδο, διότι οι Ναζί και οι φασίστες έχουν το άδικο και έχει κρυμμένα στοιχεία που μπορεί να βοηθήσουν τους Συμμάχους να κερδίσουν γρηγορότερα τον πόλεμο. Και ενώ σφυρίζουν οι σφαίρες γύρω τους, λέει στο Γιώργο πού θα βρει τα στοιχεία που έλεγε. Ο ίδιος ο Σεϊτάν έχει πληγωθεί βαριά. Πάνω στην ώρα, φθάνουν και οι ενισχύσεις που φέρνει ο Λίλιπουτ.

Αργότερα, τα Ελληνόπουλα και η αιχμάλωτή τους είναι σε ασφαλές μέρος και ο Γιώργος μιλά με τον Χ-1. Του λέει για τα στοιχεία που βρήκε στην κρυψώνα του Σεϊτάν Αλαμάν και επίσης ότι η Μαριάννα συμφώνησε να τους παράσχει πληροφορίες και σε αντάλλαγμα να σταλεί σε στρατόπεδο των Συμμάχων ως το τέλος του πολέμου. Η νίκη τους στην οδομαχία οφείλεται στους δικούς τους, που ήρθαν την κατάλληλη στιγμή με τον Λίλιπουτ. Όσο για τον Σεϊτάν Αλαμάν, δεν ζει πια. Τα τραύματά του ήταν θανάσιμα. Και ο Γιώργος Θαλάσσης καταλήγει: "'Ισως ήταν η πρώτη φορά στη ζωή του που πολεμούσε για μια δίκαιη υπόθεση. Αυτό τον εξάγνισε! Το είδα στα μάτια του καθώς πέθαινε. Αύριο, στρατηγέ μου, θα τον θάψουμε, κρυφά από τους Γερμανούς και τους Ιταλούς, με όλες τις τιμές που επιφυλάσσει η οργάνωσή μας στους ήρωες!"

ΤΕΛΟΣ

Προαστειακός Μεταμόρφωσης, ως εδώ ο εμπαιγμός!

2010-01-10T23:22:00.003+02:00

Πρίν λίγες ὧρες ἀπευθύνθηκα στόν Συνήγορο τοῦ Πολίτη γιά τήν ὑπόθεση τοῦ προαστειακοῦ σταθμοῦ Μεταμόρφωσης. Προσβάλλομαι ὡς πολίτης νά βλέπω ἕνα ἔργο ἀποπερατωμένο νά μήν παραδίνεται σέ κοινή λειτουργία καί χρήση. Ὁ Σ.τ.Π. ἔχει ἐπιδείξει οὐσιαστικό ἔργο καί ἀποτελεῖ ἀντίδοτο στήν κρατική φαυλότητα. Ἀκολουθεῖ τό κείμενο τῆς ἀναφορᾶς:

Γέρακας, 10.1.2010

Προς: Συνήγορο του Πολίτη

Θέμα: Προαστειακός σταθμός Μεταμόρφωσης

Επιθυμώ να θέσω υπ’ όψιν σας μια περίπτωση διαρκούς προσβολής για κάθε φορολογούμενο πολίτη. Το ερώτημα «τις πταίει;» του Χαρίλαου Τρικούπη, χάρη στον οποίο η χώρα μας διαθέτει ένα μεταφορικό μέσον αειφόρου ανάπτυξης, τον σιδηρόδρομο, τίθεται για μια απαράδεκτη κατάσταση εις βάρος του σιδηροδρόμου στη σημερινή Ελλάδα του 2010.

Ο σταθμός «Μεταμόρφωση» ευρίσκεται επί της νέας σιδηροδρομικής γραμμής Αεροδρομίου – Κορίνθου – Κιάτου. Το φθινόπωρο του 2008 ολοκληρώθηκε η κατασκευή του και λίγο καιρό μετά έγινε γνωστό από τα ΜΜΕ ότι δεν μπορούσε άμεσα να ρευματοδοτηθεί, επομένως και να λειτουργήσει με επιβάτες, επειδή υπήρχαν πολεοδομικές παραβάσεις!

Ο όμιλος ΟΣΕ φέρεται να ζήτησε την ρευματοδότηση του σταθμού στηριζόμενος σε διάταξη που το επιτρέπει για σταθμαρχεία συγκοινωνιακών φορέων, σταθμούς διοδίων κλπ, η δε πολεοδομία βορείου τομέα της νομαρχίας Αθηνών, με έδρα τον Περισσό, να απήντησε ότι απαιτείται, αλλά δεν μπορεί να εκδοθεί οικοδομική άδεια επειδή ο σταθμός έχει κτισθεί εκτός οικοδομικού τετραγώνου (στην ειδική λωρίδα του σιδηροδρόμου της «Αττικής Οδού»)! Άραγε, οι σταθμοί διοδίων της «Αττικής Οδού» σε ποιο οικοδομικό τετράγωνο είναι κτισμένοι; Ήτοι, δύο (τουλάχιστον ) μέτρα και σταθμά.

Το γραφειοκρατικό αδιέξοδο δεν επιλύθηκε, παρά τις μέσω ΜΜΕ παρεμβάσεις του δήμου Μεταμόρφωσης και τις τοπικές κινητοποιήσεις την άνοιξη του 2009. Κρίνω σκόπιμο να σας αναφέρω ότι σε σχετική εκπομπή του δημοσιογράφου κ. Πορτοσάλτε στον ρ/σ «Σκάι», ο αρμόδιος αντινομάρχης Αθηνών υπεξέφευγε του ερωτήματος «γιατί δεν μπορεί να λειτουργήσει ο σταθμός», λέγοντας ότι μπορεί να πέσει ένα στέγαστρο του σταθμού ( άλλα αντί άλλων δηλαδή ). Τίποτα δεν έγινε επίσης παρά την γνωμοδότηση του τότε υφυπουργού ΠΕΧΩΔΕ ότι μπορεί και πρέπει να δοθεί βεβαίωση της πολεοδομίας για την ηλεκτροδότηση του σταθμού. Κατά τους τελευταίους 8 μήνες, μόνη εξέλιξη υπήρξε η ερώτηση στη Βουλή του βουλευτή Β΄ Αθηνών κ. Κ. Μητσοτάκη προς το αρμόδιο υπουργείο, τότε Μεταφορών, η δε απάντηση του τότε υφυπουργού Μεταφορών κ. Μιχ. Μπεκίρη ήταν αυτούσια παράθεση εγγράφου της ΕΡΓΟΣΕ, όπου αναφερόταν ότι πρόκειται να ζητηθεί απαλλαγή οικοδομικής αδείας από την αρμόδια υπηρεσία της Πολεοδομίας, ώστε να ηλεκτροδοτηθεί ο σταθμός της Μεταμόρφωσης. Έκτοτε ουδέν.

Μετά τα παραπάνω, ως πολίτης και τακτικός χρήστης αστικών συγκοινωνιών, ζητώ τη βοήθειά σας ώστε να απαντηθούν τα παρακάτω:

Τι διαφορετικό συμβαίνει για τον σταθμό της Μεταμόρφωσης σε σχέση με τους άλλους σταθμούς του Προαστειακού; Οι σταθμοί Άνω Λιοσίων, Ασπροπύργου και Μαγούλας, λ.χ., κατασκευασμένοι μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες, ηλεκτροδοτήθηκαν και λειτούργησαν άμεσα μετά την αποπεράτωσή τους. Άραγε, πόσον καιρό χρειάζεται η έκδοση του απαλλακτικού; ( αν υποτεθεί ότι τα λεχθέντα από την ΕΡΓΟΣΕ αληθεύουν ).
Ευθύνεται σε κάποιο βαθμό και η ΔΕΗ για την καθυστέρηση;
Ο όμιλος ΟΣΕ ευθύνεται για την καθυστέρηση σε κάποιο βαθμό και τι άλλο θα μπορούσε να είχε γίνει, ώστε ο σταθμός να λειτουργήσει; Υπάρχει άραγε παρόμοιο πρόβλημα και με νεώτερους σταθμούς του προαστειακού ( Κάτω Αχαρνές, ΣΚΑ, Λυκότρυπα κλπ) ;
Το αρμόδιο υπουργείο, τότε το ΥΠΕΧΩΔΕ, τώρα το Περιβάλλοντος και το Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, είχαν την δυνατότητα να επιβάλλουν την τήρηση του αυτονόητου στις υπηρεσίες της Πολεοδομίας και δεν το έπραξαν;
Θυμίζω ότι το 2002 ο ΗΣΑΠ κατασκεύασε εντός λίγων ημερών υποσταθμό στα Κ. Πατήσια, τον κάλυψε με παρτέρι γρασιδιού από πάνω και όποιος δεν πέρναγε από εκεί με το τραίνο τις λίγες αυτές μέρες δεν κατάλαβε και δεν καταλαβαίνει τι έχει φτιαχτεί από κάτω. Θυμίζω επίσης ότι το εμπορικό κέντρο The Mall, επί του παραδρόμου της «Αττικής Οδού» στο ύψος της «Νερατζιώτισσας» αποτελεί πολεοδομική αυθαιρεσία και μάλιστα προ έτους υπήρξε δικαστικός καταλογισμός ευθυνών σε πρώην αιρετό δημόσιο λειτουργό για αυτό. Πάλι και εδώ διαφορετικά μέτρα και σταθμά … Ποιο το κοινωνικό όφελος από την διατήρηση εκτός λειτουργίας του σταθμού «Μεταμόρφωση»;

Με την πεποίθηση ότι η συμβολή σας θα είναι καθοριστική και αντικειμενική απευθύνομαι σε εσάς και με λύπη εκφράζω την πίστη ότι ακόμη και αν υπάρχει ( αμφιβάλλω ) επιθυμία των σχετικών υπηρεσιών και οργανισμών, γενικότερα, να λειτουργούν εύρυθμα, αυτό δεν φθάνει.

Μεταξάς Ιωάννης

ΝΕΑ ΓΡΙΠΠΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΗ ΛΟΓΙΚΗ

2010-01-10T21:41:00.000+02:00

"Ξαφνικά, ένα ηφαίστειο που το θεωρούσαν όλοι ανενεργό εκρήγνυται ...". Όχι, δεν αναφέρεται στη νέα γρίππη. Είναι η αρχή μιας αμυντικής ανάλυσης υπό τύπον πεζογραφήματος με τίτλο "Ο πόλεμος και η σκιά" του Κ. Γρίβα ( εκδόθηκε το 2002 ). Κατά τον συγγραφέα, σημαντικότερο από το όποιο αποτέλεσμα ενός ελληνοτουρκικού πολέμου είναι η ικανότητα διαχείρισής του από τους ιθύνοντες κάθε χώρας. Αντιστοίχως, σημαντικότερη από την όποια μαζική ταυτόχρονη νόσηση είναι η διαχείριση της νέας κατάστασης. Θέτω υπ’ όψιν των αναγνωστών 10 σημεία:

Η νέα γρίππη δεν είναι και τόσο νέα. Ήδη το 1976 ο αμερικανικός στρατός τέθηκε σε συναγερμό για μια επιδημία που ποτέ δεν ήρθε, μιας πάθησης που ονομάστηκε «γρίππη των χοίρων», επειδή τα πρώτα βεβαιωμένα θύματά της ήταν αμερικανοί χοιροτρόφοι, χωρίς να αποδειχθεί μετάδοση από / σε χοίρο σε / από άνθρωπο.
Τα επακόλουθα των γεγονότων του 1976 ήταν 1 νεκρός και κάμποσοι βαρέως ασθενείς, εξ αιτίας των προληπτικών και θεραπευτικών παρεμβάσεων και $100.000 ασκόπως δαπανηθέντα.
Η θνητότητα της νέας γρίππης είναι τουλάχιστον 250 φορές λιγότερη παρά της κοινής εποχικής. Θνητότητα είναι η πιθανότης θανάτου από ορισμένη ασθένεια όταν έχει ήδη επέλθει νόσηση. Αν λοιπόν ορθώς συμβαίνει τόση κινητοποίηση για τη νέα γρίππη, θα πει πως εφησυχάζουμε επικίνδυνα για την κοινή εποχική. Αν πάλι ορθώς αντιμετωπίζουμε την κοινή εποχική, τότε είμαστε υπερβολικοί στην αντιμετώπιση της νέας.
Η μεγαλύτερη μεταδοτικότητα της νέας γρίππης παρά της κοινής είναι στοιχείο που συνηγορεί όχι υπέρ του μαζικού εμβολιασμού, αλλά εναντίον.
Στην Βρεττανία, μια χώρα με μεγάλη κινητικότητα πληθυσμού, τόσο ως παγκόσμιο οικονομικό κέντρο όσο και επειδή η πρωτεύουσά της είναι μια από τις 5 πόλεις της Ε.Ε. με τη μεγαλύτερη ζήτηση μετακινήσεων προς και από, δεν συστήνεται μαζικός εμβολιασμός, προκειμένου οι πολλοί και υγιείς να χρησιμεύσουν ως ανάσχεση στην εξάπλωση του ιού.
Εκ πρώτης όψεως, η στρατηγική του μαζικού εμβολιασμού στέκει. Είναι κάτι ανάλογο με τις αντιπυρικές ζώνες που ακούμε ( και ποτέ δεν βλέπουμε … ) για την αναχαίτιση των πυρκαγιών.
Όσοι νοσούν βαριά ή πεθαίνουν κιόλας από την νέα γρίππη και τις επιπλοκές της, σχεδόν πάντα έχουν κάποια υποκείμενη σοβαρή πάθηση, είναι δηλαδή ασθενείς υψηλού κινδύνου.
Τι μας κάνει να πιστεύουμε ότι τα φάρμακα και εμβόλια ( που περίσσεψαν από τη γρίππη των πουλερικών πριν μερικά χρόνια ) θα δώσουν μια στάθμη ανοσίας στον πληθυσμό, του οποίου η συλλογική ανοσία δεν είναι και πολύ καλή, αλλιώς ο ιός δεν θα είχε κάνει τόση θραύση;
Οι παραγωγοί εταιρίες των φαρμάκων και εμβολίων της νέας γρίππης κατοχύρωσαν μια γενικού τύπου ευρεσιτεχνία για τα νέα προϊόντα τους, μετά την υπόθεση της γρίππης των πουλερικών, ώστε να αποφύγουν χρονοβόρες διαδικασίες οψέποτε στο μέλλον ανέκυπτε κάποια μαζική νόσηση …
Όπως η αύξηση και όξυνση της εγκληματικότητας δεν μπορεί να αποτελεί δικαιολογία περισσότερο καταπιεστικής πολιτικής, το ίδιο και εδώ, δεν μπορούμε να επισείουμε το φόβητρο της επιδημίας για να εμβολιαστεί αναγκαστικά ο πληθυσμός.

Για περισσότερες πληροφορίες, παραπέμπω και στις παρακάτω πρόσφατες περιοδικές εκδόσεις:

· «Ενημέρωση των Γιατρών», περιοδικό του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών, τεύχος 210 (το τελευταίο που κυκλοφόρησε στο 2009 ), σελ. 21 – 25, άρθρο των παθολόγων ιατρών κ. Αθανασίου Καραμπέλη και Όλγας Κοσμοπούλου.

· «Ιατρικός Κόσμος», διμηνιαία έκδοση του «Ιατρικού Αθηνών», τεύχος 5 (Σεπτέμβριος – Οκτώβριος ) / 2009

Η έκταση των άρθρων υπερβαίνει τον διαθέσιμο χώρο του παρόντος, ωστόσο η ανάγνωσή τους και των παραπομπών τους επιδοκιμάζει την κριτική μετριοπάθεια στο θέμα. Συνωμοσιολογίες και καταστροφολογίες ασφαλώς δεν αντέχουν σε οποιαδήποτε σοβαρή σκέψη. Όμως ο πανικός είναι κακός σύμβουλος. Καιρός να χρησιμοποιήσουμε στην καθημερινή μας ζωή κοινούς τόπους και λογική, ώστε αντιμετωπίζοντας τον H1N1 το αποτέλεσμα να μην είναι στην καλύτερη περίπτωση μια πύρρειος νίκη, όπως αυτή που περιγράφεται στο βιβλίο που αναφέρουμε στην αρχή.

Καλπηκά διλήμματα

2009-09-07T21:15:00.006+03:00

Οἱ προκηρυχθεῖσες ἐκλογές γιά τίς 4.10.2009 ἔχουν διάφορα χαρακτηριστικά:

Πρώτη φορά στήν Γ' Ἑλληνική Δημοκρατία, κυβέρνηση προκαλεῖ πρόωρες ἐκλογές γιά ... νά τίς χάσει. Προηγούμενο, τοῦ Βενιζέλου τό 1920, μέ τά γνωστά ἐπακόλουθα ...
Πρώτη φορά στήν Γ' Ἑλληνική Δημοκρατία, Παπανδρέου ἀναμένεται νά ὑπερισχύσει εἰς βάρος Καραμανλῆ. Προηγούμενο, τό 1963.
Γιά ἄλλη μιά φορά στήν Γ' Ἑλληνική Δημοκρατία, τό ἐκλογικό σύστημα ἐνδέχεται νά ἀποβεῖ μοιραῖο γιά τό κόμμα πού τό νομοθέτησε. Ἐν προκειμένῳ, στερώντας τήν κοινοβουλευτική πλειοψηφία ἀπό τό ΠΑΣΟΚ, ἐπί τῶν ἡμερῶν τῆς τελευταίας κυβέρνησης τοῦ ὁποίου θεσπίστηκε ὁ νόμος Σκανδαλίδη.
Δεύτερη φορά ἡ ἐκλογή Προέδρου Δημοκρατίας ἀναμένεται νά χρησιμοποιηθεῖ γιά νά γίνουν ( νέες ) ἐκλογές. Ἡ πρώτη ἦταν τό 1990. Εἶναι ἐλεεινό, τουλάχιστον, νά βγαίνουν συνταγματολόγοι καί νά λένε γιά ... παραβίαση τοῦ Συντάγματος. Ἡ εἰλικρίνεια, κύριοι ἐπιστήμονες τοῦ Συνταγματικοῦ Δικαίου, εἶναι ἀπαραίτητη γιά ὑγιή σχέση πολιτῶν καί πολιτικῶν. Εἶναι καλύτερα ἡ κατασκευασμένη ἐπίκληση ἐθνικοῦ θέματος, ὅπως π.χ. μέ τό Κυπριακό τό 1996, ὅταν πάνω στό αἷμα τῶν Ἰσαάκ καί Σολωμοῦ, ὁ πρωθυπουργός τῆς προδοσίας τῶν Ἰμίων ἔκανε πρόωρες ἐκλογές, τίς ὁποῖες κέρδισε ἐπειδή οἱ ἰδιοκτῆτες τῶν ΜΜΕ τόν στήριξαν ἀπροσχημάτιστα;
Στά 5,5 χρόνια τῆς κυβέρνησης Καραμανλῆ εἴδαμε τόν πρωθυπουργό πού ἔλαβε δίς ἐντολή συγκρούσεως μέ τά συμφέροντα τῶν πάσης φύσεως "νταβατζήδων" νά παγιδεύεται καί νά ἀχρηστεύεται, τελικῶς, ἀπό αὐτά τά συμφέροντα. Χώρια οἱ ἀθετημένες ὑποσχέσεις. Οἱ νοσοκομειακοί γιατροί ἐξαπατήθηκαν ἀπό μιά κυβέρνηση πού δέν τήρησε τήν ὑπογραφή της στήν κλαδική σύμβαση τοῦ Δεκεμβρίου 2008. Οἱ συμβασιοῦχοι ἐξαπατήθηκαν μέ ἕνα Π.Δ. πού ἦταν ἡ σανίδα ( προσοχή στόν τόνο ) τοῦ Καρνεάδου - καί μετά ἀνέλαβε ὁ ... Ζαχόπουλος συμβασιουχικές τακτοποιήσεις! Οἱ ἐργαζόμενοι ἐξαπατήθηκαν μέ τή νέα λίστα φαρμάκων πού ἀντικατέστησε ἀντί νά καταργήσει τήν παλιά. Παιδιά τῆς ΔΑΠ προσπέρασαν στήν ἀναμονή γιά ἰατρική εἰδικότητα συναδέλφους τους χάρη σέ μυστική ὑπουργική ἀπόφαση, δημοσιευμένη μεγαλοδευτεριάτικα. Ἡ ὑποβάθμιση τοῦ περιβάλλοντος, ἡ ἀπαξίωση τῆς δημόσιας συγκοινωνίας πρός ὄφελος τῶν αὐτοκινητιστῶν ἤ τῶν ἐφοπλιστῶν καί ἡ διαρκής χαρά τῶν πάσης φύσεως ἐργοληπτῶν ὁδικῶν ἔργων ἐπιστεγάζονται ἀπό τά ἀφειδῶς ἀναλούμενα κονδύλια καί καιγόμενα δάση ( οἱ φωτιές στήν Ἠλεία μπῆκαν κατά μῆκος τῆς χάραξης τῆς Ἰονίας Ὁδοῦ πού οἱ τοπικές κοινωνίες δέν ἐπιθυμοῦσαν ). Ἡ ἀναθεώρηση τοῦ Συντάγματος ἦταν φιάσκο καί ἐπιτεύχθηκε μέ νόθευση τῆς ψήφου τῶν βουλευτῶν! Ἡ ἀνεξαρτησία τῆς Δικαιοσύνης συμπληρώθηκε μέ τήν κατάργηση τοῦ αὐτοδιοίκητου τῶν δικαστηρίων. Οἱ ἀγρότες καί οἱ συνταξιοῦχοι ξαναβγῆκαν στούς δρόμους γιά νά διεκδικήσουν ὅσα τούς ἔταζαν ὥς τό 2004. Μπορεῖ νά μήν τούς ξεφούσκωσαν τά λάστιχα οὔτε νά τούς ξυλοκόπησαν, ἀντίστοιχα, ἀλλά ἡ ἐξαπάτηση πονᾶ τουλάχιστον ἐξίσου. Τά ἐπεισόδια τοῦ Δεκεμβρίου 2008 ἴσως νά ὑποκινήθηκαν, ἀλλά εἶναι γελοῖο νά προβάλλεται ὡς δικαιολογία ἡ ἐπιθυμητή ἀνατροπή τῆς κυβέρνησης Καραμανλῆ ἀπό τόν ξένο παράγοντα. Δηλαδή ἡ ἀπερχόμενη κυβέρνηση ἔχει τή συνείδησή της ἥσυχη ὅτι ἔκανε καλά τή δουλειά της; Ἔ, νά μήν τήν ἔχει ...
Τό χειρότερο ὅμως πού ἡ κυβέρνηση τῆς ΝΔ ἀφήνει πίσω της εἶναι ἡ νεκρανάσταση τοῦ ΠΑΣΟΚ. Ἐκεῖνοι πού καταδικάστηκαν γιά τήν άμετροέπεια, τήν ἀλαζονεία, τήν προδοσία καί τήν φαυλοκρατία τους στίς 7 τοῦ Μάρτη 2004, ξεπροβάλλουν ὡς ... λύση σωτηρίας! Ἐκεῖ θέλει νά μᾶς γυρίσει ὁ "καταλληλότερος"; Στή μαύρη ὀκταετία 1996 - 2004; Ἄν τά στελέχη τοῦ ΠΑΣΟΚ ζητοῦν τήν ψῆφο τῶν πολιτῶν, ἄς ζητήσουν πρῶτα τήν συγγνώμη τους γιά τά ἔργα καί ἡμέρες τοῦ "ἐκσυγχρονισμοῦ". Ἀλλιῶς, ἄει σιχτίρ καί σεῖς ...
Ἀλλά αὐτή εἶναι παρακμή γιά τά καλά. Νά κυβερνοῦν μιά χώρα οἱ ἰδιοκτῆτες τῶν ΜΜΕ καί οἱ προμηθευτές τοῦ Δημοσίου. Τουλάχιστον νά ἐπρόκειτο γιά ὑγιῶς δραστηριοποιούμενους ἐπιχειρηματίες ἤ γιά ὀργανωμένους, δίκην μαφιόζων ἐγκληματίες, δηλαδή ξακάθαρα πράγματα ... Μέ αὐτόν τόν ἀχταρμά, οἱ χέστρες γίναν θυμιατά καί τά σκατά λιβάνι. Ἄν δέν θελήσουμε αὐτό νά ἀλλάξει, ἡ πατρίδα χάνεται ...
Οἱ ἀλαζονικές δηλώσεις διαφόρων κομματικῶν στελεχῶν ὅτι δέν συνεργάζονται μέ κανέναν ἤ σχεδόν μέ ὅλους δείχνουν ὅτι οἱ ὑποτιθέμενοι ἐκπρόσωποι ἐπιθυμοῦν νά μᾶς ἐξαπατοῦν εἰς τό διηνεκές. Πρῶτα ἐπειδή κανένα ἄλλο στέλεχος δέν ἀποδοκιμάζει τίς κατ' ἐξακολούθησιν ἀλαζονικές ἐκφορές, συνεπῶς σιωπηρῶς τουλάχιστον τίς ἀνέχονται ὅλα τά στελέχη ὅλων τῶν κομμάτων. Δεύτερον ἐπειδή κυριαρχεῖ ἡ ἰδιοκτησιακή ἀντίληψη περί ἐξουσίας, ἀκόμη καί στά μικρότατα ἐξωκοινοβουλευτικά κόμματα. Ρέ ἠλίθιοι, ρωτῆστε τουλάχιστον τούς "νταβατζῆδες", ἐθνικούς ἐργολάβους, καναλάρχες, μεγαλοπαράγοντες ἀθλητισμοῦ, ἐθνικούς προμηθευτές καί δέν συμμαζεύεται, τίς ὀρέξεις τῶν ὁποίων ἐξυπηρετοῦν οἱ πωλητικές σας ( δέν εἶμαι ἀνορθόγραφος, ἐπίτηδες τό γράφω ἔτσι ), πῶς διοκοῦν τίς ἐπιχειρήσεις τους. Ἤ ἕναν ἀπό τούς πολλούς πετυχημένους ἀνά τήν χώρα ἐπιχειρηματίες, πού εὐτυχῶς μάταια οἱ φαυλοκράτες προστατευόμενοί σας, ἐντός ἤ ἐκτός φυλακῶν ( ἔ ρέ Παναγόπουλε, νόμιζες ὅτι θά στό συχωροῦσε ὁ ἑσμός τῆς ἀκτοπλοΐας ὅτι ἔσπασες τό κρητικό μονοπώλιο; ) πασχίζουν νά καταστρέψουν, συνήθως μέσω τῆς δημόσιας κακοδιοίκησης. Ἄν τούς ρωτήσετε, λοιπόν, θά σᾶς ποῦν πώς καί σέ μιά ἐπιχείρηση ἤ σέ μιά οἰκογένεια ἀκόμη, πιθανόν νά ὑπάρχουν τεράστιες διαφορές μεταξύ τῶν μελῶν της. Ὅμως ὁ κοινός σκοπός οὐδέποτε ἐπισκιάζεται! Γιά σκεφτεῖτε νά βάζαμε στελέχη κομμάτων, διαφόρων προσόντων, σέ ἕνα πλοῖο. Θά τό βούλιαζαν ... Ἰδού ἡ ἐξήγηση γιατί οἱ εὐρωσυνεταῖροι μας καί μέ πολλές ἱστορικές ὁμοιότητες Πορτογάλοι ἀνέπτυξαν τή χώρα τους περισσότερο ἀπό ἐμᾶς. Ὡς παλαιοί θαλασσοπόροι, ἐφάρμοσαν τά αὐτονόητα γιά τήν διακυβέρνηση τῶν πλοίων στή θάλασσα καί στή διακυβέρνηση τῆς χώρας τους στήν ξηρά!

Ὤ Σόλων Ἀθηναῖε, πόσο δίκιο εἶχες εἰπών στούς συμπατριῶτες σου "ἴδια ἀλεπού καθένας σας χώρια, μά ὅλοι σάν πᾶτε μαζί, σᾶς πιάνει ἀμυαλιά" ...

Πολιτισμός ἤ βαρβαρότητα;

2009-07-13T21:36:00.009+03:00

Ὁ Κορνήλιος Καστοριάδης δέν εἶχε ὑποψιαστεῖ ὅτι ὁ γιός τοῦ ἄλλοτε συντρόφου του, Ἀνδρέα Παπανδρέου, πρός τόν ὁποῖο ὁ φιλόσοφος δέν χαρίστηκε ὅταν ἔπρεπε, θά χρησιμοποιοῦσε μία ρήση του ( "Σοσιαλισμός ἤ βαρβαρότητα" ) ὡς προεκλογικό σύνθημα, πού θά μετατρέπονταν σέ "σανίδα τοῦ Καρνεάδου" μεταξύ τῶν δύο ἑταίρων ( διαβάστε το ὡς ἀρσενικό ἤ θηλυκό, εἶστε ἐντός νοήματος σέ κάθε περίπτωση! ) τοῦ δικομματισμοῦ.

Τοῦ ἑφτάψυχου δικομματισμοῦ, νά προσθέσουμε, ἀφοῦ 68% στίς ἀδιάφορες εὐρωεκλογές σημαίνει τουλάχιστον ἄλλες 15 ποσοστιαῖες μονάδες στίς ἐθνικές, ὀψέποτε γίνουν.
Καί ἀφοῦ ἔχουμε τό ἐπίπεδο πωλητικῆς πού μᾶς ἀξίζει, στό δίλημμα "πολιτισμός ἤ βαρβαρότητα" οἱ ἐκπρόσωποί μας ἐπιλέγουν γιά ἐμᾶς.
Πράσινες μεταφορές καί πράσινα ἄλογα, κοινοτικά κονδύλια γιά τόν σιδηροδρομικό ἄξονα 10 ( Ἑλλάς - Βουλγαρία - Ρουμανία - Οὐγγαρία - λοιπή κεντρική Εὐρώπη ), δράσεις γιά λιγότερο αἷμα στήν ἄσφαλτο, ὅλα τά σφάζει καί ὅλα τά μαχαιρώνει ὁ προστάτης Ἅγιος τῶν ταξιτζήδων, ὑπουργός Μεταφορῶν ἐκ Ροδόπης ὁρμώμενος. Ἰδού ἡ λύση γιά τά λογιστικά ἐλλείμματα τοῦ ΟΣΕ καί ὄχι τοῦ σιδηροδρόμου στή χώρα μας – προσοχή, δέν εἶναι ταυτόσημα!
Γιά ἄλλη μιά φορά, οἱ πωλητικοί πού μᾶς κυβερνοῦν κρύβονται πίσω ἀπό ἀκριβοπληρωμένους τεχνοκράχτες, οἱ ὁποῖοι προτείνουν - τί πρωτότυπο! - περικοπή δρομολογίων τραίνων ἐπειδή, λέει, εἶναι ἐλλειμματικά! Ποτέ δέν ἔγινε κάτι τέτοιο γιά τά ΚΤΕΛ, οἰουδήποτε νομοῦ ...
Ἐπειδή ὅμως οἱ ψηφοθῆρες μία μόνο γλῶσσα καταλαβαίνουν, προτείνω ἕνα ὄνομα γιά τούς ἐπιβάτες τῆς Ροδόπης πού ψηφίζουν Ν.Δ.: Κυριάκος Μπαμπασίδης! Γνωρίζω μόνο ὅτι πολιτεύεται στό νομό, ἀλλά πρός τό παρόν σημασία ἔχει πωλητικές σάν αὐτές πού προωθεῖ ὁ νῦν Ὑπ.ΜΕ. νά βουλιάξουν στό ψηφοφοῦμο πού τοῦ ἀξίζει! Καί πρέπει καί νά ἐνημερωθεῖ καί ἡ Ε.Ε. γιά τήν κατασπατάληση κοινοτικῶν πόρων. Φτιάχνουμε γραμμές 200 km/h γιά δύο ζεύγη τήν ἡμέρα; Τόση πιά ἀλβανολαγνεία; Μά τόση;
Ὅμως αὐτή τή φορά τό κακό παράγινε. Ἀκόμη καί στήν ἐκλογική του περιφέρεια ὁ Ὑπουργός Μεταφορῶν ἀφήνει μόνο ἕνα ζεῦγος μεταξύ Θράκης καί Θεσσαλονίκης / Ἀθηνῶν. Πολιτικός αὐτοχειριασμός ἤ νομίζει πώς οἱ αὐτοκινητιστές τῆς Κομοτηνῆς εἶναι περισσότεροι τῶν ἐπιβατῶν;

Στρεβλώσεις καί ἀποπροσανατολισμοί

2009-05-09T12:11:00.002+03:00

Ἡ μέθοδος τῆς μερικῆς ἀλήθειας εἶναι ἀπό τίς ἀποτελεσματικότερες τῆς προπαγάνδας. Πρόκειται γιά τήν ἀπόκρυψη τοῦ δάσους ἀπό ἕνα δένδρο ( πιθανόν ψεύτικο ) ἤ ἔστω μιά μικρή συστάδα. Μερικά παραδείγματα ἀπό πρόσφατα γεγονότα:

Τό σβήσιμο τῶν φώτων στίς 28/3/2009 οὔτε γιά καί ἀπό ὅλους ἔγινε ( τά Μ.Μ.Ε. πού τό προπαγάνδισαν δέν τό τήρησαν! ), κάτι σάν τήν "λιτότητα" ἤ τόν περιορισμό τῆς κυκλοφορίας Ι.Χ. στό κέντρο τῆς πόλης, πού χρησιμοποιοῦνται σίγουρα ὄχι πρός ὄφελος ἐκείνων γιά τό συμφέρον τῶν ὁποίων ὑποτίθεται ὅτι καθιερώθηκαν, οὔτε καί τό πραγματικό πρόβλημα ἀναδεικνύουν. Τί νά τό κάνουμε πού σβήσανε τά φῶτα, ὅταν ἐξακολούθησε ἡ ἠλεκτροπαραγωγή ἀπό ὀρυκτές, μή ἀνανεώσιμες ὑπό τίς συνθῆκες τῆς σημερινῆς ἀνθρωπότητας, πηγές; Τήν ἴδια στιγμή, ἡ ἠλεκτροπαραγωγή ἀπό ἀνανεώσιμες πηγές ἐμποδίζεται παντιοτρόπως. Λ.χ. ἀπό τήν γνωστή φαυλοκρατία τῆς δημόσιας διοίκησης στήν πατρίδα μας ( θέλουν, λέει, ΚΛΕΒΕ, συγνώμη ΤΕΒΕ ἤθελα νά πῶ, ΦΠΑ καί φορολογικά στοιχεῖα, οἱ ἅρπαγες! ) ἤ ἀπό τό Συμβούλιο Ἐπικρατείας, πού, μέ πρόσχημα τήν προστασία τοῦ περιβάλλοντος ἀπαγορεύει ἀνεμογεννήτριες! Οἱ δυό μείζονες ἀντιπαραγωγικοί καί ἀντιεπενδυτικοί μηχανισμοί σέ πλήρη δράση! Οὔτε ἐδῶ ὅμως εἶναι τό κέντρο τοῦ προβλήματος. Τό σημαντικότερο εἶναι πώς μέ τίς ἀνανεώσιμες πηγές ἐνέργειας κλονίζεται ὁ κεντρικός ἔλεγχος τῆς παραγωγῆς της, ἀφοῦ καθένας μπορεῖ στή στέγη του νά βάλει φωτοβολταϊκό ἤ /καί ἀνεμογεννήτρια, στήν αὐλή του γεωθερμική ἀντλία καί νά αὐτονομηθεῖ ἐνεργειακά. Αὐτό σφόδρα ταράσσει τήν ἐξουσία καί πλήττει τήν διανθρώπινη ἐκμετάλλευση.
Τό πολιτικό σύστημα τῆς χώρας μας ἐξαχρειώνεται ὅλο καί περισσότερο. Κάθε δεκαετία καί χειρότερο γίνεται. Στό βρώμικο '89 εἴδαμε τούς ὑποτιθέμενους ἐπαναστάτες νά εἶναι σάρξ ἐκ τῆς σαρκός του. Στή συνέχεια προσπάθησαν νά μᾶς ἀποκρύψουν πῶς τραπεζίτες καί πολιτικοί εἶναι οἱ δύο ὄψεις τοῦ αὐτοῦ νομίσματος, ἀφοῦ ἀμφότεροι μᾶς πουλᾶνε καί μᾶς ἀγοράζουν ... μέ δικά μας τά ἔξοδα καί δικά τους τά ὀφέλη! Στό ἄθλιο '99 διά τοῦ Θρυμματιστηρίου μεταφέρθηκε αἰφνιδίως εἰσόδημα, 1000πλάσιο ἀπό τά ὑπεξαιρεθέντα τοῦ '89, ἀπό τά λαϊκά στρώματα στούς ὀλίγους, μέ τήν ἐνεργό καί οὐσιαστική στήριξη καί ὑπόθαλψη τῶν πολιτικῶν, οἱ ὁποῖοι ὑποτίθεται ὅτι ἐκπροσωποῦν τούς πολλούς. Καί τώρα, στήν κρίση τοῦ '09, ἀφοῦ ἐθιστήκαμε διά τῶν Μέσων Μαζικῆς Ἐξαπάτησης στήν ἁρπαγή δημοσίας περιουσίας καί χρήματος ποικιλοτρόπως [ ὁμόλογα, μαῦρο πολιτικό χρῆμα, (ἀν)ίερες μπίζνες ], ἔχουμε τήν θεσμοθέτηση τῆς ἀδιαφάνειας καί τήν πολιτική ὀμερτά. Ἐσπευσμένο κλείσιμο τῆς Βουλῆς εἶχε ξαναγίνει στίς 14.4.1967. Μία ἑβδομάδα μετά ἦρθε ἡ δικτατορία. Στήν περίπτωσή μας βέβαια ἡ δικτατορία ἔχει ἔλθει, μέ ἄλλο προσωπεῖο... Τουλάχιστον ἡ Μαφία μπορεῖ νά ἔχει ὀμερτά ( δηλ. αὐτεπιβεβλημμένη σιωπή ), ἀλλά δρᾶ ὑπέρ τοῦ πολίτη, προασπίζοντάς τον συχνά ἀπό τήν κρατική αὐθαιρεσία. Καί ἐπειδή καμμιά ἐλπίς δέν φαίνεται στόν ὁρίζοντα, μήπως ἦρθε ἡ ὥρα γιά τήν ἑλληνική ὀργάνωση τύπου Μαφίας; Ἴσως ὁ ἀνταγωνισμός τῶν φαύλων νά φέρει ἀποτέλεσμα!

Ματωμένα χώματα

2009-04-26T17:44:00.004+03:00

Πρόσφατα ὁλοκληρώθηκε ἡ τηλεοπτική σειρά "Ματωμένα Χώματα", βασισμένη στό ὁμότιτλο βιβλίο τῆς Διδῶς Σωτηρίου. Μιά σημαντική μελανή περίοδος γιά τόν Ἑλληνισμό, οἱ συνέπειες τῆς ὁποίας δέν ἔχουν γίνει πλήρως κατανοητές καί θά μᾶς βαρύνουν καί ἄλλο. Ὅπως καί στήν περίπτωση τῆς Κύπρου, ἡ ἀλήθεια παραμένει ἀκόμη ζητούμενο ( βλ. καί παλαιότερη ἀνάρτηση Μαΐου 2008, "Γιά τόν ἱστορικό τοῦ μέλλοντος" ). Καί χωρίς ἀλήθεια, κάθαρση δέν ἐπέρχεται.

Σχετικά με τη "δίκη των 6" καταδικασθέντων ως υπαιτίων της Μικρασιατικής καταστροφής και εκτελεσθέντων, ιδού μερικά ενδιαφέροντα για τους σύγχρονους:

Η εκτέλεση των 6 ήταν εκτός από πράξη σκοπιμότητος και υπεσχημένη από τον Πλαστήρα, επικεφαλής του στρατιωτικού κινήματος, προς τους Οθωναίο ( πρόεδρο του στρατοδικείου που καταδίκασε τους 6 ) και Πάγκαλο ( ανακριτή ) [σημ. πρόκειται για τον μετέπειτα δικτάτορα, παππού του υπουργού των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ, νυν βουλευτού του νομού μας ] ότι σε περίπτωση καταδίκης, ο ίδιος ( δηλ. ο Πλαστήρας ) δεν θα δώσει χάρη είτε πιεζόμενος από ξένες κυβερνήσεις ( όπως και συνέβη ) είτε επιχειρώντας να φανεί "ο καλός". Ο Πλαστήρας δεσμεύτηκε απέναντί τους και δεν θα έπαιρνε το λόγο του πίσω, πολλώ μάλλον ως στρατιωτικός προς στρατιωτικούς.Αυτό δεν εμπόδισε τον Πλαστήρα να εξομολογηθεί, προς το τέλος του βίου του, ότι το έφερε βάρος στη συνείδησή του ( την εκτέλεση των 6 ).
Το κατηγορητήριο λέγεται ότι συνέταξε ο Γεώργιος Παπανδρέου ( μετέπειτα πρωθυπουργός το 1944 και το 1963 - 65 ). Όποιος και να το συνέταξε, πρόκειται για ένα κείμενο πολιτικό παρά νομικό. Αυτό καταλαβαίνει ακόμη και όποιος δεν ξέρει νομικά.
Η βρεττανική κυβέρνηση κατάφερε να φυγαδεύσει τον πρίγκηπα Ανδρέα, αλλά δεν κατάφερε το ίδιο και για τους 6. Η άφιξη του ιδίου του πρέσβη στο γραφείο του Πλαστήρα έγινε μόλις ένα λεπτό αφού ο τελευταίος ειδοποιήθηκε για την εκτέλεση! Σημειωθήτω ότι ο Πάγκαλος ανακρίνοντας τον Ανδρέα, τον ερώτησε το επώνυμό του, για να απαντήσει ο πρίγκηπας "Γκλύξμπουργκ" - από τότε, το επίθετο αυτό αποδίδεται στα μέλη της τέως βασιλικής οικογένειας της νεώτερης Ελλάδας - αλλά δεν συγκρατήθηκε όταν ο ανακρινόμενος του δήλωσε την οικογενειακή του κατάσταση, "έγγαμος με 4 παιδιά", λέγοντας ( ο Πάγκαλος ) "τι κρίμα! θα ορφανέψουν!".
Παρά το ότι η δίκη και καταδίκη τους από επαναστατικό δικαστήριο πόρρω απέχει από το να χαρακτηρισθεί δίκαιη, κατά τη διάρκεια της περίπου δεκαπενθήμερης διαδικασίας ενδιαφέροντα στοιχεία ακούστηκαν. Όπως ότι η μικρασιατική εκστρατεία στοίχισε στην Ελλάδα κάπου 1,5 τρις δρχ. της εποχής εκείνης !!!.Ας λογαριάσουμε πόσα σημερινά χρήματα είναι ή σε ΑΕΠ πόσων ετών αντιστοιχεί. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι η γερμανική κατοχή με τις συνέπειές της αφαίρεσε από την πατρίδα μας το ΑΕΠ 35 ετών! Μέσα στα απωλεσθέντα είναι και το ληστρικό δάνειο του 1 τρις δρχ. το 1944 από την Ελλάδα προς την Γερμανία ( ως σήμερα δανεικό και αγύριστο ).
Δύο μαρτυρίες κατηγορίας ξεχώρισαν. Του στρατιωτικού Παπούλα, ο οποίος κατήγγειλε τον κομματισμό που επικράτησε μετά την αλλαγή κυβέρνησης στα τέλη του 1920 και το "ξεχαρβάλωμα" του εφοδιασμού και της επιμελητείας του στρατού στο μικρασιατικό μέτωπο, με επακόλουθο σοβαρά κρούσματα απειθαρχίας. Ο Παπούλας είχε αντικαταστήσει τον βενιζελικό στρατηγό Παρασκευόπουλο, αλλά δεν είχε παρασυρθεί από το κομματικό πάθος. Στο αίτημά του να επανέλθουν οι προηγούμενοι αξιωματικοί για να πειθαρχήσουν το προσωπικό και να εξομαλυνθεί η κατάσταση, η απάντηση ήταν η αντικατάστασή του από τον σχεδόν παράφρονα Χατζανέστη ( έναν από τους 6 ). Ο Χατζανέστης άλλαξε την οργάνωση της στρατιάς και με τα "συγκροτήματα" που έφτιαξε ( νόμιζε πως ) διοικούσε από τη Σμύρνη ένα μέτωπο αρκετών εκατοντάδων χιλιομέτρων σε μια άγνωστη και εχθρική χώρα ... Για τη μαρτυρία του αυτή ο Παπούλας εκτελέσθηκε το 1935 μετά το αποτυχημένο κίνημα βενιζελικών, παρότι η κατάσταση της υγείας του δεν του επέτρεπε να έχει σημαντικό ρόλο σε αυτό. Δηλ. τα πάθη δεν κατασίγασαν με την εκτέλεση των 6.
Η δεύτερη μαρτυρία που ξεχώρισε ήταν του πολιτικού Δ. Ράλλη. Σύμφωνα με αυτήν, αν και οι επιφυλάξεις για τις πολιτικές ικανότητες του Γούναρη ( ένας από τους 6 ) ήταν ισχυρές, δεν μπορούσε να εγερθεί αντίρρηση στο να γίνει πρωθυπουργός ( ο Γούναρης ), επειδή το κόμμα του ( το Λαϊκό ) ήταν το μεγαλύτερο από την αντιβενιζελική παράταξη. Ο ίδιος ο Γούναρης ουσιαστικά ( κατα)δικάστηκε ερήμην, αφού έπασχε από ελονοσία. Πυρέσσοντα και τυλιγμένο με μια κουβέρτα τον έστησαν προ του εκτελεστικού αποσπάσματος ...
Προ ολίγων ετών, ένας από τους στρατιώτες του αποσπάσματος, σε βαθύ γήρας, είχε πει σε συνέντευξή του (μάλλον στον Φρέντη Γερμανό ) ότι αν και βενιζελικός, λόγω κοινής καταγωγής με τον Πρωτοπαπαδάκη ( ένας από τους 6 ), από τη Νάξο,δεν αμφέβαλε ούτε για την εντιμότητα ούτε για τον πατριωτισμό του ( του Πρωτοπαπαδάκη) και όταν εδόθη το παράγγελμα "πυρ!", σημάδεψε ψηλά για να μην τον σκοτώσει τον Πρωτοπαπαδάκη δική του σφαίρα.
Ο Πρωτοπαπαδάκης, ως υπουργός Οικονομικών, έλαβε ένα ευφυέστατο μέτρο για την οικονομική κρίση στην οποία περιήλθε η Ελλάδα μετά την κατάρρευση του μικρασιατικού μετώπου. Το μέτρο αυτό επεκρότησε και ο αυτοεξόριστος Βενιζέλος. Επρόκειτο για την διχοτόμηση του χαρτονομίσματος, δηλ. το μεν Δημόσιο κατέσχε σε αξία το ήμισυ του κυκλοφορούντος χρήματος, οι δε συναλλαγές ονομαστικά δεν επηρεάζονταν.Ανάλογης έμπνευσης μέτρο βρίσκουμε στην αρχαία Αθήνα, όταν ο σοφός Σόλων με την σεισάχθεια κίνησε την οικονομία και πάλι ελευθερώνοντάς την από τον βρόχο των χρεών. Κάτι θυμίζουν αυτά από τα σημερινά, ε; Πάντως ούτε ο Σόλων ούτε ο Πρωτοπαπαδάκης τα έδωσαν στις τράπεζες ... Λέτε αυτό να πλήρωσε με τη ζωή του ο εκ Νάξου πολιτικός;
Οι άλλοι τρεις εκτελεσθέντες ήταν πολιτικοί, οι Στράτος, Θεοτόκης και Μπαλτατζής, υπουργοί των κυβερνήσεων της περιόδου 1920 - 22, σε θέσεις άμεσα σχετιζόμενες.Βλέπουμε ότι από την υπερβολική αυστηρότητα τότε, έχουμε περάσει στη σημερινή ανευθυνότητα και ατιμωρησία των δημοσίων προσώπων.
Το πάρκο μεταξύ των οδών Αναπαύσεως και Αρτέμιδος στο δήμο Παπάγου είναι τμήμα του δάσους που εκτεινόταν από το υπουργείο Εθνικής Αμύνης ως τους στρατώνες του Γουδή. Εκεί γίνονταν και οι εκτελέσεις. Κάποιοι λένε ότι ο αέρας που περνά ανάμεσα στα φύλλα των δένδρων παράγει κρότους που θυμίζουν τους πυροβολισμούς που κατά καιρούς έπεσαν για τις εκτελέσεις. Σήμερα όποιος περνά θα βρει μέσα στο πάρκο 6 κυπαρίσσια με μια κεραμιδόχρωμη πλάκα στις ρίζες τους. Σε καθεμμιά γράφεται το όνομα καθενός από τους εκτελεσθέντες 6, ο οποίος στεκόταν στο σημείο εκείνο προ του αποσπάσματος. Η μικρή εκκλησία ( της Αναστάσεως ) ανηγέρθη στη μνήμη τους και λειτουργεί μόνο στις μεγάλες γιορτές. Και κλείνοντας, ας αναφέρουμε τι αυνέβη αμέσως μόλις έπεσαν νεκροί από τις σφαίρες του αποσπάσματος οι 6. Ένας δημοσιογράφος, ακραιφνής βενιζελικός, που είχε κατ' επανάληψη αρθρογραφήσει εναντίον τους ξέσπασε σε λυγμούς. Στην ερώτηση γιατί κλαίει, αφού πλήρωσαν για όσα είχαν κάνει, όπως τους καταμαρτυρούσε, απάντησε "τώρα πια είναι 6 άνθρωποι και μόνο".

Συμπερασματικά:

( α) Ἠταν σκόπιμο να υπάρξει κάθαρση, ώστε η Ελλάς να υποδεχθεί τους πρόσφυγες και να μεριμνήσει για την ανασυγκρότησή της, αλλά και για να προσέλθει στις διαπραγματεύσεις της Λωζάννης χωρίς επικίνδυνα πάθη. Αυτό επετεύχθη μεν με την τιμωρία των 6, η οποία όμως φαίνεται να ήταν υπερβολική. Ίσως η ποινή της εξορίας σε συνθήκες μυστικότητας να ήταν πιο ενδεδειγμένη. Άλλωστε δεν ήταν οι 6 πιο ένοχοι από τον Ι. Μεταξά, ο οποίος αρνήθηκε, ατιμωρητί, να συμμετάσχει στην μικρασιατική εκστρατεία ( τεράστιο αδίκημα για στρατιωτικό η άρνηση υπηρεσίας ) και την επομένη της συμφοράς βολιδοσκοπούσε πολιτικά ως και το ΚΚΕ (!!) για σχηματισμό κυβερνήσεως εθνικής σωτηρίας ...

( β ) Καιρός είναι - και κακώς δεν έχει γίνει ήδη - να αποτελέσει η δίκη των 6 αντικείμενο μεταφοράς της στην οθόνη και σπουδής περιπτώσεων από τελειοφοίτους νομικής και νέους νομικούς. Στο πρόσφατο παρελθόν τελειόφοιτοι της νομικής με βάση τα αποδεικτικά στοιχεία, δημοσιεύματα, νομοθεσία της εποχής κλπ, "επανέλαβαν", για εκπαιδευτικούς λόγους, θα λέγαμε, την δίκη της υπόθεσης του "Δράκου της Θεσσαλονίκης", καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι ο καταδικασθείς εις θάνατον Αριστείδης Παγκρατίδης δεν ήταν ένοχος. Τι λέει η νομική επιστήμη για τους έξη του 1922;

Προαστιακός στήν Μεταμόρφωση

2009-04-26T17:11:00.002+03:00

( Τό ἀκόλουθο κείμενο στάλθηκε στόν δῆμο Μεταμόρφωσης )

Ο εμπαιγμός για τον σταθμό φάντασμα πλέον της Μεταμόρφωσης συνεχίζεται. Αν και δεν είμαι κάτοικος της Μεταμόρφωσης, διέρχομαι από εκεί για επαγγελματικούς λόγους και επομένως έχω συμφέρον να λειτουργήσει ο σταθμός. Παρακολούθησα τις σχετικές εκπομπές του ΣΚΑΪ και διερωτώμαι και προτείνω, ως απλός πολίτης, τα εξής:

Μιας και ΔΕΗ, πολεοδομία νομαρχίας Αθηνών παίζουν τον παπά, κατά το κοινώς λεγόμενο και ΕΡΓΟΣΕ & ΥΠΕΧΩΔΕ σιωπούν περίεργα, τουλάχιστον, τίνι τρόπω ηλεκτροδοτήθηκαν τα διόδια της Αττικής Οδού, τα σταθμαρχεία των λεωφορείων και οι λοιποί σταθμοί του προαστιακού; Ιδίως αυτός της Λεωφ. Πεντέλης, που είναι βορείου τομέα νομαρχίας Αθηνών. Ζητήστε τα σχετικά έγγραφα, τη βοηθεία και του Συνηγόρου του Πολίτη και του Σώματος Επιθεωρητών Δημόσιας Διοίκησης! Αν κάποιοι κάπου παρενέβησαν καθήκον, ας τιμωρηθούν έστω και τώρα, αλλιώς να πράξουν το αυτονόητο βάσει κοινής λογικής.
Μιας και λέμε για σταθμαρχείο, το σταθμαρχείο του ΚΤΕΛ Αττικής στον πεζόδρομο του Θησείου, θλιβερή καρικατούρα μες στο αναπλασθέν αστικό τοπίο, πώς ηλεκτροδοτείται; Να βγουν έγγραφα και εδώ και οι τυχόν παραβάτες να έχουν κυρώσεις.
Με ανακατέματα εγγράφων μεταξύ φακέλλων και άλλα κόλπα, ηλεκτροδοτούνται κτίσματα που κανονικά δεν δικαιούνται, σε διάφορα μέρη της Ελλάδος. Μήπως έχουμε να κάνουμε με φαινόμενο διαφθοράς; Το ότι ( προς το παρόν) δεν μπορούμε να το αποδείξουμε, δεν σημαίνει και ότι αποκλείεται. Δικαιολογούμαστε όμως να είμαστε καχύποπτοι, ως πολίτες.
Το ΚΚΕ νομιμοποιήθηκε το 1974 όταν συνεδρίαζαν ανοιχτά επί 20ήμερον, ισχυουσών ακόμη των διατάξεων που το είχαν κηρύξει παράνομο, καλώντας τις αρχές να τους συλλάβουν. Τελικά καταργήθηκαν οι διατάξεις αυτές, μετά 20 ημέρες όμως. Κατ' αναλογία, προτείνω να δώσει ο δήμος ρεύμα, επικαλούμενος κοινωνικούς λόγους και με κάλυψη απόφασης δημοτικού συμβουλίου, στον σταθμό και να αποκλειστούν οι γραμμές, ώστε οι συρμοί να αναγκαστούν να κάνουν στάση στον σταθμό Μεταμόρφωσης. Από κει και πέρα, η ΕΡΓΟΣΕ και τα Υπουργεία Μεταφορών και ΠΕΧΩΔΕ ας αναλάβουν τις ευθύνες τους. Στο κάτω κάτω στο γειτονικό Μαρούσι, φτιάχτηκε το μεγαλύτερο αυθαίρετο της Ευρώπης και το τοπικό αστυνομικό τμήμα είχε προφορική εντολή να μην επέμβει. Άιντε τώρα, που θα μας δουλέψουν νομίζοντάς μας για χθεσινούς ...
Η ΕΥΔΑΠ τι λέει; Είναι κήνσωρ νομιμότητος ( ας γελάσουμε ) και αυτή;

Στις παραπάνω ενέργειες ενδέχεται για μικροδημοτικά οφέλη αντιπολιτευόμενες παρατάξεις να επιχειρήσουν, ούτως ειπείν, χτυπήματα κάτω από τη ζώνη. Σε δήμο των νοτίων προαστίων, φερ' ειπείν, κάλεσαν την τροχαία επειδή το λεωφορείο της δημοτικής συγκοινωνίας είχε βγει στο δρόμο με χειρόγραφες πινακίδες! Κατάφεραν να χάσουν τις δημοτικές εκλογές πριν καν αρχίσει ο προεκλογικός αγώνας. Η ιστορία πάντοτε διδάσκει.

Εγκλήματα καί τί μωρίες;!

2009-03-02T23:48:00.005+02:00

Ἀνησυχητικό δέν εἶναι ἡ αὔξηση οὔτε ἡ ὄξυνση τῆς ἐγκληματικότητας στή χώρα μας, ἀλλά ἡ ἀδιαφορία τοῦ πληθυσμοῦ, πού ἀμέτοχα παρακολουθεῖ τά συμβάντα, ὅπως καί οἱ αἱρετοί ἁρμόδιοι.

Ἡ αἱματηρή ἁρπαγή τοῦ καρδιολόγου ἀπό τό σπίτι του στή Βάρη δυστυχῶς δέν συν-εκκίνησε, ὡς θά ὄφειλε, ὅλους μας. Οἱ δράστες εἶναι έλεύθεροι, κινήθηκαν μέ πρωτοφανή ἄνεση, κρύβοντας τά χαρακτηριστικά τους, ἀλλά μέ ὄχημα πού δέν περνᾶ ἀπαρατήρητο, ἐνῶ παραμένει ἄγνωστο γιατί μιά συμμορία πού θά μποροῦσε νά σηκώσει τράπεζες, χωρίς νά ἀνοίξει μύτη, ἔβαλε στόχο μιά οἰκογένεια καί τήν κατέστρεψε ... γιατί ἄραγε;
Ἡ κατοχή καί χρήση πυροβόλων ὅπλων ἀπό κοινούς κακοποιούς τελικά ρίχνει καί τήν ἀξία τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς. Γϊναμε Κολομβία καί δέν τό ξέρουμε;
10 τουλάχιστον χρόνια πρίν οἱ δημοσκοπήσεις ἔδειχναν ὅτι τό νῦν κυβερνόν κόμμα κρινόταν καταλληλότερο, μεταξύ ἄλλων, γιά τήν ἀντιμετώπιση τῆς ἐγκληματικότητας, χωρίς ὅμως νά δίνεται καμμιά ἐξήγηση γιά τό εὕρημα αὐτό, καθώς καί γιά τά ἄλλα ( τό τότε κυβερνόν κόμμα καταλληλότερο γιά τά ἐξωτερικά καί τήν οἰκονομία κ.ἄ. ). Ἡ μαζική ἐξαπάτηση διά τῶν δημοσκοπήσεων δέν εἶναι κάτι τό ἀφηρημένο ...

Συμπέρασμα: ὅσο ἔμεῖς οἱ πολίτες δέν ἀπαιτοῦμε ἀπό τήν πολιτική ἐξουσία νά καταβάλει τό ὑψηλό πολιτικό κόστος τῆς ἐγκληματικότητας, π.χ. καταψηφίζοντας τούς ἀνάξιους πολιτικούς πού κατά καιρούς πέρασαν ἀπό τό Ὑπ. Δ. Τάξεως, τόσο ἡ τελευταία θά ἀπεργάζεται τά ἀπάνθρωπα σχέδιά της ἔχοντας τόν ὑπόκοσμο ὡς πολύτιμο συνεργάτη της. Ἡ ἑλληνική μας γλῶσσα δίνει ἕνα στοιχεῖο: οἱ λέξεις ἐξουσία καί ληστής ἔχουν τόν ἴδιο λεξάριθμο ( 746 ).

Οἱ κάθε εἴδους "τρομοκράτες", ψευδοεπαναστάτες, δῆθεν ἀντιεξουσιαστές δέν πρέπει νά πετύχουν τούς στόχους τους, δηλ. τήν ἐνίσχυση τῆς καταστολῆς καί τῆς ἀνελευθερίας. Τό κράτος ὑποστηρίζει αὐτά τά ἀποβράσματα καί ὄχι ἐμᾶς τούς πολίτες. Ὅσο ταχύτερα τό ἀντιληφθοῦμε, τόσο τό καλύτερο γιά ἐμᾶς.

Μετενσαρκώσεις

2009-02-01T00:10:00.003+02:00

Ὁ νέος πρόεδρος τῶν ΗΠΑ συμβολίζει τίς μεγάλες προσδοκίες ἀνά τόν κόσμο γιά τήν ἀλλαγή ἤθους καί ὕφους τῆς ὑπερδύναμης. Τόν ἔχουν παρομοιάσει μέ δύο διάσημους προκατόχους του, πλήν ὅμως μέ κακό τέλος. Ἄς ἐλπίσουμε ὅτι δέν θά ἔχει τό τέλος τῶν Λίνκολν καί Κέννεντυ καί θά μακροημερεύσει γιά νά δεῖ νά ἀφήνει τόν κόσμο λίγο καλύτερο ἀπό ὅσο τόν βρῆκε.

Δύσκολα, ὡστόσο, θά παραβλέψουμε ὁμοιότητές του μέ τόν (Ρεπουμπλικανό ) Ἀβραάμ Λίνκολν παρά μέ τόν ( Δημοκρατικό ) Τζών Κέννεντυ:

Ὁ Λίνκολν ἐξελέγη μέ μικρή σχετική πλειοψηφία, λόγω πολλῶν ὑποψηφιοτήτων. Ὁ Ὀμπάμα ξεκίνησε μέ μικρές πιθανότητες, ἀλλά ἀποδείχτηκε ὅτι ἡ σταθερότητα ὅσων ἐκφράζει ἦταν τό πλεονέκτημά του.
Ἀμφότεροι ἐνσάρκωσαν τόν ἀγώνα γιά ἴσα δικαιώματα, ἀσχέτως φυλῆς ἤ εἰσοδηματικῆς τάξης. Τότε ἦταν οἱ φυλετικές διακρίσεις, τώρα ἡ φτώχεια λόγω τῆς οἰκονομικῆς κρίσης.
Στήν ἱστοσελίδα του ὡς γερουσιαστής ὁ Ὀμπάμα εἶχε σέ περίοπτη θέση ρήσεις τοῦ Λίνκολν!
Ἀμφότεροι γνώρισαν δύσκολα, γιά διαφορετικούς λόγους, παιδικά χρόνια.
Ἡ πρόκληση πού ἀμφότεροι ἀντιμετώπισαν καί ἀντιμετωπίζουν σχετίζεται μέ τήν συνοχή τῆς ἀμερικανικῆς ὁμοσπονδίας, τελικά. Τότε πολιτική, τώρα οἰκονομική.

Πέρα καί πάνω ἀπ' ὅλα, ὅμως, ἄς ἐλπίσουμε ὅτι ἡ ἐφαρμογή τῆς σκέψης τοῦ Ἀριστοτέλη γιά τήν ἐπιλογή τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ ἰσχυρότερου κράτους στόν κόσμο ἀπό τά κέντρα ἀποφάσεων εἶχε καί τό ἀνάλογο ἠθικό βάρος, κάτι πού μόνο ἐκ τῶν ὑστέρων φαίνεται. Γιατί "πᾶσα ἐπιστήμη χωριζομένη ἀρετῆς, πανουργία οὐ σοφία φαίνεται" κατά Πρωταγόρα καί πολιτική δίχως ἀρχές εἶναι ἕνα έκ τῶν ἑπτά ἀντενδεικνυομένων κατά Γκάντι.

Προσευχές

2008-12-10T00:21:00.003+02:00

Τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν ... Ὑπέρ ποιῶν ἄραγε καί γιατί; Καί μέ ποιά δικαιοδοσία;

Ἱερές καί ὑπεράκτιες κομπίνες, μέ φανερή πέτρα τοῦ σκανδάλου ἕναν ἐκ Κύπρου ὁμοεθνή μας, πού θά μποροῦσε νά εἶχε κατευθύνει μιά ἐκτεταμένη ἀπελευθερωτική ἐξαγορά τῶν κατεχομένων ἐδαφῶν τῆς πατρίδας του. Φαίνεται πώς οἱ κληρικοί τῆς Κύπρου συνεχίζουν τήν κακή παράδοση νά εἶναι κατώτεροι τῶν περιστάσεων, μετά τό 1821 ( βλ. καί ἱστοσελίδα μου, ἐπετειακά 9ης Ἰουλίου ). Σέ τί νά ἐλπίζουν οἱ κολλῆγοι τῆς Βιστωνίδας, ἄν ὄχι στή Δευτέρα Παρουσία τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ μέ τό φραγγέλιο;
Οἱ κατασκευασμένες δημοσκοπήσεις στριμώχνουν καί ἄλλο τήν κυβέρνηση Καραμανλῆ, πού βλέπει τό φάσμα τῆς ἦττας νά πλανᾶται. Οἱ Δημοκρατικοί τῶν ΗΠΑ ἔχουν ἕναν ἀκόμη λόγο νά θέλουν τήν ἀπομάκρυνση τῶν (Νεο) δημοκρατικῶν ἀπό τήν κυβέρνηση τῆς Ἑλλάδος ( ἄχ αὐτοί οἱ ἀγωγοί ! ). Μόνο μέ παροχές εἶναι πιθανόν νά μείνει στό ἐκλογικό παιχνίδι. Γι' αὐτό κορυφαῖος ὑπουργός σέ ὁμιλία του ἤθελε νά ἀλλάξει ἡ προβαλλόμενη εἰκόνα ἐπειδή ἔδειχνε ἕναν ἀράπη ἀντί γιά ἕναν ἄνθρωπο ( τόσο ἤξερε ἤ κάτι ἤξερε; Ὀμπάμα μέ Γ. Παπανδρέου κατά ΝΔ, ἔ ρέ γλέντια! )
Σά νά μήν ἔφταναν οἱ ΗΠΑ, νά σου καί ἡ Ε.Ε. δημοσιονομικός ὑπερφύλαξ. Μά τό καλό τό παληκάρι ... Φυσικές καταστροφές, ὅπως οἱ πυρκαγιές τοῦ θέρους 2007, λχ, δικαιολογοῦν ἔκτακτες παροχές - ἀποζημιώσεις. Ὥστε καί μέ βιαιοπραγίες καί βανδαλισμούς μποροῦν νά δικαιολογηθοῦν δημοσιονομικές παρεκκλίσεις, γιά τήν ἀνακούφιση καί ἀποκατάσταση τῶν πληγέντων, ἀσφαλῶς. Ἀκόμη καί ἄν δέν γίνονταν ταραχές, ἡ κυβέρνηση θά ἔπρεπε νά τίς πυροδοτήσει.
Μέ τά ἐκρηκτικά δέν παίζουμε, ὅμως, καί ἄς θυμηθοῦμε τά παθήματα τοῦ Στάουφφενμπεργκ τό 1944 στήν ἀπόπειρα δολοφονίας τοῦ Χίτλερ ἤ τοῦ Παναγούλη τό 1968 στήν ἀπόπειρα κατά Παπαδόπουλου. Οἱ δυνάμεις καταστολῆς ἐξακολουθοῦν νά κινοῦνται μεταξύ τραγωδίας καί φάρσας καί τό ἐρώτημα τοῦ Καραμανλῆ πρεσβύτερου "ποιός κυβερνᾶ αὐτόν τόν τόπο" θά ἔπρεπε νά βάλει σέ σκέψεις τόν νεώτερο. Ἦταν ἀνάγκη νά μεταβεῖ στόν ἄλλο κόσμο ἕνας ἔφηβος, δολοφονημένος ἀπό εἰδικό φρουρό ( τί στά ἀλήθεια φρουροῦσε, εἰδικῶς μάλιστα; ), πατέρα τριῶν παιδιῶν; Πῶς μπορεῖ κάποιος νά σκοτώνει ἕνα παιδί καί νά νοιώθει εἰλικρινής ὅταν λέει πώς ἀγαπᾶ τά δικά του; Τήν ἐρώτηση ἔκανε, ρητορικά, δημοσιογράφος τό 2002 λίγες μέρες πρίν πεθάνει, στούς Ἰσραηλινούς εἰσβολεῖς στήν Ραμάλλα, τήν ἐπαναλαμβάνω καί τώρα καί εἶθε νά μήν χρειαστεῖ ἐπανάληψή της ποτέ ἄλλοτε. Καί κάτι ἀκόμη: γιατί ὅταν τά ὅπλα τῶν ἀστυνομικῶν ἐκπυρσοκροτοῦν καί οἱ σφαῖρες ἐξοστρακίζονται, θύματα πάντα εἶναι ἀθῶοι πολίτες καί ποτέ ἐγκληματίες; Ἐμεῖς, οἱ ἁπλοί πολίτες ἀπειλούμαστε διπλά, ἄς τό καταλάβουμε.
Οἱ πολιτικές καί δημοσιονομικές σκοπιμότητες εἶναι πλέον ἀδιάφορες, ὁμοῦ μέ τίς κομπίνες τῶν ἀγ(ρ)ίων πατέρων. Οἱ ὑλικές ζημιές θά ἀποκατασταθοῦν καί πιθανῶς νά ξαναδοῦμε εὐτράπελα σάν τοῦ θέρους 2007, μέ ἀθιγγάνους νά εἰσπράττουν πολλαπλές ἀποζημιώσεις. Στούς σεισμούς τοῦ 1999 πού δέν πῆραν ἀποζημιώσεις, κατάκλεψαν σκηνές πού προορίζονταν γιά σεισμοπλήκτους. Μάθανε πώς πηδιόμαστε, πλακώσανε καί οἱ γύφτοι ...
Ὁ δολοφονημένος Ἀλέξης Γρηγορόπουλος ἔχει πιθανότατα ἐνισχύσει τά τάγματα τῶν Ἀγγέλων καί δέν ἔχει ἀνάγκη τίς προσευχές μας. Ἐμεῖς ὅλοι ἔχουμε ἀνάγκη προσευχῆς. Πρῶτα γιά τόν δράστη, γιά νά ἀναλάβει τίς εὐθύνες του καί νά μήν προκαλέσει τήν Νέμεσιν. ( Ἄν καί μέ τήν ἐπιλογή τοῦ ὑπερασπιστῆ του, ὁ δολοφόνος στέλνει τό μήνυμα "θέλω νά κάνω ὅ,τι γουστάρω καί νά μήν ἔχω συνέπειες", μόνο πού ἐδῶ δέν ἔχουμε ξυλοδαρμούς μόνο, ἀλλά ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ. ) Καί ἔπειτα καί κυρίως, τά τρία παιδιά του.
Ὁ ἐπίλογος τῆς ὑπόθεσης Λαμπράκη δέν γράφτηκε μέ τήν ἀνάδειξη τοῦ Σαρτζετάκη στήν Προεδρία τῆς Δημοκρατίας, ἀλλά μέ τόν θάνατο, τήν ἑπόμενη χρονιά, τοῦ Μήτσου σέ τροχαῖο. Ποιός λέει πώς ἡ Θεία Δίκη ξεχνᾶ ἤ ἀστοχεῖ; Λάθος! Οἱ προσευχές, ἑπομένως, ὑπέρ τῶν παιδιῶν τοῦ δράστη εἶναι γιά νά μπορέσουν νά φέρουν τό ἀναπόφευκτο αὐτό ἠθικό βάρος στωικά καί νά εἶναι ἡ μοναδική δυσμενής γιά ἐκεῖνα συνέπεια. Εἶθε!

Βατραχομυομαχία

2008-09-11T00:06:00.002+03:00

Τό ἔπος τοῦ Ὁμήρου πού παρωδεῖ τήν Ἰλιάδα ἱστορεῖ τόν πόλεμο βατράχων καί ποντικῶν (μυῶν) μέσα σέ ἕναν λασπωμένο βάλτο, ἐξ ἀφορμῆς τοῦ ( πιθανόν δόλιου ) πνιγμοῦ τοῦ βατράχου Ψιχουλάρπαγα ( θυμηθεῖτε τό δεύτερο συνθετικό τοῦ ὀνόματός του ). Ὁ πόλεμος διακόπτεται ἀπό κεραυνό τοῦ Διός!

Στήν τρέχουσα πολιτική ἐπικαιρότητα, οἱ βένετοι καί οἱ πράσινοι μάχονται ἀλληλοεκτοξεύοντας λάσπη. Ἡ ἀντιπολίτευση κατηγορεῖ τήν κυβέρνηση ὅτι νόθευσε τήν ψηφοφορία γιά τήν συνταγματική ἀναθεώρηση, ἀνακαλύψασά το σὲ βίντεο μετά 100 μέρες καί κατόπιν μυστικῆς ἀναφορᾶς, λένε, κυβερνητικοῦ βουλευτῆ! Τί λέτε ρέ;!

Πιθανόν νά ἔγινε δολίευση ἀπό τήν κυβέρνηση. Ποιοί ἦταν ὅμως οἱ πρῶτοι διδάξαντες; Μά, οἱ κατασκευαστές τῶν χρωματιστῶν ψηφοδελτίων στήν προεδρική ἐκλογή τοῦ 1985! Ἐπίσης, ἡ ἀντιπολίτευση ὄφειλε νά μήν ἔχει ἀποχωρήσει κατά τήν ψηφοφορία. Θά προλαμβανόταν ἔτσι ἡ ὁποιαδήποτε λαθροχειρία. Καί ἕνα γραμμάριο πρόληψη, ὑπερτερεῖ τόννων θεραπείας!

Ἀκόμη χειρότερα, ὅπως τό 2000 οἱ αίτιάσεις τῆς τότε ἀντιπολίτευσης καί νῦν κυβέρνησης γιά ἐκλογική νοθεία ἔγιναν μᾶλλον γιά τήν τιμή τῶν ὅπλων, ἄν καί δέν ἦταν ἀβάσιμες, ὅμοια καί ἐδῶ ὁ σχετικός θόρυβος γίνεται γιά νά γίνεται. Ἄλλωστε τόν Μάιο τοῦ 2008 δέν παραβιάστηκε τό πνεῦμα τῆς ἀναθεώρησης, ὅπως συμφωνήθηκε στά λίγα σημεῖα πού ἦταν δυνατή ἡ συναίνεση μεταξύ τῶν πολιτικῶν δυνάμεων στή Βουλή. Τόν Ἀπρίλιο τοῦ 2000 ὅμως εἶχε παραβιαστεῖ ἡ λαϊκή θέληση μέ τήν ἀθρόα εἴσοδο ρωσσικῆς καταγωγῆς ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι, ἐφοδιασμένοι μέ ... ἑλληνικές ταυτότητες (!) ψήφιζαν ὅ,τι τούς εἶχαν ἑτοιμάσει, ἔστω καί ἄν δέν ἤξεραν νά τό διαβάσουν. Μήπως τελικά ἡ ὑπόθεση τῶν ταυτοτήτων ἦταν ἁπλῶς μιά ἐπιχείρηση ἐξαφάνισης πειστηρίων ἐγκλήματος; Γιά τοῦτο καί ἀκόμη πιό ἀνήθικη!

Ἐν τέλει, ἀμφότερα τά κόμματα ἐξουσίας παραβιάζουν σέ κάθε εὐκαιρία τήν δημοκρατική νομιμότητα, μέ κάθε τρόπο. Ποιοί καί πότε θά ρίξουν τόν κεραυνό γιά νά πάψει ἡ λασπομαχία τῶν ἑλόβιων μέ τά τρωκτικά;

Πολιτική Νέμεση: η απαλλοτρίωση της δημοκρατίας

2008-06-26T23:20:00.003+03:00

Παραφράζοντας τόν Ἴλιτς καί τόν τίτλο τοῦ βιβλίου του "Ἰατρική Νέμεση: ἡ ἀπαλλοτρίωση τῆς ὑγείας", ἐπιχειρῶ νά δῶ ἀπό τήν ὀπτική γωνία αὐτή τήν ἀποκαθήλωση τῶν "ἐκσυγχρονιστῶν" τῆς ἑλληνικῆς πολιτικῆς.
Ἴμια, S-300, Ὀτσαλάν, Μαδρίτη, σχέδιο Α(ὐ)νάν, ὅλα μελανές σελίδες στά ἐθνικά καί διεθνή. Χρηματιστήριο, ξυλοδαρμός συνταξιούχων, Ὀλυμπιακά ἔργα καί κονόμες τῶν ὀλίγων μέ ἐξαθλίωση τῶν πολλῶν. Μισθολόγιο ΕΣΥ, οἰκογενειακό ἐπίδομα, ἐπίδομα κινήτρου ΔΥ, ἀλλαγή νομίσματος καί ἀνατιμήσεις. Διόγκωση τῆς ἀναξιοκρατίας καί ἐξαπάτηση τῶν συμβασιούχων, ἀπαξίωση μικροϊδιοκτησιῶν καί εὔνοια γιά νέα τιμάρια. Διαρκής κρίση παιδείας καί ὑγείας ἀπό τό 1997. Τώρα πέφτει καί τό τελευταῖο μικροσκοπικό ἐσώρουχο τῆς δῆθεν ἐντιμότητας καί ὁ βασιλιάς εἶναι γυμνός, ἀκόμη καί γιά τούς πλέον φανατικούς τυφλωμένους ὀπαδούς του.
Τά συντρίμμια πού ἄφησαν οἱ δῆθεν ἐκσυγχρονιστές εἶναι πολιτική ὑπέρ τῶν ὀλίγων καί βίαιη μεταφορά εἰσοδήματος ἀπό τούς πολλούς ἐντίμους στούς λίγους ἀπατεῶνες, προδοτική συμπεριφορά στά ἐθνικά καί ἀφθονώτατη ὑποκρισία. Τό δημοκρατικό ἔλλειμμα διογκώθηκε τήν περίοδο 1996-2004, ἀπό κυβέρνηση κόμματος πού πίστευε κάποτε στήν ἄμεσο δημοκρατία (!). Άπαλλοτρίωσαν τήν δημοκρατία καί ἐξευτέλισαν τήν πολιτική. Τό τελευταῖο συνεχίζεται καί σήμερα, μέ ἀρχηγό ἀξιωματικῆς ἀντιπολίτευσης τόν ἄλλοτε προωθητή τῆς οἰκιακῆς φύτευσης ἰνδικῆς καννάβεως! Ἴνα πληρωθεῖ ἡ προφητική προτροπή "δῶστε στούς πασόκους νά πιοῦνε ἀπό 'να μπάφο, νά δοῦνε τόν Ἀντρέα νά βγαίνει ἀπό τόν τάφο". Γιατί ἄν δέν πάρουν μπάφο, θά χρειαστοῦν ἀντικαταθλιπτικό. Τό 'Τσιπραλέξ' !

Γιά τόν ἱστορικό τοῦ μέλλοντος

2008-05-10T21:07:00.004+03:00

Ἄλλη μιά φορά ἀκοῦμε διάφορα περί τῆς πολιτικῆς κρίσης τοῦ 1965 στή χώρα μας, γνωστή καί ὡς Ἀποστασία, σημαδεμένη ἀπό τά Ἰουλιανά καί αἰτιωδῶς συνδεθεῖσα μέ τήν ἑπταετή δικτατορία πού ἀκολούθησε. Οἱ εὐθύνες τῶν πρωταγωνιστῶν ἔτσι καί ἀλλιῶς μεγάλες. Ἀγέννητος ἀκόμη τότε, καθ' ὑπολογισμόν συνελήφθην ὡς κύημα τήν ἡμέρα πού ἡ κυβέρνηση τῶν ἀποστατῶν ἀνατρέπονταν καί ἡ χώρα μας εἶχε τήν εὐτυχία νά μήν "κυβερνᾶται" ἀπό ἀνθρώπους οὔτως ἤ ἄλλως λίγους γιά ἕνα τέτοιο καθῆκον. Ἀνάλογη εὐτυχία θά βίωνε ἡ πατρίδα μας καί ἀπό 17 ὡς 21.11.1989, μετά τήν παραίτηση τῆς κυβέρνησης Γρίβα καί πρίν ἀναλάβει ἡ διακομματική κυβέρνηση τοῦ ἀξιόλογου καί ἀείμνηστου Ξ. Ζολώτα.
Ἄς μήν ξεφεύγουμε ἀπό τό θέμα μας, τά τοῦ 1965. Θά κάνω μερικές παρατηρήσεις μέ στόχο ἀφενός νά βοηθηθεῖ ὁ ἱστορικός τοῦ μέλλοντος καί ἀφετέρου νά κατανοηθεῖ ἡ ἀλληλουχία πολιτική κρίση -> δικτατορία -> ἐθνική τραγωδία.

Ὁ Κ. Μητσοτάκης ἦταν ἕνα μόνο πρόσωπο. Ὅσο καί ἄν ἔφταιξε, παρά τά ὅσα λέει, δέν μπορεῖ ἕνας νά παραγάγει μιά τόσο μεγάλη κρίση.
Ἡ ταραγμένη δεκαετία τοῦ '60 σημαδεύτηκε ἀπό τήν σταδιακή ἀποχώρηση ἱκανῶν πολιτικῶν τῆς χώρας μας ἀπό τήν ἐνεργό δράση ἤ λόγω θανάτου. Μέ ἐνεργούς τόν Κωνσταντῖνο Καραμανλῆ, τόν Γεώργιο Παπανδρέου ἤ τόν Σοφοκλῆ Βενιζέλο ἡ Ἰουλιανή ἀθλιότητα ἴσως δέν θά εἶχε κάν συμβεῖ.
Ὁ Γεώργιος Παπανδρέου ἀφέθηκε στή ροή τῶν γεγονότων, σά νά μήν μποροῦσε νά ἐπηρεάσει τά πράγματα. Ἀπό πουθενά δέν προκύπτει ὅτι ζήτησε ἔστω τό αὐτονόητο, ἐκλογές. Ποιός θά μποροῦσε νά εἶναι κριτής στή διαφωνία βασιλιᾶ - πρωθυπουργοῦ, ἄν ὄχι ὁ λαός;
Γιατί ὁ Μητσοτάκης δέν ἐφάρμοσε τό ρητό "στήν δημοκρατία δέν ὑπάρχουν ἀδιέξοδα, ὑπάρχουν ἐκλογές"; Μήπως τό κατάλαβε ἐκ τῶν ὑστέρων, διδαχθείς ἀπό τήν κρίση τοῦ 1965 - 1967; Ἐνῶ στά τέλη τοῦ εἰκοστοῦ αἰώνα εἶπε ὅτι ντρέπεται γιά τό '89 (ἔστω ἐπειδή ἤλπιζε ὅτι ὁ φίλος του ὁ Σημίτης μπορεῖ νά τόν πρότεινε γιά Πρόεδρο Δημοκρατίας τό 2000 ), ποτέ δέν μετανόησε γιά τό '65 οὔτε ἔκανε δημόσια αὐτοκριτική. Συνεπῶς ἀποκλείεται νά διδάχθηκε ἀπό τά λάθη του καί ἡ μή ἐφαρμογή τοῦ παραπάνω ρητοῦ εἶναι ἐσκεμμένη πράξη.
Γιά τό ἐσκεμμένο τῆς πράξης, δηλαδή συνειδητή ἄρνηση ἐξόδου ἀπό τήν κρίση, ἀποκλείεται νά φταίει μόνο ὁ καί ἀρχιαποστάτης κληθείς. Ἀποκλείεται νά φταίει μόνο ὁ τ. βασιλιάς. Δέν βοηθᾶ στήν ἀναζήτηση τῆς ἀλήθειας ἡ ἐπικοινωνία βασιλιᾶ - πρωθυπουργοῦ δι' ἐπιστολῶν, τίς ὁποῖες φέρεται νά συνέταξε φίλα προσκείμενος στόν Μητσοτάκη ἐκδότης, ὁπότε καταρρίπτεται ἡ ἐκδοχή τοῦ τελευταίου περί ἀδιάλλακτου Ἀνδρέα Παπανδρέου πού παρέσυρε τόν πατέρα του νά μήν δεχθεῖ κανέναν συμβιβασμό μέ τόν βασιλέα κλπ. (Ἀπό τό 1984 πού ἔγινε ἀρχηγός στή Ν.Δ. ὁ Μητσοτάκης, τά ἴδια ἀναμασεῖ ).
Νά ὑποθέσουμε λοιπόν ὅτι στά μέσα τῆς δεκαετίας τοῦ '60 οἱ πολιτικοί μας ἔπαθαν ὁμαδική παράκρουση καί κανείς δέν ἔκανε προσπάθεια ἐξόδου ἀπό τήν κρίση, κάτι πού θά ἦταν πρός τό συμφέρον καί τήν ὑστεροφημία του; Θά ἦταν μιά πρώτης τάξεως εὐκαιρία καί γιά τόν Καραμανλῆ νά διακόψει τήν αὐτοεξορία του στό Παρίσι. Γιατί δέν τό ἔκανε;
Ὁ τελευταῖος πρό τῆς δικτατορίας προεκλογικός ἀγώνας τό 1964 ἦταν μόνο ... ἡμερήσιος. Τίς νύχτες οἱ ἀρχηγοί τῶν δύο κομμάτων ἐξουσίας, Γ. Παπανδρέου καί Παναγιώτης Κανελλόπουλος, καλοῦνταν σέ συσκέψεις γιά τήν ἀντιμετώπιση τουρκικῶν προκλήσεων στήν Κύπρο. Λίγους μῆνες ἀργότερα, τό καλοκαίρι τῆς ἴδιας χρονιᾶς, τουρκικά ἀεροπλάνα θά βομβάρδιζαν τήν Κύπρο μέ ναπάλμ, πρόβα γιά τό 1974, Ἕλληνες τῆς Κωνσταντινούπολης θά ἀπελαύνονταν σέ ἀντίποινα γιά τά δῆθεν δεινά τῶν τουρκοκυπρίων καί ἕνας βρεττανός στρατιωτικός θά χάραζε μέ πράσινο στυλό τήν γραμμή ἀντιπαράταξης στόν χάρτη τῆς Κύπρου ( ἐξ οὗ καί ὁ ὅρος "πράσινη γραμμή" ), ἡ ὁποία ἔμελλε 10 χρόνια μετά νά γίνει πραγματικότητα, μέ μικρές παρεκκλίσεις.
Τό ἴδιο καλοκαίρι, ὁ Γεώργιος Παπανδρέου, ἐπισκεπτόμενος τίς Η.Π.Α., θά ἀρνοῦνταν νά συναινέσει στά ὅσα ἑτοίμαζαν γιά τήν Κύπρο οἱ ... σύμμαχοί μας. Ἡ ἔκρηξη τοῦ προέδρου Τζόνσον καί τά ἀπαξιωτικά καί προσβλητικά γιά τό πολίτευμά μας πού τήν συνόδευσαν δείχνει πώς ἡ λύση μιᾶς ἀμερικανικῆς κατασκευῆς δικτατορίας ἦταν μέν εὔκολη, ἀλλά φαίνεται πώς εἶχαν ἀντιληφθεῖ τά μεσομακροπρόθεσμα μειονεκτήματά της. Γιά τοῦτο καί δέν ἔγινε ὅτι στόν Παναμᾶ τό 1903. Τήν ἄρνηση τῆς κολομβιανῆς κυβέρνησης νά συμφωνήσει μέ τίς Η.Π.Α. γιά τήν διώρυγα ἀκολούθησε, αὐθημερόν (!), ἐξέγερση στήν έπαρχία τοῦ Παναμᾶ, κολομβιανοῦ ἐδάφους τότε, γιά τήν ἀνεξαρτησία ἀπό τήν ... κολομβιανή κατοχή. Ὡστόσο δέν ἔγινε δικτατορία γιά τήν ἀνατροπή τῆς κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου τό καλοκαίρι τοῦ 1964.
Τά γεγονότα τῆς περιόδου 1965 - 1967 δείχνουν πώς ἀναζητήθηκαν πολιτικοί πρόθυμοι νά συναινέσουν στήν καί νά προσυπογράψουν τήν διχοτόμηση τῆς Κύπρου. Ἡ ἀποστολή τῆς μεραρχίας ἀπό τήν κυβέρνηση Παπανδρέου στήν Κύπρο καί ἡ διατήρησή της ἐκεῖ ἀπό τίς κυβερνήσεις τῶν ἀποστατῶν σημαίνει πώς οἱ στερούμενοι λαϊκῆς νομιμοποίησης ἀποστάτες δέν ἄντεχαν νά γίνουν ἐκτός ἀπό πολιτικοί καί ἐθνικοί προδότες.
Ἀναπόφευκτο ἦταν νά φθάσουμε στήν δικτατορία, στή διάρκεια τῆς ὁποίας ἡ μεραρχία ἀπεσύρθη καί ἄνοιξε ὁ δρόμος γιά τούς εἰσβολεῖς. Ὅταν ἔπεσε ἡ δικτατορία ἤμουν μόνο 8 χρονῶν. Ἕνα πρᾶγμα μπορῶ σίγουρα νά τούς καταλογίσω: τήν ἄρνηση, μέχρι ψυχοπάθειας, τοῦ Παπαδόπουλου καί τῶν συνεργατῶν του νά δώσουν κατάθεση στό δικαστήριο τῆς Ἱστορίας. Τόσα χρόνια μετά μόνο κάποιες γελοῖες συνεντεύξεις τοῦ Παττακοῦ καί ἀναμασήματα τῶν γνωστῶν ἀνοίκειων ἰσχυρισμῶν τους ἔχουμε ἀκούσει. Βέβαια, φταῖνε καί οἱ δημοσιογράφοι πού ρωτοῦν μόνο ἄσχετα.
Μετά ἀπό τά παραπάνω, διατυπώνω ἕνα βασικό ἐρώτημα γιά τόν ἀμερόληπτο ἱστορικό ἐρευνητή τοῦ μέλλοντος. Κατά πόσον γνώριζαν οἱ Ἕλληνες πολιτικοί, τουλάχιστον τῶν δύο κομμάτων ἐξουσίας, τήν σχεδιαζόμενη διχοτόμηση τῆς Κύπρου καί ἄν ἡ πολιτική ἀνωμαλία τῆς δεκαετίας τοῦ '60, ἡ ὁποία κλιμακώθηκε, ἀπό τή δολοφονία Λαμπράκη τό 1963 μέχρι τό πραξικόπημα τοῦ 1967, ἦταν προμελετημένη αὐτοαπομάκρυνσή τους ἀπό τήν ἐξουσία, ὥστε ἡ καυτή πατάτα τοῦ Κυπριακοῦ νά μήν βρεθεῖ σέ χέρια πολιτικοῦ. Οἱ δικτάτορες ἦταν βολικοί γιά μιά τέτοια ἐθνική βρωμοδουλειά καί μαζί μέ τήν κατακραυγή γιά τήν κατάλυση τοῦ πολιτεύματος θά μποροῦσαν νά σηκώσουν καί ἐκείνη τῆς ἐθνικῆς προδοσίας.
Ὁ παραπάνω ἰσχυρισμός εἶναι μιά ἀνοιχτή ὑπόθεση. Κατ' οὐδένα τρόπο παρέχει ἄλλοθι στούς δικτάτορες, βλ. καί σημεῖο 10, παραπάνω. Ἐπιχειρῶ, μαζί μέ αὐτούς, νά δείξω ὅτι καί τῶν πολιτικῶν οἱ εὐθύνες εἶναι τεράστιες. Γιά τοῦτο, οἱ λεγόμενες "ἰσχυρές" κυβερνήσεις εἶναι ἀνίσχυρες καί ἐπικίνδυνες γιά τήν πατρίδα. Κακή κληρονομιά τῆς περιόδου 1965 - 1967 εἶναι καί ἡ συρρίκνωση τοῦ ρόλου τῆς Βουλῆς σέ ἐκ τῶν ὑστέρων ἐγκριτή προειλημμένων σέ ἐξωθεσμικά κέντρα ἀποφάσεων καί ἡ μετατροπή τῶν βουλευτῶν σέ κομματικό κοπάδι. Μπορεῖ οἱ δικτάτορες καί οἱ βασιλεῖς νά ἔφυγαν, ἀλλά οἱ ἀντιδημοκρατικές τους πρακτικές βρίσκουν μιμητές πολλούς ἐκ τῶν δῆθεν δημοκρατῶν.
Πρόληψη τῶν παραπάνω μπορεῖ νά γίνει μέ τήν διασπορά τῆς ἐξουσίας σέ περισσότερα κόμματα, τόσο μέσα στήν κυβέρνηση, ὅσο καί μεταξύ τῶν διαφόρων βαθμίδων ἐξουσίας. Δηλαδή, κυβερνήσεις συνεργασίας καί ἀνάδειξη δημάρχων, νομαρχῶν καί συνδικαλιστῶν κατά προτίμηση ἀπό τήν ἀντιπολίτευση, γιά νά ὑπάρχει ἰσορροπία.
Ὁ ἐκ τῶν πρωταγωνιστῶν τῆς κρίσης τοῦ 1965 - 1967 Παναγιώτης Κανελλόπουλος φαίνεται πώς ὡρίμασε ἀπότομα τή νύχτα τῆς 21ης Ἀπριλίου, ὅταν συνελήφθη ἀπό τούς πραξικοπηματίες. Σέ τηλεοπτική ἐκπομπή ἀρχές τῆς δεκαετίας τοῦ '80, ἐρωτηθείς γιά νά συγκρίνει τίς δικτατορίες τῆς 4ης Αὐγούστου καί τῆς 21ης Ἀπριλίου, ἀπάντησε ὅτι ὁ καλύτερος καί ὁ χειρότερος δικτάτωρ ἠθικά εἶναι ἴσοι, πρός τά κάτω, ὡστόσο ἡ πρώτη φαίνεται νά διάβρωσε λιγότερο τή χώρα καί μιά ἀπόδειξη γιά αὐτό εἶναι ἡ ἐπιτυχής ἐπιστράτευση τῆς 28ης Ὀκτωβρίου 1940, ἐν ἀντιθέσει μέ τῆς 21ης Ἰουλίου 1974. Ὁρμώμενος ἀπό αὐτό, θά προεκτείνω τήν συλλογιστική τοῦ Κανελλόπουλου, προτρέποντας νά συγκριθεῖ τό κίνημα στό Γουδί τό 1909, πού ἔφερε τόν Ἐλευθέριο Βενιζέλο, μέ τό πραξικόπημα τοῦ 1967, πού ἔφερε δικτατορία. Ἄς εἶναι ὑπόμνηση γιά τούς ἐπίδοξους σωτῆρες, ἀκόμη ( καί ἰδίως! ) καί ἄν φέρουν δημοκρατικό μανδύα.

1821

2008-03-23T18:32:00.003+02:00

Ἡ Ἐπανάσταση τοῦ 1821 πρέπει νά θεωρεῖται δυναμικά. Ὄχι τόσο γιά τά ἀποτέλεσματα πού παρῆγε, ὅσο γιά τίς συνθῆκες ὑπό τίς ὁποῖες ἔγινε.

Ἐκμεταλλευθήκαμε μιά εὐνοϊκή συγκυρία, ὅπως εἶχε διαμορφωθεῖ στά Βαλκάνια μετά τὴν ἦττα τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας στούς Ρωσσοτουρκικούς πολέμους.
Ἀντιπαρατεθήκαμε μέ 5 ( πέντε ) πανίσχυρες εὐρωπαϊκές δυνάμεις τῆς ἐποχῆς ἐκείνης: τήν Ὀθωμανική Αὐτοκρατορία, τήν (ἀν)Ἱερά Συμμαχία ( Γαλλία, Ἀγγλία, Αὐστροουγγρική Αὐτοκρατορία ) καί τήν Ρωσσία. Ὁ τσάρος δέν ἐμπόδισε τόν Καποδίστρια στίς κινήσεις του, σκεπτόμενος ὅτι οἱ Ἕλληνες ἐξεγειρόμενοι κατά τοῦ Σουλτάνου, σίγουρα δέν θά ἔβλαπταν τά συμφέροντα τῆς Ρωσσίας. Αὐτό ὅμως δέν σημαίνει ὅτι εἴχαμε τήν βοήθειά της, ὅπως ἄφηνε νά ἐννοηθεῖ ἡ προκήρυξη τοῦ Ἀλεξάνδρου Ὑψηλάντη.
Ἡ σύλληψη τοῦ τελευταίου ἀπό τούς Αὐστριακούς, ὅπως λίγα χρόνια πρίν τοῦ Ρήγα Φεραίου, δέν ἦταν μιά φιλοτουρκική κίνηση, ἀλλά μιά διαρκής ὑπόμνηση ὅτι οἱ Μεγάλες Δυνάμεις, ὅπως συνηθίζεται νά τίς λέμε, δέν έπιτρέπουν πρωτοβουλίες τῶν λαῶν ἅμα δέν ἔχουν βεβαιωθεῖ ὅτι ὑπηρετοῦνται τά συμφέροντά τους. Μετά τούς ρωσσοτουρκικούς πολέμους ἡ Ὀθωμανική Αὐτοκρατορία ἔγινε ὁ μεγάλος ἀσθενής. Μέχρι νά ξεψυχήσει ὅμως πέρασε ἑνάμισης αἰώνας περίπου, ἐπειδή δέν εἶχε συμφωνηθεῖ ἡ διανομή έδαφῶν καί πληθυσμῶν καί ἡ κατανομή σέ ζῶνες ἐπιρροῆς ἰσχυρῶν.
Ὡς ἐπέτειος τῆς Ἐπανάστασης δέν μπορεῖ νά θεωρηθεῖ ἡ 25η Μαρτίου, ἀφοῦ πέραν ἀπό τήν ταύτιση ἐθνικοῦ καί θρησκευτικοῦ συμβολισμοῦ, δέν φαίνεται νά τεκμηριώνεται τό ἱστορικό γεγονός ἐπί τοῦ ὁποίου βασίζεται. Ἱστορικά γεγονότα δηλωτικά ἔναρξης ἐπαναστατικοῦ ἀγῶνα εἶναι εἴτε ἡ ἀπελευθέρωση τῆς Καλαμάτας στίς 23.3.1821 εἴτε ἡ κήρυξη τῆς ἐπανάστασης ἀπό τόν Ὑψηλάντη στό Ἰάσιο στίς 24.2.1821.
Ἡ Ἐπανάσταση ἔγινε ἐπί βασιλείας τοῦ Σουλτάνου Μαχμούτ Β', ὁ ὁποῖος, λόγω καί τῆς γαλλίδας μητέρας του εἶχε μεταβάλει τό ὕφος ἐξουσίας ἐπί τό λιγότερο καταπιεστικό. Μέ αὐτό δέν παραχαράσσω τήν ἱστορία προκειμένου νά μήν χαλάσω τόν μῦθο τῆς ἑλληνοτουρκικῆς φιλίας, ἀλλά ἁπλῶς ἐπισημαίνω ὅ,τι ἰσχύει παγκοσμίως καί διαχρονικῶς, πώς δηλαδή ὁ πολύς κόσμος ξεσηκώνεται ὅταν ἔχει πειστεῖ ( ἔστω καί ἄν δέν εἶναι ἀλήθεια ) ὅτι οἱ συνθῆκες εἶναι εὐνοϊκές καί ὅπου νά 'ναι ἔρχεται τό ἐπιθυμητό ἀποτέλεσμα.
Τήν ἴδια ἐποχή ἡ λατινική Ἀμερική ξεσηκώθηκε κατά τῶν Ἱσπανῶν γιά τήν ἀνεξαρτησία της. Παρά τό ὅτι τό ὅραμα τοῦ Μπολιβάρ, ὅπως καί τοῦ Ρήγα Φεραίου ἤ τοῦ Γκάντι δέν εὐοδώθηκαν ἀκόμη, δείχνουν τόν στόχο πού θά πρέπει νά ἐκπληρώσουν οἱ λαοί τῆς Νότιας Ἀμερικῆς, τῆς χερσονήσου τοῦ Αἴμου καί τῆς Ἱνδικῆς χερσονήσου, ἀντίστοιχα, ὡς άναγκαία προϋπόθεση γιά τήν έλευθερία τους. Νά ἀντιδιαστείλουμε, ἐπ' εύκαρίᾳ, τήν περίπτωση τοῦ Παναμᾶ, τοῦ ὁποίου ὁ ξεσηκωμός κατά τῆς Κολομβίας τό 1903 ἔγινε μέ ὑποκίνηση τῶν ΗΠΑ, πού ἤθελαν πρόθυμους παραχωρητές τῶν δικαιωμάτων ἐπί τῆς διώρυγας ...
Σχετικά μέ τόν ρόλο τοῦ κλήρου ἔχουν λεχθεῖ πολλά. Οἱ δεσποτᾶδες εἶναι καί αὐτοί ἄνθρωποι καί ὁπωσδήποτε ἦταν δύσκολο νά δεχθοῦν αὐτομάτως τό ξεβόλεμα ἀπό τά προνόμια πού ἀπολάμβαναν ἐπί Τουρκοκρατίας. Ὅμως ἀνάλογα φαινόμενα δέν μπορεῖ νά μήν ὑπῆρξαν καί μέ ἄλλες κοινωνικές ὁμάδες. Ἡ μεταστροφή τοῦ Παπαφλέσσα ἀπό τή σύναξη τῆς Βοστίτσας τόν Ἰανουάριο τοῦ 1821 ὥς τήν αὐτοθυσία του στούς Μανιάκους τό 1825 καί ἡ συγκινητική τελευταία παραγγελία του νά ἀποφυλακιστεῖ ὁ Κολοκοτρώνης εἶναι ἐνδεικτική, κατά τόν γράφοντα, τοῦ πῶς λειτούργησαν καί ἐδῶ, τά ἐλαττώματα τῆς φυλῆς μας.
Αὐτά τά ἐλαττώματα εἶχαν ἀποτέλεσμα μιά παγκόσμια κακή πρωτοτυπία, ἐμφύλιο σπαραγμό τῶν ἐξεγερμένων μεσοῦντος τοῦ Ἀγῶνα τῆς Ἀνεξαρτησίας! Τελικά ὁ Θεός μᾶς ἀγαπᾶ πολύ περισσότερο ἀπό ὅσο ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες τούς ἑαυτούς μας. Ἄν θέλουμε νά γίνουμε κυνικοί, μπορεῖ νά ποῦμε, παραφράζοντας γνωστή ἀτάκα τοῦ ἑλληνικοῦ κινηματογράφου, ὅτι ἦταν πολλά τά λεφτά, Ἀλέξανδρε ( Μαυροκορδᾶτε ) τοῦ δανείου τῆς Ἀνεξαρτησίας, γιά νά κάτσουν νά τά χάσουν οἱ πιστωτές τοῦ νεοελληνικοῦ κράτους. Ἅρα συνέφερε καί ἄλλους, ἐκτός ἡμῶν, νά μήν ἀποτύχει ἡ Ἐπανάσταση. Ἡ περί τοῦ ἀντιθέτου διαπίστωση τοῦ Γιάννη Σκαρίμπα στό δοκίμιό του "Τό '21 καί ἡ ἀλήθεια" κρίνεται ὑπερβολική. Ἄλλωστε καμμιά ἐπανάσταση ποτέ καί πουθενά δέν πέτυχε διά μιᾶς ὅσα αἰτοῦνταν. Τί θά μείνει νά κάνουν οἱ ἐπερχόμενες γενεές;

Μητροπολιτικά

2008-03-03T23:38:00.003+02:00

Ὄχι, δὲν πρόκειται γιὰ ἀνάμιξή μου στά τοῦ κλήρου! Ἁπλῶς θυμίζω τί εἶχα γράψει τὸ 2001 γιὰ τὸ κλείσιμο τοῦ ἀεροδρομίου Ἑλληνικοῦ. Εὐθαρσῶς διατυπώνω τὴν πρότασή μου νὰ γίνει ὁ νότιος σιδηροδρομικός σταθμός τῶν Ἀθηνῶν, συνδέοντας τὰ νότια προάστια μὲ τὴν γραμμή τοῦ νέου ἀεροδρομίου, μέσω σήραγγας ὑπό τὸν Ὑμηττό. Στὶς ἑπόμενες ἡμέρες θὰ γίνει ἐπικαιροποίηση τῶν θέσεων ποὺ ἀναπτύσσονται παρακάτω.

Αεροδρόμιο Ελληνικού : πρέπει να διασωθεί !

Στις 3/11/2001 έγινε ημερίδα στην αίθουσα αναχωρήσεων του Ανατολικού Αεροσταθμού για τη μελλοντική αξιοποίηση του χώρου του Κρατικού Αερολιμένος Αθηνών .

Ακούσαμε ότι όταν έφυγε η αμερικανική βάση εγκαταστάθηκαν άναρχα διάφορες υπηρεσίες , την αντιπαράθεση Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. και 4 Ο.Τ.Α. πέριξ του Α/Δ για τη βέλτιστη λύση και τη δήλωση του μελετητή του Ε.Μ.Π. ότι τελικά είναι θέμα πολιτικής επιλογής . Αυτονόητη η ισορροπία μεταξύ ειδικών και πολιτικών . Οι περίοικοι πλήρωσαν τις συνέπειες της λειτουργίας του Α/Δ και κινδυνεύουν να υποστούν και εκείνες της απομάκρυνσής του .

Γιατί δε διατηρούνται 1200 μ. διαδρόμου ; Το Α/Δ Ελληνικού έχει τις καλύτερες καιρικές συνθήκες από κάθε άλλο στη χώρα μας και αυτό φαίνεται σε μια έκτακτη ανάγκη : οι κακοκαιρίες του Ιαν. 2002 και του Φεβρ. 2008 δικαίωσαν τη θέση αυτή και τα ακραία καιρικά φαινόμενα θα πληθύνουν στα επόμενα χρόνια . Κάτω από το Α/Δ Σπάτων διέρχεται σεισμικό ρήγμα . Μήπως είναι συνένοχοι κυβέρνηση και Ο.Τ.Α. ; Διότι εάν διατηρηθεί διάδρομος θα είναι προς το γκολφ , οπότε ναυαγεί η « ήπια οικιστική ανάπτυξη » και οι δήμαρχοι πώς θα βγουν λέγοντας ‘διώξαμε το αεροδρόμιο !’;

Η λύση αυτή συνδυάζεται (α) με το F.I.R. Αθηνών , του οποίου η μετεγκατάσταση είναι για εθνικούς λόγους σχεδόν αδύνατη και η κεραία του θ’ ακτινοβολεί στο ‘πάρκο’ (β) με δραστηριότητες αεραθλητισμού και μουσεία αεροπορίας και φυσ. ιστορίας . Η θραύση κυβικών τσιμέντου και η δημιουργία πάρκου δίπλα στη θάλασσα και πολλά χρήματα θα απαιτήσουν και θα δώσουν αποτέλεσμα κατώτερο του προσδοκώμενου . Εντύπωση μου κάνει ότι κανείς δεν ενοχλείται από τα νυχτερινά κέντρα , που και υποβάθμιση προκαλούν και διαπλοκή και εγκληματικότητα φέρνουν . Αν η παραλία δεν απελευθερωθεί από τέτοιες , πραγματικά οχλούσες χρήσεις , τι να το κάνουμε το πάρκο ; Μήπως οι ομάδες εκμετάλλευσης των κέντρων αυτών ψηφοθηρούν υπέρ ή κατά δημάρχων έχοντάς τους έτσι σε ‘ομηρεία’ ;

Οργή προκαλεί η σχεδιαζόμενη ανέγερση κρατητηρίων (!) στο Δυτικό Αεροσταθμό . Πρώτα μεριμνούμε για τους φυλακισμένους ή μας θέλουν όλους έτσι ;

Τα γήπεδο αθλητικών συλλόγων ( Πανιώνιος ) συμβάλλουν στην διαφύλαξη των Ολυμπιακών εγκαταστάσεων από την εγκατάλειψη, χωρίς όμως να εντάσσονται σε έναν γενικότερο σχεδιασμό αξιοποίησης του περιβάλλοντος χώρου.

Πώς (δεν) έχει διασφαλιστεί ότι ο πέριξ του Α/Δ Σπάτων χώρος θα μείνει ελεύθερος για να μπορεί να επεκταθεί μελλοντικά το νέο Α/Δ ; ( ιδίως όταν περιέλθει στο Δημόσιο ) . Μπορεί αυτό να απέχει αρκετές τετραετίες , αλλά αν ο πέριξ του Κρατικού Αερολιμένος Αθηνών χώρος ήταν ελεύθερος , δεν θα υπήρχε λόγος μεταφοράς του Α/Δ από μία θέση λίαν ευνοϊκή , αλλ’ ασφυκτιώσα , σε άλλη πιο άνετη μεν , αλλά μετεωρολογικά και προσανατολιστικά υποδεέστερη .

Ασφαλώς κανείς δεν είναι κατά της δημιουργίας πάρκου αναψυχής . Όμως τι ( δεν ) έγινε με το πάρκο στον Πύργο Βασιλίσσης ; Πρόκειται για ένα χώρο – φάντασμα , με έκταση μικρότερη του Α/Δ Ελληνικού και λειτουργίες απλούστερες . Καταστρέφεται σταδιακά , και γίνεται παρακμιακό καταφύγιο περιθωριακών ατόμων , διότι οι οικείοι φορείς δεν έχουν επιλύσει βασικά θέματα , όπως η συντήρηση και η φύλαξή του . Γι’ αυτές δεν ακούσαμε τίποτα στις προτάσεις της ημερίδος και σίγουρα κανείς δεν επιθυμεί τέτοια τύχη στον ιστορικό αυτό χώρο . Άρα , μήπως πρέπει να γίνει ένα μικρότερο , αλλά με καλύτερη διαχείριση , πάρκο , με τα μουσεία φυσικής ιστορίας , αεροπορίας κ.ά . δραστηριότητες που προτείνουν οι 4 Ο.Τ.Α. και να διατηρηθεί τμήμα του Α/Δ για αεραθλητισμό και μουσείο αεροπλάνων ; Η λύση αυτή δεν βλάπτει τη Νοτιοανατολική Αθήνα , κρατά μακρυά τα εργολαβικά αρπακτικά , σέβεται την ιστορία του χώρου , συμβιβάζεται με τις δραστηριότητες που προτείνουν οι Ο.Τ.Α. και υλοποιείται ευκολότερα ( πολιτική = τέχνη του εφικτού ) .
Τα σωτήρια μέσα σταθερής τροχιάς : Το τραμ είναι έργο ζωτικής σημασίας που θα αναδείξει την παραλία ( βλ. ‘4Τ’ 5/02 , σ. 156 ). Η σχεδιαζόμενη λεωφόρος με σήραγγα υπό τον Υμηττό και διόδια θα επιβαρύνει τους δήμους απ’ όπου θα διέλθει πολύ περισσότερο απ’ ότι το Α/Δ . Όμως η ανάγκη συγκοινωνιακών αξόνων είναι παραπάνω από έκδηλη . Μήπως θα ήταν καλύτερο να γίνει προαστιακό τραίνο αντί λεωφόρου ώστε και γρήγορη προσπέλαση στο Α/Δ Σπάτων να έχουμε και δυνατότητα χαράξεων λιγότερο οχληρών , με ανταπόκριση με το μετρό και το τραμ στο Ελληνικό ;

Τα σοβαρά θέματα λέγονται απλά . Δανείζομαι τη φράση αυτή του μελετητή της πρότασης των 4 Ο.Τ.Α. αντί επιλόγου . Για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης, θα παρατεθεί η ιστορία του παλαιού αεροδρομίου του Μονάχου ( Riemm ), όπως δημοσιεύθηκε στο περιοδικό "Αρχιτέκτονες" την περίοδο 2001 - 2 και που καμμιά πλευρά δεν τόλμησε να αναφέρει ούτε στην ημερίδα του Νοεμβρίου 2001 ούτε σε μεταγενέστερη εκδήλωση / δράση για την μεταεροδρομιακή αξιοποίηση του Ελληνικού.

Νομαρχιακή Κακοδιοίκηση Ανατολικής Αττικής

2008-02-04T01:08:00.000+02:00

Γέρακας, 3.2.2008

Τι συμβαίνει στην διεύθυνση υγείας της νομαρχίας Αν. Αττικής; Διερωτώμαι ως πολίτης μιας υποτίθεται ευνομούμενης ευρωπαϊκής χώρας. Όταν ακούω εξαγγελίες για απλούστευση διοικητικών διαδικασιών γελώ πικρά. Είμαι ελευθεροεπαγγελματίας γιατρός και σύμφωνα με το ΠΔ 84 / 2001, ένα απαράδεκτο νομοθέτημα, του οποίου οι συντάκτες πρέπει τουλάχιστον να ξαναπάν στο δημοτικό να μάθουν ανάγνωση και απόδοση κειμένου, πρέπει να αδειοδοτηθώ από την διεύθυνση υγείας της οικείας νομαρχίας. Ο Γέρακας βρίσκεται στην Ανατολική Αττική.

Αφού προηγήθηκαν αντικρουόμενες πληροφορίες για το κτιριοδομικό καθεστώς του χώρου που θα λειτουργήσει το ιατρείο και για αρκετές ημέρες πήγαινα από τον δήμο στην νομαρχία και τούμπαλιν, η επιτροπή απεφάνθη ότι ο υποδειχθείς χώρος δεν μπορούσε να αδειοδοτηθεί, επειδή δεν είναι κύριας χρήσεως. Παρά το ότι έχουν προηγηθεί κανονιστικές διατάξεις μεταγενέστερες, όπως πληροφορούμαι από τον Ιατρικό Σύλλογο, οι της διεύθυνσης υγείας της νομαρχίας μας ( και σύμφωνα με μια μικρή έρευνά μου στις νομαρχίες της Αττικής, οι μισές αντίστοιχες διευθύνσεις ) εξακολουθούν να θέτουν ως προϋπόθεση την κύρια χρήση!

Επανελθών με νέα αίτηση, υπέδειξα χώρους στο ίδιο κτίριο, αδιαμφισβήτητα κύριας χρήσης. Μετά δίμηνη αναμονή, ενώ με απόφαση του Υπ. Εσωτερικών ξέρουμε ότι σε 50 μέρες πρέπει οι υπηρεσίες να απαντούν, ειδοποιήθηκα για τη νέα αυτοψία μιάμιση ώρα πριν αυτή γίνει. Απ’ όσο ξέρω κανείς εργαζόμενος δεν κυκλοφορεί με άδειες στην τσέπη ( εργάζομαι σε ΙΚΑ στο Περιστέρι, σημειωτέον ). Ωστόσο, με καλή θέληση, μπόρεσα να είμαι επί τόπου. Κατά την παραμονή τους στον χώρο οι της επιτροπής δεν ήξεραν ότι βγήκε νόμος που αίρει το κώλυμα συνύπαρξης κατοικίας και ιατρείου ( είχα προνοήσει για αυτό και τους έδωσα ένα αντίγραφο του ΦΕΚ της 24ης Δεκεμβρίου 2007! ), εφ-εύρισκαν διάφορα προσκόμματα τύπου «ο χώρος του ιατρείου δεν είναι ακόμη επιπλωμένος» ( είμαι Γενικός Ιατρός, θυμίζω, μη έχοντας ειδικό εξοπλισμό, όπως οι ακτινολόγοι, μικροβιολόγοι κλπ ), έλεγαν ακόμη και ότι δεν μπορεί η τουαλέτα του σπιτιού να εξυπηρετεί και το ιατρείο ( το μεν κτίριο έχει περισσότερες της μιας τουαλέτες, μα έτσι ή αλλιώς αυτό δεν αποτελεί κώλυμα κατά την νομοθεσία, αλλά δική τους αυθαίρετη επινόηση ) και γενικά επέδειξαν κακή θέληση, κατά το κοινώς λεγόμενο. Έφυγαν χωρίς να δώσουν σαφή απάντηση. Η νομοθεσία θέτει ως προϋποθέσεις κάποιες ελάχιστες διαστάσεις και εμβαδά μόνον, πλέον, προϋποθέσεις οι οποίες πληρούνται.

Σε πρόσφατη τηλεφωνική επικοινωνία μου με το υπουργείο Υγείας, μου είπαν ότι έχω δίκιο, ο νόμος είναι σαφής και κακώς δεν έχει χορηγηθεί η άδεια και ότι θα επικοινωνήσουν και εκείνοι με την νομαρχία. Ζήτησα την βοήθειά τους για να βρεθεί άκρη για το αυτονόητο!

Από τα παραπάνω προκύπτει ότι έχουμε να κάνουμε με καταχρηστικές απαιτήσεις από μεριάς της διοίκησης και συμπεριφορές που θίγουν την αξιοπρέπειά μου, την εργασία μου, άρα και την οικογένειά μου, εν τέλει παρεμποδίζουν την ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητάς μου, δικαίωμα συνταγματικά προστατευμένο.

Το ερώτημά μου είναι, η διοίκηση της νομαρχίας, η οποία έχει λάβει γνώση των παραπάνω, γιατί άραγε είναι απαθής θεατής; Οι εκδοχές είναι 3: δεν μπορεί ή δεν ξέρει ή δεν θέλει. Και αν δεν μπορεί, μήπως ισχύει το ρητό «από το κεφάλι βρωμάει το ψάρι»; Και αν δεν ξέρει, προκειμένου για θέματα διοικητικής ρουτίνας, πώς θα τα καταφέρει στα μεγαλύτερα, πολιτικής φύσεως κυρίως ζητήματα; Αν πάλι δεν θέλει, τότε πρώτα προσβάλλει την παράταξη από όπου προέρχεται. Διότι είναι φανερό πως τέτοιου είδους καταστάσεις δείχνουν προσκόλληση στην αμαρτωλή περίοδο του ψευτοεκσυγχρονισμού (1996-2004), όπου η κακοδιοίκηση, η διαφθορά, η ασέβεια στους θεσμούς, η προδοσία και η αλαζονεία βαφτίστηκαν εκσυγχρονισμός, ανάπτυξη, ευρωπαϊκή πορεία, εξωτερική πολιτική και αποτελεσματική διοίκηση, αντίστοιχα. Αυτά νοσταλγεί η νομαρχιακή αρχή; Αν ναι, τότε έχει υποκλέψει την ψήφο των πολιτών της Ανατολικής Αττικής και εξαπατήσει την μεγάλη φιλελεύθερη παράταξη την οποία κλήθηκε να εκπροσωπήσει στο νομό μας.

Σοφή ρήση

2008-02-04T01:02:00.001+02:00

Τίποτε τὸ ἀνθρώπινο δὲν μᾶς εἶναι ξένο

Γιά τόν συνονόματό μου

2007-11-08T01:21:00.000+02:00

Γιά τόν Ἰωάννη Μεταξᾶ καί τό ΟΧΙ τῆς 28ης Ὀκτωβρίου 1940 ἔχουν λεχθεῖ πολλά. Οἱ ἀριθμολόγοι καί πάσης φύσεως οἰωνοσκόποι θά παρατηρήσουν ὅτι οἱ ἡμερομηνίες τῶν τελευταίων ἡμερῶν τοῦ Ὀκτωβρίου τό 1912 καί τό 1940 ἦταν σημαδιακές γιά τόν Μεταξᾶ.
Τήν 1η φορά ἦταν, μαζί μέ τόν Β. Δούσμανη, ἐκπρόσωπος τῆς Ἑλλάδος στίς διαπραγματεύσεις γιά τήν παράδοση τῆς Θεσσαλονίκης ἀπό τήν Ὀθωμανική αὐτοκρατορία στό βασίλειο τῆς Ἑλλάδος, μέ τούς συμμάχους μας στόν Α' Βαλκανικό πόλεμο νά ἐποφθαλμιοῦν τήν νύμφη τοῦ Θερμαϊκοῦ, ὅπου καμμιά πληθυσμιακή ὁμάδα δέν ἦταν πάνω ἀπό 50%, ἄρα ὁ στρατός πού θά ἔμπαινε στήν Θεσσαλονίκη θά ἔκανε οὔτως ἤ ἄλλως κατοχή ( ἐνῶ στά νησιά τοῦ ΒΑ Αἰγαίου, μέ συμπαγή σχεδόν ἑλληνικό πληθυσμό, ὁ ἑλληνικός στρατός εἶχε πολύ εὐκολότερο ἔργο, συνεπῶς δέν τά 'κατέλαβε', ὅπως κάποιοι δόλιοι ἐπεχείρησαν νά παραχαράξουν τήν Ἱστορία "συνωστιζόμενοι", ἀλλά πράγματι τά ἀπελευθέρωσε - οἱ δέ δόλιοι τράπηκαν σέ "ἀπελπισμένη φυγή" ἀπό τήν συνειδητοποιημένη, εὐτυχῶς, σιωπηρά πλειοψηφία).
Τήν 2η φορά ὁ Μεταξᾶς καλοῦνταν νά συνειδητοποιήσει τίς συνέπειες τῆς καθαρῆς ἐπιλογῆς του σέ ἕναν πόλεμο μύρια τοῖς ἑκατό βρώμικο. Οἱ Βρεττανοί κατόρθωσαν νά παρασύρουν τούς Ἰταλούς κάνοντάς τους νά πιστέψουν ὅτι ἤμασταν εὔκολη λεία καί νά ἐπιτεθοῦν. Ὅταν ὁ Χίτλερ ἔμαθε γιά τήν Ἰταλική ἐπίθεση κατά τῆς Ἑλλάδος ζήτησε νά συναντήσει ἐπειγόντως τόν Μουσολίνι στήν Φλωρεντία. Ὅμως ἡ καθυστέρηση τοῦ τραίνου γιά 30 μοιραῖα λεπτά τήν κατέστησε ἄχρηστη, ὁ πόλεμος ξεκίνησε, ὁ Μουσολίνι κόμπαζε καί ὁ Χίτλερ ἦταν τόσο θυμωμένος πού δέν τοῦ μιλοῦσε. Καί τί νά τοῦ ἔλεγε, ὅτι ἔμπλεξε τόν Ἄξονα σέ μιά ἐπιχείρηση ὑψηλοῦ κινδύνου καί ἀμφιβόλου ὀφέλους;
Ὡστόσο οἱ Γερμανοί προσπάθησαν νά διαπραγματευθοῦν μέ τόν Μεταξᾶ τήν ἀνακωχή μέ τούς Ἰταλούς, χωρίς ὑποχώρηση τῶν ἑλληνικῶν δυνάμεων ἀπό τήν βόρειο Ἤπειρο καί λέγεται ὅτι ἔταξαν μέχρι καί Κύπρο καί Δωδεκάνησα σέ περίπτωση πού ὁ Ἄξων κέρδιζε τόν πόλεμο. Μιᾶς ὅμως καί ἡ Ἱστορία γράφεται ἀπό τούς νικητές, καί ἀλήθεια νά ἦταν αὐτά, δέν θά τό μάθουμε ποτέ θετικά.
Ὅπως δέν θά διαλευκανθεῖ καί τό μυστήριο περί τοῦ θανάτου τοῦ Μεταξᾶ τόν Ἰανουάριο τοῦ '41. Ἄν στά παραπάνω προσθέσουμε καί τό ἄλλο μυστήριο γιά τόν χρυσό τῆς Τραπέζης Ἑλλάδος, πού εἴτε ὁ Μεταξᾶς φυγάδευσε σέ μυστική τοποθεσία εἴτε οἱ Βρεττανοί ἅρπαξαν μές στήν ἀναμπουμπούλα τῆς ἐπερχόμενης γερμανικῆς εἰσβολῆς, σέ συνδυασμό μέ τόν περίεργο θάνατο τοῦ Κορυζῆ ( πρωθυπουργός μετά τόν Μεταξᾶ, διοικητής τῆς Τ.τ.Ε. ὥς τότε ), ἔχουμε δολοπλοκίες μέ βρεττανική ἀνάμειξη ὅσες θέλουμε.
Ὁ Μεταξᾶς εἶχε μιλήσει δημοσίως μόνο στίς 30.10.1940 σέ συνέντευξη τύπου. Κρατοῦμε δύο ἀποσπάσματα. Στό ἕνα καλεῖ τούς δημοσιογράφους νά καλύψουν εἰδησεογραφικά τόν πόλεμο, τόν ὁποῖο προέβλεψε μακρύ, μέ μόνο περιορισμό τόν πατριωτισμό τους, δηλώνοντας ὅτι δέν θέλει νά χρησιμοποιήσει λογοκρισία γιά τό ποιές εἰδήσεις θά ἀποκαλύπτονται καί ποιές ὄχι ( σ.σ.:ἄς θυμηθοῦμε καί τήν βύθιση τῆς "Ἕλλης", ἡ ὁποία ὀρθῶς ἀποσιωπήθηκε ). Στό ἄλλο μᾶς δίνει τήν πρόγνωσή του γιά τήν ἔκβαση τοῦ πολέμου, λέγοντας ὅτι ἡ Γερμανία θά χάσει τελικά, ἐπειδή δέν κατάφερε στήν Δουνκέρκη τό ἀποφασιστικό πλῆγμα κατά τῶν ἀντιπάλων της, ἄν καί βρισκόταν σέ πολύ εὐνοϊκή θέση μέ τόν χρόνο νά λειτουργεῖ σέ βάρος τοῦ Ἄξονα.
Ἡ θέση μου εἶναι ὅτι ὁ Μεταξᾶς πρέπει νά κριθεῖ θετικά ἀπό τήν Ἱστορία γιά τό 1940 καί τό 1912. Ὅσοι θέλουν πάντως καταδίκη του, ἄς μήν προσπαθοῦν νά ἀμαυρώνουν τό ΟΧΙ τῆς 28ης Ὀκτωβρίου. Ἦταν ἡ τελευταία μέχρις στιγμῆς φορά πού ἀντισταθήκαμε σέ κατακτητή, γιά τοῦτο καί θυμόμαστε τήν ἀρχή καί ὄχι τό τέλος τοῦ πολέμου γιά τήν χώρα μας. Τό τέλος ἐπεφύλασσε ἀρκετή ντροπή, μέ τόν Τσῶρτσιλ νά καλεῖ τά Χριστούγεννα τοῦ 1944 νά ἀρχίσει ἀπό τήν Ἀθήνα ὁ Γ΄ Παγκόσμιος Πόλεμος καί ἡ μετατροπή μας σέ βρεττανοαμερικανικό προτεκτορᾶτο καί ὁ σπαραγμός πού ἀκολούθησε ἦταν τό τίμημα ἀποφυγῆς τῶν χειροτέρων ( σήμερα πιά ἔχουν σωπάσει ὅσοι ἐπί 4,5 δεκαετίες θρηνοῦσαν πού ἡ πατρίδα μας δέν ἐντάχθηκε στό κομμουνιστικό στρατόπεδο, ἐπειδή εἶναι πασιφανές πώς σέ μιά τέτοια περίπτωση θά ἤμασταν σήμερα 100 φορές χειρότερα ἀπό τήν πρό δεκαπενταετίας - 1992 - Ἀλβανία ). Ἐπανερχόμενος στά ἐπιβαρυντικά γιά τόν Μεταξᾶ, προτρέπω τούς κατηγόρους του νά τόν ψέξουν γιά τήν συμπεριφορά του στήν Μικρασιατική ἐκστρατεία, γιά τήν ὁποία ὁ Γ. Βλάχος τῆς Καθημερινῆς ἔγραψε περίπου ὅτι ἔπρεπε νά ἐκτελεστεῖ! Ὁ Μεταξᾶς ἔκατσε στήν ἄκρη, ἀρνούμενος νά συμμετάσχει σέ μιά χαμένη, κατά τόν ἴδιο, ὑπόθεση, μή βοηθώντας ἄν μή τι ἄλλο τούς συνεξορίστους του στήν Κορσική πού ὡς κυβέρνηση, χάρη στό πλειοψηφικό καί τήν σύμπραξη μέ τό ΚΚΕ, ἔπρεπε νά διαχειριστοῦν σέ μιά μεταβαλλόμενη δυσμενῶς γιά τήν χώρα μας συγκυρία τό μικρασιατικό. Ὅμως ὁ Μεταξᾶς ἦταν στρατιωτικός, ἔχοντας ἀναδειχθεῖ στήν θέση του αὐτή μέ δαπάνες τῶν πολιτῶν καί ἡ συμπεριφορά του αὐτή δέν ἦταν ἔντιμη καί σέ καιρό πολέμου ἰσοδυναμοῦσε μέ λιποταξία. Σά νά μήν ἔφθαναν αὐτά, τήν ἑπομένη τῆς καταστροφῆς τῆς Σμύρνης, ἐπισκέπτονταν τόν γ.γ. τοῦ ΚΚΕ Ἰ. Κορδᾶτο, τόν γνωστό ἱστορικό, κρατούμενο στίς φυλακές Συγγροῦ (σ.σ.: δέστε ἀχαριστία, χάρη στό ΚΚΕ κέρδισαν τίς ἐκλογές τοῦ 1920, τίς τελευταῖες μέ σφαιρίδιο, ἄν καί μέ 7000 ψήφους λιγότερους τῶν "Φιλελευθέρων" τοῦ Ἐλ. Βενιζέλου, καί ἐδίωκαν τούς κομμουνιστές ) γιά νά τοῦ προτείνει κυβέρνηση συνεργασίας, πρόταση πού ὁ Κορδᾶτος ἀρνήθηκε. Ἡ κίνηση αὐτή ἐξόργισε τόν Γ.Α.Βλάχο (Γ.Α.Β.), πιθανῶς ἐκφράζοντας καί τούς φόβους ὅτι κινδύνευε καί τό πολιτικό σύστημα τῆς Ἑλλάδος, ἄν μέ τόν τρόπο αὐτόν τό ΚΚΕ κατόρθωνε, μετά μιά ἐθνική καταστροφή, νά βρεθεῖ στήν ἐξουσία. Λίγα χρόνια μετά ὁ Κορδᾶτος διαγράφηκε ἀπό τό ΚΚΕ ἐπειδή διαφώνησε μέ τήν ἀπειλούμενη ἀπεμπόληση τῆς Μακεδονίας ἤ πιό ἁπλά, ἐπειδή σκέφθηκε ὅτι πρῶτα πρέπει νά εἴμαστε πατριῶτες καί μετά κομμουνιστές.
Καί ἄλλο ἕνα ἐπιβαρυντικό γιά τόν Μεταξᾶ εἶναι πώς ὅταν καθιερώθηκε ἡ κοινωνική ἀσφάλιση ( προσοχή, τό ΙΚΑ ἱδρύθηκε τό 1934, πρό Μεταξᾶ ), ἐπέβαλε ἔκτακτη συνεισφορά, βάζοντας τίς ἐπιχειρήσεις νά πληρώσουν εἰσφορές καί γιά 5 χρόνια πίσω. Βέβαια, δέν εἶναι καί τελείως ἐπιβαρυντικό. Ἔκανε ἴσως καλά πού ἐξασφάλισε τήν χρηματοδότηση τοῦ ἀσφαλιστικοῦ, ὅμως ξεκίνησε μιά τακτική ἀντιεπενδυτική χωρίς ἀνάλογο ὄφελος γιά τούς ἐργαζομένους. Οἱ μετέπειτα κυβερνήσεις τόν ξεπέρασαν, καθιστώντας ἔτσι τήν Ἑλλάδα τήν τελευταία κομμουνιστική χώρα τοῦ δυτικοῦ κόσμου.

Ἐπαγγελματικά ἐπίκαιρα

2007-09-29T17:52:00.000+03:00

Δυσμενής μεταχείριση τῶν γιατρῶν: γιά πόσο ἀκόμη;

Με το παρόν επιθυμώ να θίξω ένα ζήτημα εντιμότητας της Πολιτείας προς μια ομάδα πολιτών που ταλαιπωρήθηκε σφοδρά ως τις 7.3.2004 και εξακολουθεί να ταλαιπωρείται, δυστυχώς…
Όπως η στρεβλωμένη θέσπιση και εφαρμογή του «Καποδίστρια» το 1997 ( οποία ύβρις για τον πρώτο κυβερνήτη της νεώτερης Ελλάδος! ) δημιούργησε μύρια όσα προβλήματα στην ελληνική ύπαιθρο, πολύ περισσότερα από όσα υποτίθεται ότι έλυνε, το ίδιο έγινε και το 2000-02 στην Υγεία, από τον ίδιο υπουργό! Μια μόνο βλαπτική περίπτωση της περιόδου αυτής είναι και το Π.Δ. 84/01. Οι υπογράφοντες αυτό μάλλον πρέπει να ξαναπάνε στο δημοτικό να μάθουν ανάγνωση και να βάζουν σε σειρά τα νοήματα όσων διαβάζουν! Είναι διαθέσιμο στην ιστοσελίδα του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών ( www.isathens.gr ) .
Με τις διατάξεις αυτού του απαράδεκτου νομοθετήματος ο ελευθεροεπαγγελματίας ιατρός γίνεται δέσμιος μιας γραφειοκρατικής διαδικασίας που απαιτεί 17 (!) πιστοποιητικά και τον βάζει σε αναμονή αρκετών μηνών, ενώ στο μεταξύ τα έξοδά του τρέχουν. Είναι τραγικότατη ειρωνεία να ακούμε ή να διαβάζουμε για απλούστερες, διαφανέστερες, εν τέλει εντιμότερες, διοικητικές διαδικασίες και εμείς να αντιμετωπιζόμαστε ως δεύτερης κατηγορίας πολίτες.
Ακολουθούν ορισμένα παραδείγματα για το απαράδεκτο των ρυθμίσεων του Π.Δ. 84/01:

147 ευρώ παράβολο ζητάνε για ένα ιατρείο, 147 και για άλλον ένα κρίκο μιας αλυσίδας διαγνωστικών κέντρων. Από κοινωνική δικαιοσύνη σκίζουμε! Πού είναι η στήριξη στον νέο επαγγελματία; Πληροφορίες θέλουν την επικείμενη αναμόρφωση του Π.Δ. 84/01 να οξύνει το πρόβλημα … Μα επιτέλους, τι συμβαίνει;
Έγγραφα πολεοδομίας (!) απαιτούνται για όλα ανεξαιρέτως τα ιατρεία, ασχέτως αν τα περισσότερα υπάγονται στην κατηγορία των γραφείων. Δηλαδή όσοι ενοικιάζουμε ιατρείο να γινόμαστε, άθελά μας, ελεγκτές πολεοδομικών παραβάσεων των ιδιοκτητών μας! Οι πολεοδομίες είναι μακράν πρώτες στο ... αγώνισμα της διαφθοράς !...
Υπουργική εγκύκλιος έδινε εντολή στις διευθύνσεις υγείας των νομαρχιών να μην αναζητούν τα πολεοδομικά έγγραφα, όμως ικανός αριθμός νομαρχιών δεν την εφαρμόζει, επειδή δεν μπορεί με μια εγκύκλιο να καταργείται διάταξη προεδρικού διατάγματος. Τυπικά δεν έχουν άδικο, διότι απαιτείται νομοθετική ρύθμιση, που δεν έγινε ως τώρα.
Το αλλοπρόσαλλο των ρυθμίσεων παραδέχεται, εμμέσως πλην σαφώς, η διοίκηση. Το Π.Δ. 84/01 προέβλεπε τριετή περίοδο προσαρμογής των υφισταμένων κατά την δημοσίευσή του (10.4.01) ιατρείων. Ευτυχώς, στη λήξη της περιόδου αυτής, ο τότε υπουργός Υγείας ( Απρίλιος 2004 ) ορθώς έδωσε και άλλη παράταση και έκτοτε δίνονται παρατάσεις επί παρατάσεων, νομοθετικά. Όμως η λύση αυτή είναι αποσπασματική …
Είναι φανερό πως η εξομοίωση όλων γενικά των ιατρείων είναι λάθος. Τα παθολογικού τύπου ιατρεία είναι, από λειτουργικής πλευράς, γραφεία και δεν χρησιμοποιούν ούτε ραδιενεργά υλικά ( όπως τα ακτινολογικά εργαστήρια ή τα πυρηνικής ιατρικής ) ούτε μολυσματικά ( όπως τα μικροβιολογικά ). Άραγε για τα δικηγορικά γραφεία ή τα τεχνικά γραφεία των μηχανικών ή τα λογιστικά γραφεία απαιτούνται 17 δικαιολογητικά και αναμονή μηνών, με απαγόρευση λειτουργίας τους εντός της κατοικίας του επαγγελματία, με ό,τι αυτό σημαίνει από οικονομικής πλευράς;

Από τα παραπάνω συνάγεται ότι έχουμε δυσμενή μεταχείριση σε βάρος πολιτών. Σε μια χώρα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αυτό δεν μπορεί να συνεχίσει να γίνεται ανεκτό. Ως «εργάτης υγείας» θα χρησιμοποιήσω κάθε δίκαιο μέσον για να εξασφαλίσω την εργασία μου και καλώ και άλλους συναδέλφους μου να πράξουν το ίδιο. Ειλικρινά όμως δεν θα ήθελα να καταδικαστεί η Ελληνική Δημοκρατία επί των ημερών της παρούσας κυβέρνησης επειδή συντηρεί μια κατάσταση που οι ανάξιοι προκάτοχοί της καθιέρωσαν. Θέλω να πιστεύω πως αυτό οφείλεται σε αβλεψία, γι’ αυτό άλλωστε και συντάσσω την παρούσα. Όμως οι ανοχές και οι αντοχές μιας σκληρά δοκιμασμένης και διωγμένης ομάδας επαγγελματιών από τις απάνθρωπες πολιτικές μιας εικοσαετίας τείνουν πια στο μηδέν.
Προτείνω επομένως, μιας και επίκειται αναμόρφωση του Π.Δ. 84/01, απόσυρση του ισχύοντος σήμερα, γιατί ένα νομοθετικό έκτρωμα δεν παίρνει βελτιώσεις. Πρόκειται για το βιβλίο υστερίας των προηγουμένων κυβερνήσεων σε βάρος των γιατρών. Ζητείται κυβέρνηση με τόλμη να μας απελευθερώσει από τον συνωστισμό νομοθετημάτων της περασμένης εικοσαετίας σε βάρος μας. Διαφορετικά, η απελπισμένη φυγή αναζήτησης του δίκαιου εκτός της πατρίδας είναι μονόδρομος.

Τί καλό ἔχει βγάλει ἡ Ἀγγλία;

2007-09-28T02:18:00.000+03:00

Στίς 27 Σεπτεμβρίου 1825, ὁ αὐτοδίδακτος μηχανικός Γεώργιος Στέφενσων κίνησε ἀτμομηχανή σέ ράγιες μεταξύ Στόκτον καί Ντάρλιγκτον στήν Ἀγγλία. Ἡ εὐλογημένη αὐτή ἐφεύρεση, ὁ σιδηρόδρομος ἔμελλε νά ἀλλάξει σημαντικά τόν ροῦ τῆς ἀνθρώπινης ἱστορίας, ἐπί τά βελτίῳ. Αὐτό δέν τό ἔχουν ἀντιληφθεῖ διάφοροι τοπικοί παραγοντίσκοι στήν χώρα μας καί ἐμφανίζονται ὡς ἄλλοι Ἀη Γιώργηδες σκοτώνοντας τόν δράκο τοῦ ἐλαφροῦ ἤ βαρέως σιδηροδρομικοῦ συστήματος πού δῆθεν θά χαλάσει τήν πόλη τους. Χειρότεροι κάποιοι ἄλλοι, πού παραμονές ἐκλογῶν, μέ λαθροσυσκέψεις σέ ἄσχετα μέρη μέ ἄσχετους βάζουν σταθμό τοῦ προαστιακοῦ στόν Ἰσθμό, βαφτίζοντάς τον "Λουτράκι" καί τό πλασάρουν γιά ... ἔλευση τοῦ προαστιακοῦ στό Λουτράκι! Καί ὅλοι μαζί ἐπιχειροῦν νά παραπλανήσουν τόν κόσμο, λέγοντας ὅτι δῆθεν ἀναβαθμίζουν, ἀναπτύσσουν κλπ τά μέσα σταθερῆς τροχιᾶς ( τραῖνο ὑπεραστικό, προαστιακό, τράμ, μετρό ) ἤ τό σύστημα ὑγείας, ἐνῶ στήν πραγματικότητα τά ὑπονομεύουν μέ τέχνη, πρός ὄφελος τοῦ αὐτοκινητιστικοῦ λόμπι ἤ τῶν μεγαλοκλινικαρχῶν, ἀντίστοιχα, παραβιάζοντας ἀνοιχτά ὥς καί τό κοινοτικό δίκαιο. Ὁρίστε ὁμοιότητες χόμπι καί ἐπαγγέλματός μου, ἀντίστοιχα.

40 χρόνια

2007-09-28T02:06:00.001+03:00

... ὄχι ( ἀκόμη ) φούρναρης, ἀλλά κάτι κάνουμε καί μεῖς, μετά 4 δεκαετίες ζωῆς συμπεπληρωμένες. Γιά τούς σημειολόγους, πάντως, οἱ ἀρτοποιοί ἔχουν προστάτη τους τόν Ἅγιο Παντελεήμονα, γιατρό στό ἐπάγγελμα!
Ὡς γιατρός, ἐπί τῇ εὐκαιρία τῶν 40-ῶν μου γενεθλίων στίς 26.9.2007 ( παγκόσμια ἡμέρα ναυτιλίας ἡ 26η Σεπτεμβρίου καί ἐπέτειος τῆς βυθίσεως τοῦ 'Σαμίνα' ), συστήνω τήν περιήγηση στό www.real.age.com μέ εἰλικρινέστατη ἀπάντηση στίς ἐρωτήσεις. Ἄς κλείσουμε μέ ἕναν μικρό διαγωνισμό, μιᾶς καί περί πλοίων ἐν παρόδῳ ὁ λόγος: Ἀν τό αἰδοῖον ἕλκει πλοῖον, τί κάνει τό πέος; Στήν προηγούμενη φράση περί ναυτιλίας κλπ, θά βρεῖτε ἕνα στοιχεῖο βοηθείας.

2007-09-22T16:06:00.000+03:00

Ἡμέρα χωρίς αὐτοκίνητο ἡ σημερινή, γιά ὅσους τό ξέχασαν. Ἀντί ἀναμασημάτων, μιά προτροπή:

Νά περπατᾶμε ὅσο τό δυνατόν περισσότερο!

Φιλοσόφους περιπατητικούς εἴχαμε, ἐποχούμενους ἤ ἔστω ἔφιππους ὄχι.
Ἀρχίζουμε καί τελειώνουμε τίς ζωές μας πεζοί ( ἀκόμη καί τά θύματα τῶν τροχαίων δυστυχημάτων ).
Γιατί νά διαλέξουμε τήν ἀπομόνωση τοῦ Ι.Χ. παρά τήν, ἄτυπη ἔστω, συντροφικότητα τῆς δημόσιας συγκοινωνίας, τοῦ ποδηλάτου ἤ τῆς πεζοπορίας;